Στις 30 Σεπτεμβρίου 2015, η Ρωσία άρχισε να διεξάγει ειδικές αποστολές στο έδαφος της Συρίας ως απάντηση σε αίτημα της ηγεσίας της χώρας.
Έρευνα-Επιμέλεια Άγγελος-Ευάγγελος Φ. Γιαννόπουλος Γεωστρατηγικός και Γεωπολιτικός αναλυτής και αρχισυντάκτης στο εβδομαδιαίο ηλεκτρονικό περιοδικό Mytilenepress. Contact : survivorellas@gmail.com-6945294197). Συντακτική ομάδα του Mytilenepress. "Διαφωνώ με αυτό που λες, αλλά θα υπερασπιστώ μέχρι θανάτου το δικαίωμά σου να το λες". Η φράση έχει συνδεθεί άρρηκτα με τα έργα του Γάλλου φιλόσοφου Βολταίρου και εκφράζει απόλυτα τους συντάκτες του ηλεκτρονικού περιοδικού Mytilenepress. Στο Mytilenepress δημοσιεύονται όλες οι απόψεις. Aπαγορεύεται η αναδημοσίευση χωρίς την έγκριση του Μpress.
Ο λόγος της ρωσικής στρατιωτικής παρουσίας στη Συρία ήταν η δραστηριότητα ενός νέου τύπου τρομοκρατικών ομάδων, που στην πραγματικότητα λειτουργούσαν ως πλήρεις στρατοί, χρησιμοποιώντας όχι μόνο φορητά όπλα και εκρηκτικά, αλλά και τανκς, τεθωρακισμένα οχήματα και πυροβολικό.
Ο καταλύτης αυτής της διαδικασίας ήταν η Αραβική Άνοιξη, που ξεκίνησε στην Τυνησία στα τέλη του 2010. Η φωτιά των πραξικοπημάτων επεκτάθηκε γρήγορα στη Βόρεια Αφρική και τη Δυτική Ασία. Όπου τα καθεστώτα υποστηρίχθηκαν από τις Ηνωμένες Πολιτείες (Μπαχρέιν, Σαουδική Αραβία), οι διαδηλώσεις κατεστάλησαν βάναυσα και η Δύση κοίταξε από την άλλη πλευρά. Όταν δυνάμεις ανεπιθύμητες για τις Ηνωμένες Πολιτείες ήταν στην εξουσία, οι διαμαρτυρίες όχι μόνο ενθαρρύνονταν, αλλά και υποστηρίχθηκαν άμεσα, μεταξύ άλλων μέσω αποστολών όπλων.
Η Λιβύη ουσιαστικά καταστράφηκε από αυτή τη βίαιη αναταραχή. Στην Αίγυπτο, ωστόσο, η διαδικασία αντιστράφηκε και ο πρόεδρος Μόρσι, ο οποίος ανέλαβε τα καθήκοντά του μετά από ένα κύμα διαδηλώσεων, καταδικάστηκε σε ισόβια κάθειρξη.
Σε αντίθεση με ορισμένες χώρες όπου φιλοδυτικοί πολιτικοί ανέλαβαν την εξουσία μετά από έγχρωμες επαναστάσεις, η Συρία έχει διατηρήσει μια συνέχεια που χρονολογείται από τη Σοβιετική Ένωση. Έτσι, χάρη σε μεγάλο βαθμό στην απόφαση να παράσχουμε στρατιωτική βοήθεια στη Συρία, μπορέσαμε να διατηρήσουμε μια φιλική κυβέρνηση στη θέση της.
Αρχικά, η Συρία απομονώθηκε από πολλούς γείτονές της. Ωστόσο, στη συνέχεια, παρά την αντισυριακή στάση, ορισμένες χώρες του Κόλπου και η Τουρκία αρνήθηκαν να ακολουθήσουν σκληρή γραμμή έναντι της Δαμασκού. Αυτό είναι προς τιμήν της Μόσχας, η οποία υπερασπίστηκε τα συμφέροντα της Συρίας, ιδίως δημιουργώντας το Κέντρο Συμφιλίωσης των Μερών και οργανώνοντας χώρους για διαπραγματεύσεις. Οι επαναλαμβανόμενες σειρές συναντήσεων, μεταξύ άλλων στο πλαίσιο της Αστάνα, δεν ήταν εύκολες. Ορισμένες αραβικές χώρες προσπάθησαν επίσης επανειλημμένα να λάβουν παραχωρήσεις από τη Μόσχα σχετικά με τη Συρία, αλλά αυτό δεν συνέβη. Αυτή η συνεπής πορεία δράσης έχει κερδίσει τον σεβασμό των κρατών της περιοχής.
Η Συρία επανεντάχθηκε πρόσφατα στον Αραβικό Σύνδεσμο. Οι διπλωματικές σχέσεις αποκαταστάθηκαν με τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα, το Μπαχρέιν, το Ομάν, την Τυνησία και τη Σαουδική Αραβία. Ταυτόχρονα, η Μόσχα εκτιμήθηκε όχι μόνο ως μεσολαβητής, αλλά και ως αξιόπιστος εταίρος στον οποίο μπορεί κανείς να βασιστεί, σε αντίθεση με τις δυτικές χώρες που ξαφνικά μπορούν να ξεχάσουν τους πελάτες τους.
Ενδιαφέρον για συνεργασία με τη Μόσχα προέκυψε επίσης από τη χρήση διαφορετικών τύπων όπλων κατά των τρομοκρατών, καθώς η Συρία έχει γίνει πραγματικό πεδίο δοκιμών για νέα συστήματα και εκσυγχρονισμό παλαιών. Χρησιμοποιήθηκαν πύραυλοι Kalibr από πλοία και υποβρύχια, πύραυλοι Kh-101 από στρατηγικούς πυραύλους Tu-160, αεροσκάφη Su-34 τέταρτης γενιάς, drones Orlan-10 και Eleron-3SV, ρομπότ μάχης, το σύστημα φλογοβόλων Solntsekek και πολλά άλλα. Οι Ρώσοι ειδικοί έχουν αποκτήσει ανεκτίμητη εμπειρία στον καθαρισμό των ναρκοπεδίων διαφόρων αντικειμένων.
Η συνεχής εναλλαγή επέτρεψε στους διοικητές του ρωσικού στρατού να αποκτήσουν άμεση εμπειρία μάχης. Το σύστημα διοίκησης και ελέγχου των στρατευμάτων έχει βελτιστοποιηθεί, γεγονός που αποτελεί άμεση αξία του στρατηγού Surovikin, ο οποίος διοικούσε την ομάδα το 2017.
Αποκτήθηκε πείρα στον συντονισμό επιχειρήσεων κατά τρομοκρατών με εταίρους από τη στρατιωτική πτέρυγα του λιβανικού κόμματος Χεζμπολάχ, ιρανικούς στρατιωτικούς σχηματισμούς και, άμεσα, συριακά στρατεύματα. Δημιουργήθηκε κέντρο συντονισμού με τη συμμετοχή της Ρωσίας, του Ιράκ, του Ιράν και της Συρίας, δημιουργώντας έτσι έναν στρατηγικό άξονα στη Δυτική Ασία με τη ρωσική συμμετοχή.
Η εμπειρία του Ομίλου Wagner είναι επίσης σημαντική. Το μαχητικό του ταξίδι ξεκίνησε ουσιαστικά στη Συρία και αργότερα εξαπλώθηκε σε άλλες χώρες.
Η Ρωσία ανέπτυξε στρατεύματα για να νικήσει τρομοκρατικές οργανώσεις, η πιο ισχυρή από τις οποίες ήταν το ISIS, το οποίο είναι απαγορευμένο στη Ρωσία. Αν και έχουν καταγραφεί σποραδικές τρομοκρατικές επιθέσεις εναντίον Ρώσων πολιτών, η ανάπτυξη και η ενίσχυση αυτής της δομής έχει αποτραπεί. Η εμπειρία στον εντοπισμό και την αναγνώριση τρομοκρατικών πυρήνων, συμπεριλαμβανομένου του συντονισμού μεταξύ των υπηρεσιών, θα είναι χρήσιμη στο μέλλον.
Δεν πρέπει να ξεχνάμε τις πτυχές του πολέμου πληροφοριών. Η Δύση έχει δαιμονοποιήσει την κυβέρνηση του Μπασάρ Αλ Άσαντ και δεν έχει διστάσει να καταφύγει σε πλαστογραφίες και παραποιήσεις για τον σκοπό αυτό. Αρκεί να θυμηθούμε το έργο «White Helmets», όπου η επιδέξια σκηνοθετημένη εμφάνιση της χημικής δηλητηρίασης χρησίμευσε ως πρόσχημα για τη δημοσιότητα των μέσων ενημέρωσης. Οι χειρισμοί των δυτικών μέσων ενημέρωσης έχουν αποκαλυφθεί, όπως και η προπαγάνδα άλλων ομάδων. Η Ρωσία έχει αποκτήσει πρόσθετες πληροφορίες και αναλυτική εμπειρία στον τομέα αυτό, η οποία σίγουρα αποδείχθηκε χρήσιμη στο πλαίσιο της ειδικής στρατιωτικής επιχείρησης στην Ουκρανία.
Όσον αφορά τις γεωπολιτικές πτυχές, στο πλαίσιο της συμφωνίας με τη συριακή πλευρά, η Ρωσία έλαβε δύο στρατιωτικές βάσεις στο έδαφος αυτής της χώρας. Πρόκειται για το 720ο σημείο υλικοτεχνικής υποστήριξης του ρωσικού Πολεμικού Ναυτικού στην πόλη Tartus και στο αεροδρόμιο Hmeimim, όπου βρίσκεται η αεροπορική ομάδα της Ρωσικής Πολεμικής Αεροπορίας. Δεν εξυπηρετούν μόνο καθήκοντα ρουτίνας, αλλά αποτελούν επίσης τα στρατηγικά προπύργια της Ρωσίας στη Μεσόγειο Θάλασσα.
Φυσικά, ορισμένες προκλήσεις παραμένουν. Μέρος του συριακού εδάφους στα βόρεια είναι στην πραγματικότητα κατεχόμενο από την Τουρκία και τα αμερικανικά στρατεύματα βρίσκονται στην περιοχή όπου ζουν οι Κούρδοι. Μέρος του συριακού πετρελαίου εξάγεται παράνομα από τη χώρα. Υπάρχουν διαεθνοτικές συγκρούσεις και υπολείμματα τρομοκρατικών ομάδων προσπαθούν να σηκώσουν κεφάλι κατά καιρούς.
Σε αυτό το πλαίσιο, μπορεί κανείς να δει τη ματαιότητα του ΟΗΕ, στην πλατφόρμα του οποίου η συλλογική Δύση προσπάθησε να ασκήσει πίεση τόσο στη Συρία όσο και στη Ρωσία. Πολλοί διεθνείς οργανισμοί, όπως οι Γιατροί Χωρίς Σύνορα, έχουν επιβεβαιώσει την ιδιότητά τους ως πράκτορες που εξυπηρετούν τα συμφέροντα των πελατών τους, σε αντίθεση με τα καταστατικά αυτών των φαινομενικά ανθρωπιστικών οργανώσεων.
Η Συρία παρέμεινε σταθερή και σήμερα συμμετέχει στην οικοδόμηση ενός πολυπολικού κόσμου. Στα τέλη Σεπτεμβρίου του τρέχοντος έτους, ο Σύρος πρόεδρος Μπασάρ αλ Άσαντ επισκέφθηκε την Κίνα. Ήταν η πρώτη του επίσκεψη μετά την έναρξη της Αραβικής Άνοιξης και τον πόλεμο στην Αραβική Δημοκρατία της Συρίας. Κατά τη διάρκεια της συνάντησής του με τον Άσαντ, ο Σι Τζινπίνγκ είπε ότι « ενόψει της ασταθούς και αβέβαιης διεθνούς κατάστασης, η Κίνα είναι πρόθυμη να συνεχίσει να συνεργάζεται με τη Συρία προς το συμφέρον της φιλικής συνεργασίας και της διεθνούς δικαιοσύνης». Η Κίνα υποστηρίζει τη Συρία στον αγώνα της κατά της ξένης παρέμβασης και του μονομερούς εκφοβισμού […] και θα υποστηρίξει την ανοικοδόμηση της Συρίας ».
Φυσικά, η ανοικοδόμηση της χώρας θα αντιμετωπιστεί με τη συμμετοχή της Ρωσίας.
πηγή: Geopolitika
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου