Το τέλος του Γεωπολιτικού άξονα 888. Γεωπολιτική Θεολογία-Γεωπολιτικός Εθνικισμός Ευάγγελος Φ. Γιαννόπουλος.
Στην σημερινή επιστημονική εργασία θα δούμε τις πραγματικές γεωπολιτικές αιτίες για τον πόλεμο ανάμεσα σε Ισραήλ-Αμερική και Ιράν.
Γράφει ο Άγγελος-Ευάγγελος Φ. Γιαννόπουλος Γεωπολιτικός αναλυτής και ιδρυτής-δημιουργός των επιστημονικών κλάδων του Γεωπολιτικού Εθνικισμού και της Γεωπολιτικής Θεολογίας σε παγκόσμιο επίπεδο. Contact : survivroellas@gmail.com-
Πάγια προσωπική μου αρχή είναι ότι όλα τα έθνη έχουν το δικαίωμα να έχουν τις δικές τους πολιτικές-οικονομικές, θρησκευτικές και γεωπολιτικές πεποιθήσεις, με την προϋπόθεση να μην τις επιβάλουν με πλάγιους τρόπους είτε δια της βίας σε λαούς και ανθρώπους που δεν συμφωνούν. Αναφέρομαι πάντοτε στους Φοίνικες που από μονοθεϊστές της Παλαιάς Διαθήκης έγιναν ένθερμοι υποστηρικτές του Διονυσιακού πολιτισμού. Απαγορεύεται η αναδημοσίευση χωρίς την έγγραφη έγκριση του συγγραφέα.
Επιπροσθέτως θα εξετάσω όλες τις αιτίες για τους πολέμους αυτούς στα πλαίσια της Γεωπολιτικής Θεολογίας και του Γεωπολιτικού εθνικισμού και πως επηρεάζονται Ισραήλ, Ιράν, Τουρκία, Ελλάδα και Ρωσία. Ο Γεωπολιτικός άξονας 888 έχει επισήμως διαλυθεί !!!
Δυστυχώς πριν από την πτώση του "δικτάτορα" Ασάντ και τον θάνατο του Ιρανού Αγιατολάχ, οι Διονυσιακές ΗΠΑ έχουν υποστηρίξει δικτατορίες στην Λατινική Αμερική (Επιχείρηση Κόνδωρ), έχουν υποστηρίξει τους Αφγανούς Μουτζαχεντίν την δεκαετία του 1980 και ένοπλες ανταρτικές ομάδες στην Συρία και την Λιβύη. Μεταξύ άλλων Διονυσιακών επιχειρήσεων ΗΠΑ-ΙΣΡΑΗΛ-ΝΑΤΟ συμμετείχαν στα γεγονότα τον πολυτεχνείου τον Νοέμβριο του 1973 στην Ελλάδα. Ακόμη έχουν διεξάγει μεγάλους πολέμους στην Κορέα, το Βιετνάμ, το Ιράκ (1991, 2003), το Αφγανιστάν (2001–2021), την Λιβύη (2011) και έμμεσα στην Ουκρανία (από το 2014), ενώ παράλληλα έχουν υποστηρίξει την επίθεση της Σαουδικής Αραβίας στην Υεμένη !!!
Σε όλες αυτές τις περιπτώσεις, η Αμερικανική παρέμβαση έχει αφήσει πίσω της κατεστραμμένα κράτη, αποσταθεροποιημένες κοινωνίες και εκατομμύρια θύματα, Πείνα, εξαθλίωση, εκμετάλλευση, αδικίες, βία. Αυτό που εκτυλίσσεται υπερβαίνει την ιστορία μιας χώρας: είναι η κατάρρευση ενός συστήματος το οποίο, στην αξίωσή του να κυριαρχήσει στον κόσμο, έχει καταστρέψει τα ηθικά, κοινωνικά, πολιτιστικά και οικονομικά ένα μεγάλο μέρος των εθνών. .
Βρισκόμαστε αντιμέτωποι με την αυτοκτονία ή την κατάρρευση των Ηνωμένων Πολιτειών, σε μια κατάσταση εσωτερικής αποσύνθεσης: συστημικός πληθωρισμός, αποσυνδεδεμένες ελίτ, εκτεταμένη γραφειοκρατία, αχαλίνωτο έγκλημα, αβυσσαλέο χρέος, υποδομές υπό κατάρρευση. Αυτό δεν είναι πλέον παρακμή. είναι αποσύνθεση. Και όμως η Αυτοκρατορία εξακολουθεί να επιδιώκει να κάνει κήρυγμα σε ολόκληρο τον κόσμο για την Διονυσιακή δημοκρατία. Η Διονυσιακή υποκρισία φτάνει σε νέα επίπεδα. Η παρακμή των ΗΠΑ οφείλεται στην φυσική συνέπεια του χρόνου. Είναι ο καρπός μιας στρατηγικής παγκόσμιας λεηλασίας και συνεχών ψεμάτων με αιματηρούς πολέμους και ανελέητη βία. Επειδή πίσω από κάθε «ανθρωπιστικό-δημοκρατικό» πόλεμο, αναδύονται συμβόλαια για ανοικοδόμηση, προμήθεια όπλων ή εκμετάλλευση πόρων: Halliburton στο Ιράκ, Total στην Λιβύη, BlackRock στην Ουκρανία.
Από το Ιράκ μέχρι την Λιβύη, από την Ουκρανία μέχρι την Συρία, το Ιράν και την Γάζα, οι Ηνωμένες Πολιτείες έχουν προκαλέσει χάος στο όνομα των "ανθρωπίνων-δημοκρατικών" δικαιωμάτων, αλλά αυτό είναι απλώς μια συνέχεια αυτού που έκαναν πάντα. Είναι στο Διονυσιακό DNA τους. Από το 1946 μια μακρά σειρά πολέμων, πραξικοπημάτων και μυστικών επιχειρήσεων έχει ξεκινήσει ή υποστηριχθεί από τα Γεράκια του Λευκού Οίκου, συχνά με το πρόσχημα της ελευθερίας, της δημοκρατίας ή της καταπολέμησης του κομμουνισμού, της τρομοκρατίας ή του άξονα του κακού.
Όπου οι Ηνωμένες Πολιτείες ισχυρίζονται ότι υπερασπίζονται ή φέρνουν την δημοκρατία, απομένουν μόνο ερείπια και χάος. Η ιερή και απαραβίαστη υπεράσπιση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων αποτελεί απλώς ένα κάλυμμα για την επιρροή, την εκμετάλλευση και τον έλεγχο αυτών των χωρών σε όλα τα επίπεδα. Στο Ιράκ, η εισβολή του 2003 ισχυρίστηκε ότι απελευθέρωσε έναν καταπιεσμένο λαό. Σας υτμίζει κάτι αυτό το δόγμα ; Η ΗΠΑ προκάλεσαν τον θάνατο περισσότερων από ενός εκατομμυρίου πολιτών, κατέστρεψε κρατικές υποδομές και επιτάχυνε τη γέννηση του Ντάες.
Στην Λιβύη, οι επιθέσεις του ΝΑΤΟ, με την υποστήριξη της Ουάσιγκτον και της Γαλλίας, με επικεφαλής τον Σαρκοζί και τον Μπερνάρ-Ανρί Λεβί, εξάλειψαν τον Καντάφι και εγκαθίδρυσαν διαρκές φυλετικό χάος. Στην Λιβύη ευδοκιμούν η δουλεία και η εμπορία ανθρώπων. Κάθε δεκαετία έχει το σωτήριο ψέμα της: Ιράκ 2003, Λιβύη 2011, Συρία 2011, Ουκρανία 2022. Παράλληλα οι Διονυσιακοί δικτάτορες έχουν πνίξει τον ίδιο τους τον λαό κάτω από το βάρος των Μεγάλων Φαρμακευτικών Εταιρειών, της νεοφιλελεύθερης αφύπνιση και την εκτεταμένη παρακολούθηση.
Αλλά εκεί που τα ελεύθερα και ανεξάρτητα μέσα ενημέρωσης πρέπει να υψώσουν την φωνή τους είναι στον ρόλο της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Η Ευρωπαϊκή Ένωση πάντα πρόθυμη να δώσει μαθήματα δημοκρατίας, έχει ευθυγραμμιστεί ολόψυχα με την Ουάσιγκτον σε όλες τις εγκληματικές δραστηριότητες.
Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή ευθυγραμμίζεται με τις επιλογές της Ουάσιγκτον χωρίς καν να συμβουλευτεί τον λαό της. Το 2022, υιοθέτησε καταστροφικές κυρώσεις κατά της Ρωσίας χωρίς προηγούμενη αξιολόγηση των επιπτώσεων, απλώς κατ' εντολή των Ατλαντιστών. Και στην Γάζα, υπό την συνένοχη σιωπή της ΕΕ -με λίγες εξαιρέσεις που αποσιωπήθηκαν γρήγορα από τα μέσα ενημέρωσης- βόμβες πέφτουν βροχή πάνω στα παιδιά, ενώ η Δύση εξηγεί στον κόσμο τι είναι ο ανθρωπισμός.
Η πραγματικότητα υπερβαίνει την απλή ευθυγράμμιση με τις γραμμές του ΝΑΤΟ: πρόκειται για θεσμική προδοσία. Σήμερα η χρεοκοπία της Αμερικής επιταχύνει την χρεοκοπία της Ευρώπης, επειδή το σύστημά μας είναι πλήρως εξαρτημένο: ενεργειακά, στρατιωτικά και ιδεολογικά. Η Ουάσινγκτον καταρρέει και οι Βρυξέλλες βυθίζονται. Όλα αυτά με φόντο την πτώση των γεννήσεων, την επισφαλή κατάσταση των μεσαίων τάξεων, την ποινικοποίηση της ανεξάρτητης δημοσιογραφίας, την αλγοριθμική λογοκρισία και την πλήρη υποταγή στο ΝΑΤΟ. Δεν πρέπει να υπολογίζουμε σε κανενός είδους αφύπνιση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής.
Είτε η αφύπνιση θα έρθει από τον λαό, είτε όχι. Και αυτή η αφύπνιση ξεκινά με μια πνευματική ανάκτηση: τολμώντας να ονομάσουμε πράγματα, εντοπίζοντας τους υπεύθυνους, αποσπώμενοι από το χλιαρό λεξιλόγιο των mainstream σχολιαστών για να επανασυνδεθούμε με την ελεύθερη σκέψη. Η Ρωμαϊκή παρακμή της Pax Americana είναι μια ιστορική ευκαιρία, αλλά μόνο αν την αποδεχτούμε. Ήρθε η ώρα να σπάσουμε τους δεσμούς και να διαφοροποιηθούμε. Πρέπει να χτίσουμε νέες συμμαχίες -ανθρώπινες, τοπικές και πολιτιστικές μέσα από τον Αριστόκλειο πολιτισμό, πρέπει να απομακρύνουμε τους νεοναζί, με επικεφαλής την Ούρσουλα φον ντερ Λάιεν, οι οποίοι παρουσιάζουν την υποταγή τους ως Ευρωπαϊκή γεωπολιτική στρατηγική. Είμαστε ανάμεσα σε εκείνους που καλούν σε αντίσταση, από ζωτική ανάγκη. Αν η Αυτοκρατορία καταρρεύσει, είναι στο χέρι μας να μην καταρρεύσουμε μαζί της, αλλά να χτίσουμε κάτι άλλο.
Η επιστημονική άποψη ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες εισέρχονται σε μια ύστερη ρωμαϊκή περίοδο παρακμής είναι μια ιστορική πραγματικότητα. Δεν είναι λίγοι εκείνοι που κάνουν παραλληλισμούς με την αρχαία Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία, η οποία γνώρισε μια παρακμή που χαρακτηρίστηκε από πολιτική-στρατιωτική, οικονομική και πνευματική κατάρρευση, κοινωνική πόλωση και εξωτερικές εισβολές.
Μέσα από τις πολεμικές, γεωπολιτικές δραστηριότητες τους τα έθνη-κράτη καθορίζουν τον μέλλον της ανθρωπότητας. Τα ελεύθερα κράτη επιδιώκουν συνεχώς να βελτιώσουν την στρατιωτική-πολιτική και οικονομική δύναμη καθότι αυτό είναι το μοναδικό εχέγγυο ασφαλείας-επιβίωσης. Ο επεκτατικός πόλεμος είναι το μέσον για την επίτευξη άνομων σκοπών επί του αντιπάλου. Η ειρήνη και η αγάπη υποστηρίζονται και προωθούνται σχεδόν από όλες τις θρησκείες. Εν τούτοις στις πιο αιματοβαμμένες σελίδες της ανθρωπότητας με πολέμους, την μεγαλύτερη ευθύνη φέρουν τα ιερατεία των θρησκειών.
Εμπόλεμες συρράξεις και αδελφοκτόνοι εμφύλιοι. Διαχρονικά οι θρησκευτικές-πολεμικές συρράξεις υπήρξαν αναπόσπαστο κομμάτι της ανθρώπινης κοινωνίας και στο όνομα των θεών σφαγιάστηκαν, βασανίστηκαν και μετανάστευσαν εκατομμύρια άνθρωποι. Από τα αρχαία χρόνια τα έθνη όρισαν κανόνες ηθικής και νομικής δεοντολογίας, όμως ανέκαθεν τα ιερατεία είχαν έναν ισχυρό ρόλο, επιβάλλοντας την αδίστακτη εξουσία τους στους λαούς με καταστροφικές συνέπειες. (Εμφύλιοι πόλεμοι στην αρχαία Ελλάδα και οι τέσσερις Σταυροφορίες). Οι πολεμικές αντιπαραθέσεις στο όνομα των θεών γινόταν στην πραγματικότητα για να αποκτούν οι αχριερείς των θρησκειών εξουσία-δύναμη και πλούτο. Η κινητήριος δύναμη της θρησκείας κινητοποιούσε τις μάζες οι οποίες πολεμούσαν για την πίστη, την πατρίδα, την ελευθερία, την περιουσία, και την ζωή. Το περί δικαίου αίσθημα το οποίο επικαλούνταν τα ιερατεία έκανε λιγότερο ειδεχθής και αποκρουστικές τις πολεμικές διαμάχες.
Στην δίκη της Νυρεμβέργης εισήχθη το αξίωμα σχετικά με τους επιθετικούς πολέμους. Οι επιθετικοί πόλεμοι αποτελούν έγκλημα. Ο Χάρτης των Ηνωμένων Εθνών επιτρέπει τους αμυντικούς πολέμους και για αυτό δίνει το δικαίωμα στο Συμβούλιο Ασφαλείας να επιβάλλει στρατιωτικές κυρώσεις για την διατήρηση της ειρήνης. Τα επιχειρήματα περί δίκαιου πολέμου διδάσκονται στον Αριστόκλειο πολιτισμό και την Ορθοδοξία. Η νόμιμη άμυνα επιτρέπεται και είναι δίκαιη όταν τεθούν σε κίνδυνο οι βασικές ανθρώπινες αξίες η ελευθερία, η αξιοπρέπεια, η τιμή, η επιβίωση και η ζωή. Τo πώς ορίζεται η έννοια του δικαίου διαφέρει ανάλογα με τις θρησκευτικές, πολιτικές, κοινωνικές και οικονομικές πεποιθήσεις ενός έθνους, στα πλαίσια μιας ορισμένης ιστορικής περιόδου.
Επίσης δύο αντικρουόμενες εκδοχές για τα αίτια του πολέμου, είναι λογικό να παρουσιασθούν ως δίκαιες με αξιόπιστα επιχειρήματα επιχειρήματα από την κάθε πλευρά. Οι πόλεμοι αποδοκιμαζόταν εν μέρη στην αρχαία Ελλάδα, εν τούτοις η νομιμότητα τους δεν αμφισβητήθηκε ποτέ. Oι αρχαίες Ελληνικές πόλεις έδιναν μεγάλη βαρύτητα στις αιτίες για την προσφυγή σε πόλεμο. "Πόλεμος πάντων μεν πατήρ εστί, πάντων δε βασιλεύς, και τους μεν θεοὺς έδειξε τους δε ανθρώπους, τους μεν δούλους εποίησε τους δε ελευθέρους."
Ο πόλεμος είναι ο πατέρας όλων, ο βασιλεύς των πάντων, και άλλους τους κατέστησε θεούς και άλλους ανθρώπους, άλλους τους έκανε δούλους και άλλους ελεύθερους. (Ηράκλειτος Fragmenta, απόφθεγμα 53, H. Diels and W. Kranz, «Die Fragmente der Vorsokratiker», vol. 1, 6th edn.,Berlin: Weidmann, 1951: 150-182). (1) Στα πλαίσια της αιώνιας σύγκρουσης των δύο παγκόσμιων πολιτισμών του Αριστόκλειου και του Διονυσιακού, παρά τα θαύματα, τις διδασκαλίες και την Ανάσταση του Χριστού, η ιστορία της ανθρωπότητας είναι κατά κύριο λόγο στρατιωτική, γραμμένη με αίμα και φρικτά μαρτύρια-καταστροφές. Διαχρονικά το μέλλον της ανθρωπότητας καθορίζεται από τα μεγάλα πολεμικά γεγονότα.
Τα υπόλοιπα γεγονότα έχουν δευτερεύουσες συνέπειες, σε σχέση με όσα διαδραματίζονται στα πεδία των μαχών. Πατήρ πάντων ο πόλεμος, όπως δίδαξε ο Μέγας προσωκρατικός Φιλόσοφος Ηράκλειτος. Μερικούς αιώνες αργότερα ο υποστράτηγος των ΗΠΑ Smedley Butler στις αρχές του προηγούμενου αιώνα έγραψε ότι ο πόλεμος είναι μια απάτη. Σύμφωνα με τον Αμερικανό υποστράτηγο Butler στους πολέμους μόνο μια μικρή ομάδα μυημένων είναι ενημερωμένοι για την πραγματικότητα.
Οι πόλεμοι είναι μια πραγματική απάτη που οργανώνεται προς όφελος ενός μικρού αριθμού ατόμων που ελέγχουν την εξουσία. Όλοι αυτοί οι πόλεμοι πραγματοποιούνται σε βάρος των λαών και παράλληλα δίνουν το δικαίωμα σε έναν μικρό αριθμό να αυξήσει την περιουσία του. Κατά τη διάρκεια καριέρας του ως πεζοναύτης συμμετείχε σε στρατιωτικές ενέργειες στις Φιλιππίνες, την Κίνα, την Κεντρική Αμερική, την Καραϊβική και στον Α' Παγκόσμιο Πόλεμο. Ο Μπάτλερ ήταν ο πιο παρασημοφορημένος πεζοναύτης στην ιστορία των ΗΠΑ. Μέχρι το τέλος της καριέρας του είχε λάβει 16 μετάλλια, από τα οποία τα πέντε ήταν για ηρωισμό.
Είναι ένας από τους 19 άνδρες που έλαβαν το Μετάλλιο της Τιμής δύο φορές και ένας από τους τρεις που του απονεμήθηκε το μετάλλιο Brevet του Σώματος Πεζοναυτών (μαζί με τον Wendell Neville και τον David Porter). Επίσης έλαβε το Μετάλλιο της Τιμή, και είναι ο μόνος πεζοναύτης που του απονεμήθηκε το Brevet Μετάλλιο και δύο Μετάλλια Τιμής, όλα για ξεχωριστές δράσεις. Το 1933 ενεπλάκη σε μια διαμάχη γνωστή ως Business Plot , όταν είπε σε μια επιτροπή του Κογκρέσου ότι μια ομάδα πλούσιων βιομηχάνων σχεδίαζε ένα στρατιωτικό πραξικόπημα για να ανατρέψει τον Πρόεδρο Franklin D. Roosevelt. Όλα τα εμπλεκόμενα άτομα αρνήθηκαν την ύπαρξη συνωμοσίας και τα μέσα ενημέρωσης γελοιοποίησαν τους ισχυρισμούς. Όμως μια τελική έκθεση από μια ειδική Επιτροπή της Βουλής των Αντιπροσώπων επιβεβαίωσε ορισμένες από τις καταθέσεις του Μπάτλερ.
Ο Μπάτλερ αργότερα έγινε ειλικρινής επικριτής των Αμερικανικών πολέμων και των συνεπειών τους. Το 1935, ο Μπάτλερ έγραψε ένα βιβλίο με τίτλο War Is a Racket , όπου περιγράφει και επικρίνει τη λειτουργία των Ηνωμένων Πολιτειών στις ξένες δράσεις και πολέμους τους. Ο Αμερικανός στρατηγός καταδικάζει τους πολέμους στους οποίους είχε εμπλακεί, καθώς καταγγέλει ότι πίσω από τους πολέμους βρισκόταν οι μεγαλύτερες Αμερικανικές εταιρίες. Το 1935 έγραψε το αποκαλυπτικό "War Is a Racket" μια καταδίκη για τα τεράστια οικονομικά οφέλη από τους πολέμους. Οι απόψεις του για το θέμα συνοψίζονται στο ακόλουθο απόσπασμα από το τεύχος Νοεμβρίου 1935 του σοσιαλιστικού περιοδικού Common Sense : Ο πόλεμος για οποιονδήποτε άλλο λόγο είναι απλά μια απάτη. Δεν υπάρχει κάποιο κόλπο σε αυτή την απάτη, απλά εθελοτυφλεί η στρατιωτική συμμορία.
Υπάρχουν οι κατάλληλοι άνθρωποι που πρόθυμα θα υποδείξουν τον εχθρό. Επίσης υπάρχουν οι “σκληροί άνδρες” που θα συντρίψουν τον εχθρό, οι εγκέφαλοι που θα σχεδιάσουν και θα προετοιμάσουν τον πόλεμο και το μεγάλο αφεντικό, ο υπερεθνικιστής καπιταλιστής. Ίσως να φαίνεται περίεργο που ένας στρατιωτικός κάνει τέτοιες παρομοιώσεις αλλά με αναγκάζει η αλήθεια. Πέρασα 33 χρόνια και τέσσερις μήνες στην ενεργό στρατιωτική θητεία και κατά την διάρκεια αυτής της περιόδου πέρασα το μεγαλύτερο μέρος του χρόνου μου ως στέλεχος για τις μεγάλες επιχειρήσεις, την Wall Street και τους τραπεζίτες !!! Ήμουν μια ρακέτα και ένας γκάνγκστερ για τον καπιταλισμό. Βοήθησα να γίνει το Μεξικό και ειδικά το Tampico ασφαλές για τα αμερικανικά πετρελαϊκά συμφέροντα το 1914.
Βοήθησα να γίνει η Αϊτή και η Κούβα ένα αξιοπρεπές μέρος για τα αγόρια της Εθνικής Τράπεζας, ώστε να εισπράττουν οι τραπεζίτες τα έσοδα. Βοήθησα στον βιασμό μισής ντουζίνας δημοκρατιών της Κεντρικής Αμερικής προς όφελος της Wall Street. Συνέβαλα να εξαγνιστεί η Νικαράγουα για το International Banking House of Brown Brothers το 1902–1912. Έφερα φως στην Δομινικανή Δημοκρατία για τα αμερικανικά συμφέροντα ζάχαρης το 1916. Βοήθησα να γίνει η Ονδούρα υποχείριο για τις Αμερικανικές εταιρείες φρούτων το 1903. Στην Κίνα το 1927 βοήθησα να διασφαλιστεί ότι η Standard Oil συνέχιζε τον δρόμο της ανενόχλητη. Κοιτάζοντας πίσω σε αυτό, μπορεί να είχα δώσει μερικές συμβουλές στον Αλ Καπόνε.
Το καλύτερο που μπορούσε να κάνει ήταν να χειριστεί τη ρακέτα του σε τρεις περιφέρειες. Χειρουργήθηκα σε τρεις ηπείρους. Πιστεύω στην επαρκή άμυνα στα σύνορά μας και τίποτα άλλο. Αν έρθει εδώ ένα κράτος για να μας πολεμήσει, τότε θα πολεμήσουμε. Το πρόβλημα με τις ΗΠΑ είναι ότι όταν το δολάριο κερδίζει μόνο το 6% εδώ, τότε γίνεται ανήσυχο και πηγαίνει στο εξωτερικό για να αποσπάσει το 100%. Στην συνέχεια η σημαία ακολουθεί το δολάριο και οι Αμερικανοί στρατιώτες ακολουθούν τη σημαία. Δεν θα πήγαινα ξανά στον πόλεμο, όπως έκανα, για να προστατέψω μερικές κακές επενδύσεις κάποιων τραπεζιτών. Για δύο μόνο πράγματα θα άξιζε να πολεμήσουμε. Το ένα είναι η υπεράσπιση των σπιτιών μας και ο άλλος η Διακήρυξη των Δικαιωμάτων των ΗΠΑ. Την δεκαετία του 1930 ο Butler αγανακτισμένος μίλησε για την μεγαλύτερη και πιο απάνθρωπη δραστηριότητα στην ανθρώπινη ιστορία. τον πόλεμο.
Ο διαχρονικός αγώνας των εθνών για την απόκτηση ισχύος καθορίζει τις εξελίξεις σε όλες τις εκφάνσεις ζωής. Μέσα από τις πολεμικές, γεωπολιτικές δραστηριότητες τους, τα έθνη-κράτη καθορίζουν τον μέλλον της ανθρωπότητας. Τα ελεύθερα κράτη επιδιώκουν συνεχώς να βελτιώσουν την στρατιωτική-πολιτική και οικονομική δύναμη καθότι αυτό είναι το μοναδικό εχέγγυο ασφαλείας-επιβίωσης. Ο επεκτατικός πόλεμος είναι το μέσον για την επίτευξη άνομων σκοπών επί του αντιπάλου. Η ειρήνη και η αγάπη υποστηρίζονται και προωθούνται σχεδόν από όλες τις θρησκείες. Εν τούτοις στις πιο αιματοβαμμένες σελίδες της ανθρωπότητας με πολέμους, την μεγαλύτερη ευθύνη φέρουν τα ιερατεία των θρησκειών.
Η Ελλάδα είναι το μοναδικό κράτος στον πλανήτη που δεν αξιοποιεί γεωπολιτικά τις ιστορικές μνήμες ως βασικότατο κλάδο της Γεωπολιτικού εθνικισμού ενός επιστημονικού κλάδου, του οποίου είμαι ο ιδρυτής-δημιουργός σε παγκόσμιο επίπεδο. Το Ελληνικό κράτος αρνείται να εκμεταλλευτεί τις ιστορικές αφηγήσεις ενώ έχουμε την κορυφαία ιστορία-πολιτισμό στην ανθρωπότητα. Δυστυχώς εδώ και πολλά χρόνια επέτρεψε στις μεγάλες δυνάμεις να χρησιμοποιήσουν τους θρύλους και τις Ελληνικές παραδόσεις ενάντια στο Ελληνικό έθνος !!!
Είναι διαχρονικά και ιστορικά αποδεδειγμένο ότι μόνο τα μεγάλα κράτη-έθνη με ισχυρούς πολιτισμούς είναι πραγματικά κυρίαρχα στον κόσμο. Αυτό απαιτεί γεωπολιτική επίγνωση του Αριστόκλειου πολιτισμού.
ΒΛΑΝΤΙΜΙΡ ΠΟΥΤΙΝ Ο ΜΟΝΑΔΙΚΟΣ ΥΠΕΥΘΥΝΟΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΔΙΑΛΥΣΗ ΤΟΥ ΓΕΩΠΟΛΤΙΚΟΥ ΑΞΟΝΑ 888 (ΡΩΣΙΑ-ΚΙΝΑ-ΣΥΡΙΑ-ΙΡΑΝ).
Δυστυχώς μετά την διάλυση της Συρίας ήρθε και η σειρά του Ιράν. Οι Ιρανοί πλήρωσαν πολύ ακριβά την συναίνεση τους στην πτώση του Μπασάρ αλ Ασάντ και στην κατάκτησ της μαρτυρικής Συρίας από τον Γεωπολιτικό άξονα 666 (ΗΠΑ-ΕΕ-ΙΣΡΑΗΛ).
Όλοι γνωρίζουν ότι η Ρωσία ήταν εταίρος του προηγούμενου καθεστώτος και ότι συμμετείχε στην Συριακή "τραγωδία" !!! Ενδεικτικές είναι οι αναφορές Σύριων αξιωματούχων. Θυμάμαι ότι λίγους μήνες πριν από την (απελευθερωτική) μάχη, η αυτού εξοχότητα (Τζολάνι) με επισκέφθηκε στο γραφείο μου για να σχεδιάσει την πολιτική μας διαχείριση της αλλαγής που θα συνέβαινε στη Συρία. Η πρόκληση ήταν για το πώς να εξουδετερώσουμε την υποστήριξη της Ρωσίας προς το προηγούμενο καθεστώς σε οποιαδήποτε μελλοντική αντιπαράθεση.
Δύο ημέρες πριν από την πτώση του καθεστώτος Ασάντ στις 6 Δεκεμβρίου, με την πλάστιγγα να γέρνει υπέρ των επαναστατών-τζιχαντιστών, πραγματοποιήθηκε συνάντηση με τους Ρώσους. Οι οδηγίες της αυτού εξοχότητας ήταν να τους πείσουν ότι ο Συριακός λαός ήθελε και ενεργούσε για να αλλάξει το καθεστώς, όχι για να αλλάξει τις συμμαχίες του !!! Κατά την διάρκεια αυτής της συνάντησης, ενώ ήμασταν στην Χάμα, οι Ρώσοι με ρώτησαν αν σκοπεύουμε να εισέλθουμε στην Δαμασκό. Απάντησα σίγουρα! Στην συνέχεια με ρώτησαν σε πόσο καιρό. Απάντησα σε 48 ώρες. Και όταν ενημέρωσα τον πρόεδρο,μου είπε ότι θα μας έπαιρνε 10 ημέρες. Αλλά η απελευθέρωση έγινε σε 36 ώρες. Μετά από αυτό ως Υπουργός Εξωτερικών συναντήθηκα με τους Ρώσους. Τους είπα ζητώ συγγνώμη, είπα 48 ώρες, αλλά συνέβη σε 36 ώρες.
Η νίκη στη μάχη της απελευθέρωσης οφείλεται κατά 20% στους Ρώσους και κατά 80% στους επαναστάτες τζιχαντιστές. Αλλά, όσον αφορά τις συμφωνίες που έγιναν με την Ρωσία υπό το προηγούμενο καθεστώς, είναι βέβαιο ότι δεν τις αποδεχόμαστε. Δεν έχουμε φτάσει στο σημείο να συνάπτουμε συμφωνίες προς το παρόν. Ακόμα και οι Ρώσοι αποδέχονται την επαναξιολόγησή τους ή την αναδιατύπωσή τους στο πλαίσιο της τρέχουσας κατάστασης. Όσο για τις ρωσικές στρατιωτικές βάσεις, αυτές αποτελούν αντικείμενο διαπραγμάτευσης και ο ρόλος τους επαναπροσδιορίζεται. Οι Ρώσοι έχουν μειώσει το προσωπικό τους στις βάσεις της Ταρτούς και της Χμεϊμίμ και έχουν αποσυρθεί από όλη την υπόλοιπη επικράτεια.".
Η επέμβαση της Ρωσίας στην Συρία το 2015 είχε μια σαφή γεωπολιτική λογική. Στόχος του Πούτιν να διατηρήσει ένα φιλικό καθεστώς, να εξασφαλίσει ναυτική πρόσβαση στην Μεσόγειο μέσω του λιμανιού της Ταρτούς και να αποτρέψει την εξάπλωση της ισλαμιστικής μαχητικότητας των Τακφίρι στην Μέση Ανατολή, την Κεντρική Ασία και τον Καύκασο. Για ένα διάστημα αυτή η παρέμβαση κατάφερε να επαναβεβαιώσει την επιρροή της Μόσχας στην περιοχή.
Αλλά το τρέχον αποτέλεσμα αποκαλύπτει την ευθραυστότητα αυτής της επιτυχίας. Η ίδια Ρωσία που δικαιολόγησε τον πόλεμο για την εξάλειψη του τζιχαντιστικού εξτρεμισμού νομιμοποιεί τώρα τον ηγέτη μιας από τις πρώτες οργανώσεις Τζιχάντ !!! Η αυτοανακήρυξη του Τζολάνι ως προέδρου έγινε διπλωματικά αποδεκτή από την Μόσχα !!! Απορίας άξιον είναι τι έχει να πει για όλα αυτά ο εξαφανισμένος από προσώπου γής Μπασάρ Αλ Ασάντ, εάν φυσικά είναι ζωντανός. Αντιφάσεις και βρώμικα γεωπολιτικά παιχνίδια εις βάρος του Γεωπολτικού άξονα 888 και του Συριακού έθνους.
Η αντίφαση σε σχέση με την Ουκρανία δεν θα μπορούσε να είναι πιο κραυγαλέα. Η επίσημη θέση της Μόσχας για την Ουκρανία βασίζεται σε ένα κεντρικό επιχείρημα. Ο Πρόεδρος Βολοντίμιρ Ζελένσκι είναι παράνομος και Ναζιστής επειδή ανέβαλε τις εκλογές υπό συνθήκες πολέμου. Ωστόσο σήμερα το Κρεμλίνο καλωσορίζει τον Τζολάνι, ο οποίος κατέλαβε την εξουσία με πραξικόπημα και αυτοανακηρύχθηκε πρόεδρος !!! Με αυτόν τον τρόπο η Ρωσία υπονομεύει τα γεωπολιτικά της συμφέροντα και μειώνει την παγκόσμια κυριαρχία της !!! Εάν το δημοκρατικό έλλειμμα του νεοναζί Ζele καταδικάζεται από την Ρωσία, παράλληλα νομιμοποιείται στην Συριακή εξουσία ο αποκεφαλιστής Τζολάνι !!! Για τον Παγκόσμιο Νότο -το κοινό που η Μόσχα ελπίζει ιδιαίτερα να επηρεάσει- αυτή είναι μια αποκαλυπτική στιγμή. Ένα κράτος που τοποθετείται ως υπερασπιστής του διεθνούς δικαίου και της κυρίαρχης νομιμότητας καλωσορίζει τώρα έναν πολέμαρχο που κυβερνά χωρίς εκλογές.
Γεωπολιτικά ωφελημένοι από αυτή την Ρωσική ασυνέπεια είναι προφανές το ποιοι είναι. Η Τουρκία, η οποία εδώ και καιρό ελίσσεται επιδέξια μεταξύ των δύο γεωπολιτικών αξόνων 888-666, και έχει αναδειχθεί Μέγας αρχιτέκτονας της νέας Συριακής πραγματικότητας. Η υποστήριξη της Άγκυρας για «ζώνες αποκλιμάκωσης» στο Ιντλίμπ και η διαχείριση των φατριών της αντιπολίτευσης έχουν δώσει στον Τζουλάνι τον επιχειρησιακό χώρο για να εδραιώσει την εξουσία του. Η Ουάσινγκτον από την πλευρά της, επιτυγχάνει με παρασκηνιακά μέσα αυτό που απέτυχαν να επιτύχουν δύο δεκαετίες παρέμβασης: Η συριακή ηγεσία να ευθυγραμμιστεί με τις δυτικές και τουρκικές στρατηγικές προτεραιότητες.
Μία από τις σημαντικότερες συνέπειες της Συριακής μετάβασης είναι η επιταχυνόμενη άνοδος της Τουρκίας ως κυρίαρχης δύναμης. Με τον μεγαλύτερο- μόνιμο στρατό του ΝΑΤΟ και μια ηγεσία που δεν διστάζει να συνδυάσει την στρατιωτική ισχύ με την γεωπολιτική φιλοδοξία, η Άγκυρα βρίσκεται στο σταυροδρόμι της αναδιάρθρωσης της Μέσης Ανατολής και της Ευρασίας. Η Συρία έχει γίνει η παγκόσμια πλατφόρμα για την επέκταση της Τουρκικής επιρροής. Εδραιώνοντας την παρουσία της σε όλη την Συρία, η Άγκυρα έχει επιβάλει στην μαρτυρική χώρα το καθεστώς πολιτικού και οικονομικού ελέγχου. Χρηματοδοτώντας το νέο συριακό καθεστώς με επικεφαλής τον Τζολάνι ελέγχει αποτελεσματικά το εμπόριο, την ενέργεια και τις συμβάσεις ανοικοδόμησης.
Αυτό αντιπροσωπεύει μια επιστροφή της αυτοκρατορίας με την δομική έννοια. Η Τουρκική πολιτική συνδυάζει την οικονομική ολοκλήρωση, την στρατιωτική ενίσχυση και την ιδεολογική ήπια ισχύ σε μια μορφή επεκτατικού νεοοθωμανισμού. Αυτός ο γεωπολιτικός συνδυασμός επεκτείνεται εξίσου μέσω της διπλωματίας και της στρατιωτικής ανάπτυξης. Η παρουσία Τουρκικών στρατευμάτων, δικτύων πληροφοριών και εργολάβων διασφαλίζει ότι το Συριακό κράτος υπό το νέο καθεστώς Τζολάνι, θα λειτουργεί εντός της στρατηγικής τροχιάς της Άγκυρας. Όμως η Συρία είναι μόνο ο ένας άξονας αυτής της επέκτασης. Η Ελλάδα έχει ήδη κατακτηθεί χωρίς πόλεμο σύμφωνα με τον πολιτικό-πανεπιστημιακό καθηγητή Θεόδωρο Κατσανέβα και άλλους σημαντικούς πανεπιστημιακούς. (1)
Παράδοση της Ελλάδας στην Τουρκία καταγγέλει και ο Θεόδωρος Κατσανέβας δικαιώνοντας για μια ακόμη φορά την στήλη Επικρατέειν η Απόλλυσθαι. Να περάσουμε να δούμε μερικά αποσπάσματα από το επίμαχο άρθρο του : "Η οικονομική και εθνική παρακμή οδηγεί στον οριστικό αφανισμό με την επερχόμενη ισλαμοποίηση και μετατροπή της πατρίδας μας σε τουρκικό προτεκτοράτο υπό γερμανική εποπτεία, με τη μεθοδευμένη εισβολή Μουσουλμάνων εποίκων.
Το όλο σκηνικό μεθοδεύεται από το Βερολίνο. Οι Γερμανοί που κάνουν κουμάντο στην Ευρώπη, είχαν και έχουν άριστες σχέσεις με την Τουρκία και μια τέτοια προοπτική φαίνεται πως βολεύει τις επιδιώξεις τους. Οι Έλληνες δεν είναι εύκολα διαχειρίσιμος λαός. Η χώρα μας ποτέ δεν υπήρξε σύμμαχος της Γερμανίας και τα αισθήματα των Ελλήνων απέναντί της ήταν και είναι ιδιαίτερα αρνητικά. Η παράδοση της Ελλάδας στην Τουρκία και μάλιστα χωρίς να πέσει ούτε μια ντουφεκιά, μπορεί να ηρεμήσει το γειτονικό μας “θηρίο”. Και η Ευρώπη της Γερμανίας να εξασφαλίσει έτσι την ένταξή Τουρκίας και Ελλάδας μαζί στον κύκλο συμφερόντων της απομακρύνοντάς την από τη Ρωσία αλλά και τις ΗΠΑ. Βολική είναι επίσης η προοπτική της μετατροπής της Ελλάδας σε αποθήκη Μουσουλμάνων μεταναστών για την άντληση φτηνού εργατικού δυναμικού και επιβολή της αρχής του “διαίρει και βασίλευε."
https://slpress.gr/politiki/i-ellada-simera-thymizei-to-vyzantio-prin-tin-alosi/
Ένας άλλος άξονας εκτείνεται βορειοανατολικά, διασχίζοντας τον Νότιο Καύκασο. Ο «Διάδρομος της Ζανγκεζούρ», που διασχίζει την Αρμενία και συνδέει την Τουρκία με το Αζερμπαϊτζάν και, μέσω αυτής, με τις τουρκικές δημοκρατίες της Κεντρικής Ασίας, αντιπροσωπεύει μια ιστορική μετατόπιση στην ευρασιατική συνδεσιμότητα. Αυτός ο αναδυόμενος διάδρομος, τον οποίο η Τουρκία επιδιώκει εδώ και καιρό, προσφέρει πλέον στην Άγκυρα άμεση χερσαία πρόσβαση στην Κασπία Θάλασσα και πέρα από αυτήν.
Για την Τουρκία αυτό σημαίνει μια αδιάλειπτη προβολή της επιρροής της από την Μεσόγειο έως την Κεντρική Ασία. Για το ΝΑΤΟ, ανοίγει μια συνεχή γεωπολιτική ζώνη που συνδέει την νοτιοανατολική πλευρά της Ευρώπης με την πλούσια σε πόρους καρδιά της Ευρασίας. Και για τη Ρωσία, αντιπροσωπεύει έναν στρατηγικό εφιάλτη: την περικύκλωση της νότιας περιφέρειάς της από ένα κράτος μέλος του ΝΑΤΟ. Το πλεονέκτημα της Άγκυρας έγκειται στη συνέπειά της. Ενώ η Μόσχα έχει ξεπεράσει τα όριά της και το Πεκίνο έχει διστάσει, η Τουρκία έχει ακολουθήσει μια πολύπλευρη στρατηγική, συνδυάζοντας την επιρροή του ΝΑΤΟ, την ενεργειακή διπλωματία και την πολιτιστική συγγένεια σε ολόκληρο τον τουρκικό κόσμο. Ο διάδρομος μέσω της Αρμενίας, ενισχυμένος από τη δυτική έγκριση, θα εδραιώσει αυτό το πλεονέκτημα. Θα καθιερώσει την Τουρκία όχι μόνο ως τον βασικό περιφερειακό παράγοντα στη μεταπολεμική Συρία, αλλά και ως τον απαραίτητο σύνδεσμο μεταξύ Ευρώπης, Μέσης Ανατολής και Κεντρικής Ασίας, εις βάρος της ρωσικής και ιρανικής επιρροής.
Η ΤΟΥΡΚΙΑ ΤΟΥ ΕΡΝΤΟΓΑΝ ΠΑΓΚΟΣΜΙΟΣ ΡΥΘΜΙΣΤΗΣ ΤΩΝ ΕΞΕΛΙΞΕΩΝ.
Η Τουρκία καθορίζει τις παγκόσμιες εξελίξεις και είναι απαραίτητη και για τις δύο υπερδυνάμεις. Οι Τούρκοι εκμεταλλευόμενοι στο έπακρο την γεωστρατηγική τους θέση, το ισχυρό στράτευμα, την βαριά αμυντική βιομηχανία, τα πολιτικά παιχνίδια και τους πολέμους σε Συρία και Ουκρανία, επέτυχαν να κάνουν την Τουρκία παγκόσμια δύναμη και ρυθμιστή των εξελίξεων μαζί με την Ρωσία-Κίνα, Αμερική, Ινδία, Ισραήλ και Ιράν. Όμως με την νίκη της Τουρκίας στην Συρία, άλλαξαν τα δεδομένα και η Τούρκοι είναι ακόμη ισχυρότεροι σε γεωστρατηγικό-γεωπολιτικό επίπεδο.
Ο πιο άξιος διάδοχος του Ατατούρκ είναι ο σημερινός πρόεδρος της Τουρκίας Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, ο οποίος έχει ήδη δημιουργήσει την νέα Οθωμανική αυτοκρατορία. Τελικά τα "οράματα" του Ερντογάν κάθε άλλο παρά ουτοπικά είναι, όπως έλεγαν κάποιοι "αφελείς". Για αυτό σημαντικό είναι να δει κανείς ποιος είναι ο Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν και τι είναι ικανός να κάνει. Στα πλαίσια ανασυστάσεως της Οθωμανικής αυτοκρατορίας, η Ελλάδα και η Συρία παραχωρήθηκαν με την σύμφωνη γνώμη της Αμερικής-Γερμανίας και με την υποστήριξη του Κατάρ στην Τουρκία. Όταν η Αμερική έχασε προσωρινά τον μικρότερης κλίμακας παγκόσμιο πόλεμο που διεξάγεται στην Συρία, ο Λευκός οίκος έβαλε μπροστά την Τουρκία.
ΠΩΣ ΦΤΑΣΑΜΕ ΣΤΗΝ ΑΝΑΣΥΣΤΑΣΗ ΤΗΣ ΟΘΩΜΑΝΙΚΗΣ ΑΥΤΟΚΡΑΤΟΡΙΑΣ ;
Για να μην διασύρονται άλλο από την Ρωσία, οι προσωρινά ηττημένοι Αμερικάνοι αποφάσισαν την ανασύσταση της Οθωμανικής αυτοκρατορίας και παράλληλα ανέθεσαν την διεξαγωγή όλων των πολέμων για λογαριασμό των ΗΠΑ, στον Ερντογάν. Ο Τούρκος πρόεδρος έγινε το εκτελεστικό όργανο του Λευκού Οίκου.
Ο Ερντογάν είναι ο νικητής του μικρότερης κλίμακας παγκοσμίου πολέμου που έγινε στην Συρία από το έτος 2011 εώς το 2024. Ήδη η Τουρκία έχει κατακτήσει την Βόρεια Συρία, την Λιβύη, το Ναγκόρνο Καραμπάχ και αντικαθιστά την Αμερική στο Αφγανιστάν και όπου κριθεί απαραίτητο. Στην προσπάθεια τους από την Ουάσιγκτον να ανασχέσουν την Κινέζική προέλαση, ο Ερντογάν θα φτάσει μέχρι και την Ινδία, εάν και εφόσον χρειαστεί. Η Αμερική με αυτόν τον τρόπο κρατά αλώβητο το γόητρο της, καθώς δεν κινδυνεύει να χρεωθεί νέες ήττες, στα πεδία των μαχών, από την Ρωσία του Πούτιν και παράλληλα δεν έχει απώλειες σε οικονομικό, πολιτικό, γεωστρατηγικό επίπεδο. Ταυτόχρονα δεν έχει απώλειες σε στρατιωτικό δυναμικό και σε εξοπλισμό. Ο πιο επιτυχημένος πολιτικός του αιώνα μας, μετά τον Βλαντιμίρ Πούτιν, ο Ρετζέπ-Ταγίπ Ερντογάν έχει αντιληφθεί ότι η Αμερική είναι σε πλήρη αδυναμία και ότι εξαρτάται αποκλειστικά από τις Τουρκικές ένοπλες δυνάμεις, με αποτέλεσμα να εκμεταλλεύεται στο έπακρο την θέση του. Δυστυχώς αυτό κάνει ανεξέλεγκτο και ασύδοτο τον Τούρκο πρόεδρο.
Οι νεότουρκοι σκοπεύουν να δημιουργήσουν ένα ομοσπονδιακό κράτος σύμφωνα με το μοντέλο της Ρωσικής Ομοσπονδίας. Με παράδειγμα την Ρωσία ο Τούρκος πρόεδρος δημιουργεί ένα ομοσπονδιακό κράτος το οποίο θα περιλαμβάνει την Βόρεια Συρία, την Βόρεια Κύπρο και τμήματα εδαφών από το Ιρακινό Κουρδιστάν, την Αρμενία και το Αζερμπαϊτζάν. Η Τουρκία του Ερντογάν επέτυχε να αλλάξει τις δημογραφικές στατιστικές και την οικονομική επιρροή στις συγκεκριμένες περιοχές. Η ανασύσταση της Οθωμανικής αυτοκρατορίας έχει ήδη αρχίσει. Βόρεια Συρία, Βόρεια Κύπρος, Αρμενία, Αζερμπαϊτζάν, Δυτική Θράκη, Κρήτη, Δωδεκάνησα, και όλα τα Ελληνικά νησιά μέχρι την μέση του Αιγαίου θα προσαρτηθούν στην νέα αυτοκρατορία του Ερντογάν.
Αυτή είναι η πρώτη φάση επέκτασης των Τούρκων.
Η σύγχρονη Τουρκία είναι ο διάδοχος της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, η οποία κυβέρνησε τεράστιες περιοχές της Μέσης Ανατολής για αιώνες. Τώρα η Άγκυρα με την βοήθεια του στρατού και την έγκριση ΗΠΑ-Ρωσίας επιθυμεί να ελέγξει εδάφη και θαλάσσιες περιοχές με πλούσια ενεργειακά κοιτάσματα σε Α. Μεσόγειο. Στα πλαίσια αυτά ο Βλαντιμίρ Πούτιν με την παραχώρηση της εξουσίας στους Τζιχαντιστές στην Συρία, έδωσε την συγκατάθεση του για την παραχώρηση των νησιών του Αιγαίου στην Τουρκία.
Επίσης η θέση της Κίνας δεν είναι λιγότερο αποκαλυπτική. Παρά την ρητορική της υποστήριξη για την κυριαρχία και τη μη παρέμβαση, το Πεκίνο δεν έχει διαδραματίσει σημαντικό ρόλο στη σταθεροποίηση ή την ανοικοδόμηση της Συρίας. Οι οικονομικές του πρωτοβουλίες, όπως η Πρωτοβουλία «Μία Ζώνη, Ένας Δρόμος», δεν έχουν μεταφραστεί σε πολιτική επιρροή. Μετά την ανατροπή του Μπασάρ αλ Άσαντ, η σιωπή του Πεκίνου υπογραμμίζει την απροθυμία του να αντιταχθεί στην κυριαρχία της Δύσης ή της Τουρκίας σε μια περιοχή που κάποτε παρουσίαζε ως κεντρική στις παγκόσμιες συνεργασίες του.
Το αποτέλεσμα είναι ένα κενό, το οποίο η Ρωσία και η Κίνα έχουν συμβάλει στη δημιουργία του μέσω της προσοχής, της ασυνέπειας και της στρατηγικής τους αποδέσμευσης. Πράγματι, η Μέση Ανατολή κάποτε διαφημιζόταν ως το πεδίο δοκιμών για τη νέα πολυπολική τάξη, μια περιοχή όπου η Ρωσία και η Κίνα θα μπορούσαν να οικοδομήσουν ρεαλιστικές συμμαχίες και εναλλακτικούς θεσμούς. Αυτό το όραμα δεν έχει υλοποιηθεί. Η αναγνώριση της αυτοανακηρυγμένης προεδρίας του Τζολάνι από την Μόσχα αντιπροσωπεύει την αποσύνθεση αυτού του ισχυρισμού και σηματοδοτεί ότι η στρατηγική στην Συρία, που κάποτε αποτελούσε το επίκεντρο της αναγέννησής της στη Μέση Ανατολή, έχει φτάσει σε παρακμιακή κατάσταση. Αυτό που ξεκίνησε ως διεκδίκηση ανεξαρτησίας από τΟν γεωπολιτικό άξονα 666(ΗΠΑ-ΕΕ-ΙΣΡΑΗΛ), έχει μετατραπεί σε γεωπολιτική τραγωδία. Αντί για μια πολυπολική ισορροπία ο τσάρος Πούτιν επέτρεψε στην Τουρκία και το Ισραήλ να διευρύνουν γεωπολιτική τους δύναμη εις βάρος των Σύριων, των Παλαιστίνιων και των Ιρανών. Παράλληλα οι Ηνωμένες Πολιτείες επαναβεβαιώνουν σιωπηλά την επιρροή τους και η Ρωσία περιορίζεται σε έναν μικρότερο παγκόσμιο-περιφερειακό ρόλο, υπερασπιζόμενη τις υπολειπόμενες θέσεις της !!! Για την Ρωσία η απώλεια της Συρίας είναι και θέμα φήμης.
Μια παγκόσμια δύναμη που δεν είναι σε θέση να υπερασπιστεί τους συμμάχους της, να υποστηρίξει τις επενδύσεις της, να διατηρήσει τα δικά της πρότυπα νομιμότητας εγείρει ερωτήματα σχετικά με τον ρόλο της ως εναλλακτικού πόλου στην παγκόσμια πολιτική. Η χειραψία μεταξύ Πούτιν και Τζουλάνι στην Μόσχα μετά τις Σφαγές των Χριστιανών και των Αλαουιτών στην Συρία θα μείνει στην ιστορία ως μια ειδεχθής πράξη εις βάρος του γεωπολιτικού άξονα 888 και του Αριστόκλειου πολιτισμού-Ελληνισμού. Σύμφωνα με τις "προφητείες" ο Πούτιν και οι Ρώσοι θα μας έδιναν ως "δώρο" την Κωνσταντινούπολη. Εν τούτοις ο Πούτιν υπερβάλει εαυτόν για την δημιουργία του Μεγάλου Ισραήλ και εγκατέλειψε δύο πολύτιμους συμμάχους (Ιράν-Συρία) στα χέρια του γεωπολιτικού άξονα 666 (ΗΠΑ-ΕΥΡΩΠΗ-ΡΩΣΙΑ). Συνεπώς δικαιώνεται ο Χ. Σαλταούρας που αναφέρει ότι οι νεοέλληνες ονειρεύονται ξύπνιοι. Δυστυχώς με βάση τα γεωπολιτικά δεδομένα η Ρωσία θα ήταν παγκόσμια δύναμη τον επόμενο για έναν αιώνα ίσως και περισσότερο, όμως ο Πούτιν παρέδωσε οικειοθελώς την παγκόσμια εξουσία στην Αμερική και το Ισραήλ.
Ο παγκόσμιος πρωταγωνιστής Βλαντιμίρ Πούτιν μετά την νίκη του στον μικρότερης εμβέλειας παγκόσμιο πόλεμο στην Συρία, αποφάσισε να παραδώσει την παγκόσμια ηγεμονία στην ξανά στην Αμερική, να κάνει ρυθμιστή των παγκόσμιων εξελίξεων τον Ερντογάν και να επιτρέψει την δημιουργία του Μεγάλου Ισραήλ !!! Ταυτόχρονα παρέδωσε τους δύο ισχυρότερους γεωπολιτικούς συμμάχους του στον άξονα 666 (ΗΠΑ-ΕΕ-ΙΣΡΑΗΛ). Το Σάββατο 7 Δεκεμβρίου 2024 οι υπουργοί Εξωτερικών Hakan Fidan της Τουρκίας, Σεργκέι Λαβρόφ της Ρωσίας και Abbas Aragchi του Ιράν συναντήθηκαν στο περιθώριο του Φόρουμ της Ντόχα. Εκεί συμφώνησαν και την επόμενη μέρα ο Άσαντ εγκατέλειψε την εξουσία, μετακόμισε στην Ρωσική πρωτεύουσα και οι Ρωσικές βάσεις στο Tartus και στη Latakia στη Συρία δεν έπαθαν τίποτα. Τον Μάρτιο του 2025 ο Βibi ζήτησε από τον Τράμπ να παραμείνουν οι Ρωσικές βάσεις στην Συρία !!!
Ο Πούτιν έχει καλές σχέσεις με όλους τους ηγέτες, διότι είναι ο μεγαλύτερος πολιτικός του αιώνα μας. Είναι φιλικά προσκείμενος στους Χριστιανούς και παράλληλα έχει πολύ καλές σχέσεις με τους Μωαμεθανούς. Στις 23 Νοεμβρίου 2015 ο Πρόεδρος της Ρωσικής Ομοσπονδίας, έδωσε ένα σπάνιο και πολύτιμο δώρο στον Ιρανό ηγέτη Αλί Χαμενει.
Ο Πούτιν χάρισε στον Χαμενει ένα απo τα πέντε αντίγραφα του αρχικού χειρόγραφου του Κορανίου, του Μωαμεθανικού ιερού κειμένου που χρονολογείται από τον 7ο αιώνα. Μην ξεχνάτε ότι το Ιράν όχι μόνον είναι ένας από τους καλύτερους πελάτες των Ρώσων στον εξοπλιστικό τομέα (άμυνας), και είναι ταυτόχρονα το δεύτερο κράτος στον κόσμο, με το περισσότερο φυσικό αέριο. Η Μόσχα ήθελε το Ιράν και την Συρία στην νέα ένωση που δημιουργεί μαζί με την Κίνα, την Βραζιλία κλπ. Όμως το 2024 ο Πούτιν εντελώς ανεύθυνα άλλαξε γνώμη. Για αυτό παρέδωσε την Συρία στον γεωπολιτικό άξονα 666 και το 2025-2026 εγκατέλειψε και το Ιράν έρμαιο στο Ισραήλ και την Αμερική. Η συναίνεση του Ιράν στο Φόρουμ της Ντόχα, για την πτώση του Ασάντ, θα αποβεί μοιραία και για τους Φρουρούς της Επανάστασης.
Ο Πούτιν ήταν σε θέση να σταματήσει τον πόλεμο στην Συρία. Εν τούτοις δεν το έκανε για να δοκιμάζει τα νέα Ρωσικά όπλα και να κρατά μάχιμο τον στρατό του σε πραγματικές συνθήκες πολέμου. Επίσης ήταν πολύ μεγάλο το οικονομικό κίνητρο καθώς Συρία και Ιράν στον εξοπλιστικό τομέα προμηθεύτηκαν τα πάντα από την Ρωσία. Κατά την διάρκεια του μικρότερης κλίμακας παγκοσμίου πολέμου, ο Ρώσος τσάρος επέτρεπε στο Ισραήλ να βομβαρδίζει τα Συριακά εδάφη και στους προσωρινά ηττημένους Αμερικάνους να αφαιρούν παράνομα τον ενεργειακό πλούτο της χώρας. Πρώτη φορά στην παγκόσμια ιστορία συνέβη αυτό. Οι ηττημένοι να έχουν δικαιώματα νικητή. Για όσους δεν γνωρίζου από την έναρξη των εχθροπραξιών στην Ουκρανία περισσότεροι από 31000 επαναπατρισθέντες Εβραίοι έχουν φθάσει στο κράτος του Ισραήλ από την Ρωσία και την Ουκρανία, Ο Αριθμός αυτός είναι τρεις φορές μεγαλύτερος από την χρονική περίοδο του 2019. Επίσης είναι περισσότεροι τους Ισραηλινούς που επέστρεψαν στο Ισραήλ από όλες τις χώρες του κόσμου.
Σημειώνεται ότι το ποσοστό επαναπατρισμού από την Ρωσία είναι υψηλότερο από ότι από την Ουκρανία, αν και στους Εβραίους από το Κρεμλίνο προσφέρονται ειδικοί όροι. Από ότι φαίνεται ο πόλεμος Ρωσίας-Ουκρανίας εξυπηρετεί μεγάλα γεωστρατηγικά και γεωπολιτικά σχέδια με τον επαναπατρισμό χιλιάδων Ισραηλινών. Επίσης η Ρωσία επέστρεψε 43 αιχμάλωτους μαχητές στο Ισραήλ μέσω των Εμιράτων. Είναι γνωστό ότι περισσότεροι από 20 μισθοφόροι σκοτώθηκαν εκεί.
Κατά γενική παραδοχή δεν υπάρχει μεγαλύτερος φίλος των Ιουδαίων από τον σημερινό Πρόεδρο της Ρωσικής Ομοσπονδίας Βλαντιμίρ Πούτιν μαζί με τον Λένιν ο οποίος θεωρούσε τους Εβραίους και τους Γερμανούς κορώνες της δημιουργίας. Αυτά αναφέρει ο Λεβ Βερσίνιν γνώστης απόλυτος κι εκ των έσω του ρωσοεβραικού ζητήματος δίνει εντυπωσιακές πληροφορίες και προβαίνει σε αποκαλύψεις όπως αυτή.
Ο ΠΟΥΤΙΝ ΕΧΑΣΕ ΤΗΝ ΕΥΚΑΡΙΑ ΝΑ ΑΛΛΑΞΕΙ ΤΗΝ ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΙΣΤΟΡΙΑ.
Στο σημείο αυτό να αναφέρω για πολλοστή φορά ότι ο Πούτιν δεν έκανε γενοκτονίες και πολέμους όπως έκαναν οι Αμερικανοί πρόεδροι σε Σερβία, Ιράκ, Συρία, Ουκρανία. Εν τούτοις τα γεγονότα δείχνουν ότι ο Ρώσος πρόεδρος δεν έχει μεγάλες διαφορές με τους δυτικούς ηγέτες. Εννοείτε ότι ένα μεγάλο τμήμα του Ρωσικού έθνους είναι Χριστιανοί και για αυτό τους εχθρεύεται η δυτική νέα τάξη πραγμάτων (Διονυσιακός πολιτισμός) και τους πολεμά. Όμως άλλο ο Ρωσικός λαός και άλλο η ηγεσία του. Στα πλαίσια της αντικειμενικής επιστημονικής ενημερώσεως και της δημοσιογραφίας είμαι υποχρεωμένος να αναφέρω και άλλους συνανθρώπους μας και τις αναφορές τους σχετικά με την Ρωσία και τον Πούτιν.
ΙΡΑΝ-ΗΠΑ ΚΑΙ ΙΣΡΑΗΛ. ΟΙ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΕΣ-ΓΕΩΠΟΛΤΙΚΕΣ ΑΙΤΙΕΣ ΓΙΑ ΤΟΝ ΠΟΛΕΜΟ.
Τα Διονυσιακά γεωπολιτικά αξιώματα δεν εξετάζουν γεωγραφικούς χάρτες, ενεργειακούς αγωγούς και συμμαχίες-συμφέροντα.
Βασικός άξονας και κινητήριος δύναμη είναι η γεωπολιτική θεολογία. Στον Αριστόκελιο πολιτισμό και στους κλάδους της Ελληνικής-Γεωπολιτικής Θεολογίας-Γεωπολιτικού εθνικισμού, δύο επιστημονικών κλάδων τους οποίος ο γράφων είναι ο ιδρυτής τους σε παγκόσμιο επίπεδο, δεν αποτελούν την πρώτη προτεραιότητα. Στην Μέση Ανατολή η Γεωπολιτική αντίληψη περνάει σε δεύτερο ρόλο. Ενδεικτικό παράδειγμα το Ιράν. Η Ισλαμική χώρα πραγματοποιεί πολεμικές επιχειρήσεις με αναφορές στον ιμάμη Μgdi-Μαχντί, δικαιώνοντας για πολλοστή φορά τον Πατέρα Σάββα Αχιλλέως.
Αυτή την εποχή οι Βουδιστές αναμένουν τον Μαϊτρέγια, οι Ινδουιστές τον Κρίσνα, οι Μωαμεθανοί τον Μagdi η Μαχντί και οι Εβραίοι αναμένουν τον διαβόητο Μεσσία. Μην σας ξεγελούν τα διαφορετικά ονόματα. Όλοι αυτοί αναμένουν το λεγόμενο βδέλυγμα, τον υιό της απωλείας. Αυτά είχε αναφέρει ο Μακαριστός-Κύπριος Αρχιμανδρίτης.
Στα πλαίσια αυτού του θρησκευτικού πολέμου και της γεωπολιτικής θεολογίας, το Ισραήλ βασίζει όλη την εθνική του υπόσταση στην Παλαιά Διαθήκη. Η σύγκρουση Ιράν–Ισραήλ δεν είναι ένας ακόμη πόλεμος γεωπολιτικής ισχύος, διότι πρόκειται για πόλεμο Γεωπολιτικής Θεολογίας. Στους πολέμους αυτούς έχουμε ένα ευρύτατο πεδίο σύγκρουσης γεωπολιτικών θεολογιών. Σε αντίθεση με όλες τις εσφαλμένες επιστημονικές εργασίες-αναλύσεις, σε προσωπικό επίπεδο ως δημιουργός-ιδρυτής της γεωπολιτικής-θεολογίας-γεωπολιτικού εθνικισμού σε παγκόσμιο επίπεδο, έχω επισημάνει πολλές φορές στις επιστημονικές μου εργασίες αλλά και μιλώντας στα ΜΜΕ, ότι οι αντίπαλοι εδώ δεν πολεμούν απλώς για να νικήσουν. Πολεμούν για να επιβάλουν τις θρησκευτικές τους δοξασίες.
Ο γεωπολιτικός-Μωαμεθανικός μεσσιανισμός ως στρατηγική, αποτελεί το αντίπαλο δέος της Παλαιάς Διαθήκης. Η διαμάχη δεν αφορά διαφορετικές θρησκείες. Όλες οι συγκρούσεις γίνονται για να έχει το κράτος-νικητής το δικαίωμα να φέρει στην παγκόσμια εξουσία τον διαβόητο Μεσσία (Μαχντί-Κρίσνα-Μαϊτρέγια).
Από την επανάσταση του 1979 το Ιράν καθόρισε την εξωτερική του πολιτική με βάση την γεωπολιτική θεολογία. Η ηγεσία του αντιπροσωπεύει θεσμικά τον απόντα Μεσσία, τον μεγάλο 12ο Ιμάμη Μαχντί-Magdi που θα επιστρέψει για να αποκαταστήσει την Θεία Δικαιοσύνη. Η στρατηγική δημιουργίας του Μουσουλμανικού τόξου Τεχεράνη-Βαγδάτη-Δαμασκός, προς Βηρυτό και Ιερουσαλήμ, δεν αποτελεί γεωπολιτική-στρατιωτική περικύκλωση Ισραήλ. Πρόκειται ξεκάθαρα για πνευματική προετοιμασία και την δημιουργία προϋποθέσεων σχετικά με την εμφάνιση του Μαχντί.
Η απελευθέρωση της Παλαιστίνης και η στήριξη της Χεζμπολάχ αποτελούν ενέργειες εφαρμογής γεωπολιτικής Θεολογίας. Σε αυτό το πλαίσιο το Ιράν κάνει έναν "ιερό" πόλεμο για να εκπληρώνει τον ερχομό του Μεσσία. Θυμηθείτε τι έλεγε στον ΟΗΕ εκπρόσωπος της Ιρανικής κυβέρνησης την προηγούμενη δεκαετία. Ο Μagdi-Μαχτνί έχει ήδη έρθει στην Γη για να κυβερνήσει. Δυστυχώς το σχετικό βίντεο το έχουν κατεβάσει για ευνόητους λόγους.
Ο εβραϊκός-γεωπολιτικός εθνικισμός και η Ιουδαϊκή Γεωπολιτική Θεολογία είναι ενάντια στα αντίστοιχα Ιρανικά δόγματα. Θεσμικά το κράτος του Ισραήλ υποτίθεται ότι είναι κοσμικό. Για αυτό συγκροτήθηκε επάνω στην ιδέα της επιστροφής των Εβραίων στην πατρώα γη, την οποία σύμφωνα με την Τορά "υποσχέθηκε" ο Θεός στους προγόνους του Εβραϊκού λαού, στον Αβραάμ, τον Ισαάκ και τον Ιακώβ. Εν τούτοις ο σιωνισμός διαχρονικά από τα πανάρχαια χρόνια έχει ως πηγή δύναμης-επιβίωσης την γεωπολιτική Θεολογία και την Παλαιά Διαθήκη.
Μετά το 1967, μετά τον έλεγχο της Παλιάς Ιερουσαλήμ, μια νέα θρησκευτική ευφορία εισήλθε στο πολιτικό σιωνιστικό σώμα. Οι γεωπολιτικές-Θεολογικές δοξασίες ότι η εσχατολογική εποχή έχει ήδη ξεκινήσει με την επιστροφή του Ισραήλ σε όλα τα βιβλικά εδάφη είναι μέρος της γεωπολιτικής θεολογίας. Η πολιτική πράξη ταυτίζεται με το σχέδιο και τις υποσχέσεις του Θεού στην Παλαιά Διαθήκη σχετικά με την κυριαρχία του Ισραήλ σε όλο τον κόσμο !!! Αυτή η γεωπολιτική αξίωση της εξωτερικής πολιτικής με τις βιβλικές παραδόσεις έχει οδηγήσει διαδοχικές ισραηλινές κυβερνήσεις να αντιμετωπίζουν κρίσιμα γεωπολιτικά ζητήματα, με βάση την Παλαιά Διαθήκη.
Από την Ιερουσαλήμ ως πρωτεύουσα του Ισραήλ μέχρι την εδαφική πολιτική στην Δυτική Όχθη, κυριαρχεί η θρησκευτική προσήλωση και όχι η απλή γεωπολιτική λογική. Το ιερό πολεμικό πεδίο επικρατεί. Πατήρ πάντων ο πόλεμος (Ηράκλειτος). Το γεωπολιτικό σημείο όπου όλα συγκλίνουν είναι η Ιερουσαλήμ. Δεν είναι η Χάιφα, η Τεχεράνη και η Γάζα. Η Ιερουσαλήμ είναι το γεωπολιτικό-γεωστρατηγικό κομβικό σημείο. Είναι η εσχατολογική πόλη και για τις δύο θεολογίες και όχι τόπος γεωπολιτικών διαπραγματεύσεων.
Η Ιερουσαλήμ είναι η πόλη εκπλήρωσης των προφητειών. Όταν το θεοκρατικό Ιράν υπόσχεται την απελευθέρωση της Ιερουσαλήμ, πιστεύουν ότι έχουν το δικαίωμα να ενθρονίσουν τον νέο Μεσσία. Όταν το Ισραήλ αναφέρει την αιώνια ένωση, εννοεί θρησκευτική επανόρθωση και αποκατάσταση των πατρογονικών δικαιωμάτων. Γεωπολιτικές βασισμένες επάνω στην θεολογία δεν ευνοούν στην ειρήνη. Πρόκειται για γεωπολιτικές που νομιμοποιούν τις πολεμικές δραστηριότητες. Αυτά τα κράτη βασίζουν την Εθνική τους ταυτότητα επάνω στην γεωπολιτική Θεολογία. Καταφεύγουν στην θεολογία για να δημιουργήσουν Εθνική συνοχή-ταυτότητα και για να επιτύχουν υαα γεωπολιτικά τους σχέδια. Η σύγκρουση στην Μέση Ανατολή μας δείχνει ότι η θρησκεία διαδραματίζει κυρίαρχο ρόλο στην εξέλιξη της Ιστορίας. Για αυτό διέλυσαν τον Χριστιανισμό στην σύγχρονη Ελλάδα.
Αυτή την εποχή υπάρχουν έντονες επιστημονικές διαβουλεύσεις σχετικά με μια νέα επίθεση του Bibib στο Ιράν. Το Ισραήλ με βάση την Παλαιά Διαθήκη ετοιμάζεται να επεκταθεί.
Οι Πόλεμοι της Εισβολής στον Λίβανο από το Σιωνιστικό καθεστώς. Η πρώτη επιτυχημένη εισβολή πραγματοποιήθηκε το 1978. Το Ισραήλ κατέκτησε 700 τετραγωνικά χιλιόμετρα στο νότιο Λίβανο. Η δεύτερη, επίσης επιτυχημένη, πραγματοποιήθηκε το 1982, η οποία όμως οδήγησε στην δημιουργία της Χεζμπολάχ. Συνεπώς η Χεζμπολάχ είναι δημιούργημα του Ισραήλ. Με την διεξαγωγή έντονου ανταρτοπόλεμου εξανάγκασαν τον Ισραηλινό στρατό κατοχής να αποσυρθεί. Η τρίτη επίθεση το 2006 απωθήθηκε από την Χεζμπολάχ με την συνδρομή της Συρίας του Μπασάρ αλ Ασάντ. Σε αυτές τις πολέμικές επιχειρήσεις
1.200 άνθρωποι κυρίως άμαχοι)καθώς και 160 Ισραηλινοί (κυρίως στρατιώτες). Αυτή η επιχείρηση θεωρείται αποτυχία στο Ισραήλ. Υποδεικνύει αφενός άνοδο της ισχύος της Χεζμπολάχ και αφετέρου πιθανώς απώλεια αποτελεσματικότητας για τον ισραηλινό στρατό. Αυτό έδειχνε αδυναμία του Ισραηλινού έθνους. Ακριβώς το ίδιο συμβαίνει σήμερα στην Γάζα, καθώς ο ισραηλινός στρατός δεν έχει ακόμη καταφέρει να πάρει τον έλεγχο και σύμφωνα με ξένους συναδέλφους έχει χάσει 900 στρατιώτες και περισσότερους από 6.213 τραυματίες.
Οι απώλειες αυτές είναι σύμφωνα με επίσημη έκθεση της 31ης Αυγούστου. Όσο για την τέταρτη εισβολή, αυτή εκτυλίσσεται αυτή τη στιγμή σε ένα νέο γεωπολιτικό πλαίσιο: την εγκατάσταση ενός καθεστώτος «μετριοπαθών τζιχαντιστών» στην Συρία και την ανοιχτή γενοκτονία στη Λωρίδα της Γάζας. Επομένως τίθεται το ερώτημα. Υπάρχει περίπτωση να εγκαταλείψει το Ισραήλ την Γεωπολιτική Θεολογία και τις βιβλικές αξιώσεις ως το εκλεκτό έθνος του Θεού ; Είναι το Ισραήλ ικανό να μάθει από τις αδυναμίες και από τις αποτυχίες του ;
Προφανώς όχι. Mε το τέχνασμα του Beeper η Μοσάντ εξαπέλυσε μια επιχείρηση που μπορεί να χαρακτηριστεί τεχνικά αξιοσημείωτη. Αυτή η επιχείρηση, η οποία προετοιμαζόταν για τουλάχιστον μια δεκαετία, περιελάμβανε την τοποθέτηση 5.000 τηλεειδοποιητών ή φορητών ραδιοφώνων με μικρές ποσότητες εκρηκτικών κατά την κατασκευή τους, κατόπιν Ισραηλινής εμπλοκής στις γραμμές παραγωγής των συσκευών. Αυτές οι τηλεχειριζόμενες συσκευές εξερράγησαν στις 17 και 18 Σεπτεμβρίου 2024, σκοτώνοντας 42 άτομα. Από αυτά 30 υψηλόβαθμους αξιωματούχους της Χεζμπολάχ και 12 πολίτες.
Επίσης είχαμε σχεδόν 3.500 τραυματίες. Ήταν αυτή η σχολαστικά σχεδιασμένη μακροχρόνια κίνηση μια γεωστρατηγική επιτυχία ; Σύμφωνα με τους συναδέλφους από το εξωτερικό όχι. Αντιθέτως σε προσωπικό επίπεδο έχω αναφέρει ότι στον υβριδικό πόλεμο το Ισραήλ με αυτή την ενέργεια έδειξε ότι είναι σε πολύ υψηλό επίπεδο.
Μετά το τρομερό χτύπημα οι κορυφαίοι αξιωματούχοι της Χεζμπολάχ αντικαταστάθηκαν. Το αντάρτικο σύστημα επέστρεψε στο σημείο ισορροπίας του. Αυτή η καλά σχεδιασμένη επιχείρηση η οποία προετοιμάστηκε από την Μοσάντ, ήταν μια στρατηγική αποτυχία σύμφωνα με ξένους αναλυτές. Επιπλέον δημιούργησε μάρτυρες και ώθησε ανώτερους αξιωματούχους της Χεζμπολάχ να βελτιώσουν την προστασία τους. Σημαντικές νέες δυνατότητες υβριδικού πολεμου αναδύονται, μέσα από αποδεδειγμένες τεχνικές δεξιότητες, ιδίως από την πλευρά της Μοσάντ, καθώς έχουμε μια σταδιακή μείωση της στρατιωτικής αποτελεσματικότητας επί του εδάφους καιαξιοποίηση της στρατηγικής νοημοσύνης.
Ο πόλεμος με το Ιράν ξεκινά την 1η Απριλίου 2024, όταν το Ισραήλ βομβαρδίζει το Ιρανικό προξενείο στην Δαμασκό, σκοτώνοντας τον Ταξίαρχο Μοχάμεντ Ρεζά Ζαχεντί. Σε απάντηση το Ιράν εξαπολύει επίθεση εναντίον του Ισραήλ τη νύχτα της 13ης προς 14η Απριλίου, συνδυάζοντας πολλά drones, πυραύλους κρουζ και βαλλιστικούς.
Η συντριπτική πλειοψηφία αυτών των βλημάτων αναχαιτίζεται από Αμερικανικές-Βρετανικές, Γαλλικές και τις ισραηλινές αεράμυνες. Ωστόσο ορισμένοι βαλλιστικοί πύραυλοι διαπερνούν τον Θόλο Iron Dome χτυπώντας κυρίως την αεροπορική βάση Νεβατίμ στην έρημο Νεγκέβ. Όλα αυτά επιβεβαιώνονται από βίντεο της επίθεσης που εμφανίστηκαν στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, καθώς και από δορυφορικές εικόνες που δημοσιεύθηκαν τον Οκτώβριο του 2024.
Παρά τις αποδεδειγμένες αποτυχίες του Ιron Dome και τους μακροχρόνιους ισχυρισμούς του Ιράν ότι κατέχει μεγάλο αριθμό υπερηχητικών πυραύλων, το Ισραήλ σχεδίασε μια επίθεση στο Ιράν. Για μια ακόμη φορά βλέπουμε έναν συνδυασμό υψηλή τεχνολογία και έλλειψης στρατηγικής σκέψης. Αυτή η σχολαστικά σχεδιασμένη, μεμονωμένη επιχείρηση βασίστηκε σε μια λανθασμένη στρατηγική. Η ιδέα ότι η φιλελεύθερη αντιπολίτευση θα ανέτρεπε το καθεστώς μετά την επίθεση ήταν απλώς ανόητη.
Συνέβη ακριβώς το αντίθετο. Ο Ιρανικός λαός ανεξαρτήτως πολιτικών πεποιθήσεων συσπειρώθηκε πίσω από το καθεστώς. Μόλις το στοιχείο του αιφνιδιασμού δεν υπήρχε και παρά τις ζημιές- απώλειες που υπέστη το Ιράν κατά την διάρκεια αυτής της αρχικής επίθεσης, εξαπέλυσε μια σειρά επιθέσεων στο Ισραήλ σύμφωνα με ένα εξαιρετικά έξυπνο και αξιοσημείωτα αποτελεσματικό στρατηγικό σχέδιο στόχευσης. Εξανάγκασε το Ισραήλ να ζητήσει βοήθεια από τις Ηνωμένες Πολιτείες για τον τερματισμό των εχθροπραξιών
Το Κράτος του Ισραήλ υφίσταται επί του παρόντος μια τριπλή κατάρρευση ηθική, δημογραφική και στρατιωτική. Στο οικονομικό μέτωπο ο αέναος πόλεμος (Γάζα-Δυτική Όχθη, Λίβανος, Συρία) που διεξάγει το Ισραήλ επιβαρύνει την οικονομία της χώρας και το εισόδημα των νοικοκυριών. Το κλείσιμο της Ερυθράς Θάλασσας από τους Χούθι της Υεμένης έχει προκαλέσει την πτώχευση του λιμανιού Εϊλάτ. Οι Ιρανικές επιθέσεις στο λιμάνι και το διυλιστήριο της Χάιφα έχουν επιδεινώσει την κατάσταση.
Η γενοκτονία που διαπράχθηκε στην Λωρίδα της Γάζας προκαλεί ηθική κατάρρευση του Ισραήλ και παγκόσμια κατακραυγή. Διεθνώς το Ισραήλ έχει χάσει κάθε αξιοπιστία, σεβασμό και υποστήριξη από τους πληθυσμούς σε όλο τον κόσμο, ιδίως από τους νέους Αμερικανούς, τόσο Δημοκρατικούς όσο και Ρεπουμπλικάνους παρά την εντατική φιλοσιωνιστική προπαγάνδα. Εσωτερικά ο αριθμός των αυτοκτονιών και των λιποταξιών μεταξύ των Ισραηλινών στρατιωτών εκτοξεύεται στα ύψη. Αυτή η ηθική κατάρρευση οδηγεί σε δημογραφική κατάρρευση.
Περίπου 1,5 εκατομμύριο Εβραίοι έχουν μεταναστεύσει από το Ισραήλ από την έναρξη της γενοκτονίας στην Γάζα, χωρίς πρόθεση επιστροφής Η κοσμική καρδιά της χώρας μεταναστεύει. Μηχανικοί, γιατροί, δάσκαλοι, ερευνητές, νέες οικογένειες που διατηρούν το κράτος σε καθημερινή βάση και διασφαλίζουν τη σταθερότητα της κοινωνίας εγκαταλείπουν το Ισραήλ. Πρόκειται για μια έκρηξη δεξιοτήτων εμπειρογνωμοσύνης- νοημοσύνης. Το κέντρο βάρους της κοινωνίας μετατοπίζεται προς την ακροδεξιά.
Στο στρατιωτικό μέτωπο οι πρόσφατες συγκρούσεις έδειξαν ότι το Ισραήλ είναι υπερδύναμη αποτελεί έναν ακόμη μύθο που κατέρρευσε. Η στρατιωτική βοήθεια των ΗΠΑ κρατά ζωντανό το σιωνιστικό καθεστώς. Το Ιράν και η Υεμένη διαθέτουν πλέον υπερηχητικούς πυραύλους που τα Ισραηλινά-Αμερικανικά συστήματα αεράμυνας, τα οποία δεν μπορούν να αναχαιτίσουν ολοκληρωτικά. Όλοι αυτοί οι πόλεμοι γίνονται γιατί στόχος του Bibi είναι η δημιουργία του «Μεγάλου Ισραήλ».
Το μεγάλο Ισραήλ εκτείνεται από τον Νείλο μέχρι τον Ευφράτη, συμπεριλαμβανομένου του νότιου Λιβάνου και της Συρίας. Αυτό δεν θα συμβεί επειδή η δημογραφική παρακμή του Ισραήλ εμποδίζει αυτόν τον στόχο. Απλώς δεν θα υπάρχουν αρκετοί άνθρωποι για να κατοικηθεί μια τόσο τεράστια περιοχή. Μόνον με Αμερικανική βοήθεια θα δημιουργηθεί και θα πραγματοποιηθεί το Μεγάλο Ισραήλ.
Ο Bibi παγιδευμένος στην εσχατολογία της παραποιημένης Παλαιάς Διαθήκης και τα προσωπικά συμφέροντα, δίνει προτεραιότητα στην πολιτική του επιβίωση έναντι του έθνους του οποίου ηγείται. Αποφεύγει τις ποινικές κυρώσεις παραμένοντας στην εξουσία και κρατώντας το Ισραήλ σε πόλεμο. Σε αυτό το πλαίσιο η έκκληση του Ντόναλντ Τραμπ προς τον Ισραηλινό πρόεδρο Ισαάκ Χέρτζογκ να δώσει χάρη στον Νετανιάχου ακόμη και πριν κληθεί στο δικαστήριο, δεν είναι καθόλου τυχαία. Βασικός πυλώνας του Ισραήλ οι ΗΠΑ. Εάν το Ισραήλ πολεμούσε μόνο του το Ιράν , οι πιθανότητες να νικήσει είναι λίγες.
Ειδικά μετά τον πόλεμο των 12 ημερών το Ιράν έχει εντοπίσει τις αδυναμίες του που είναι η αντικατασκοπεία και αεροπορική- αντιαεροπορική άμυνα. Οι μέτοχοι στον γεωπολιτικό άξονα 888 με την υποστήριξη των συμμάχων Ρωσία-Κίνα, διορθώνουν τις αδυναμίες τους. Επιπροσθέτως ισχυρίζονται ότι διαθέτουν μεγάλο αριθμό υπερηχητικών πυραύλων επόμενης γενιάς.
ΤΟ ΜΕΓΑΛΟ ΙΣΡΑΗΛ.
Ένας νέος γεωπολιτικός διάδρομος σχηματίζεται συνδέοντας τα κατεχόμενα Υψίπεδα του Γκολάν με την νοτιοανατολική Συρία και εκτείνεται προς τα Ιρακινά σύνορα. Με βάση αυτά τα επεκτατικά σχέδια για το Μεγάλο Ισραήλ θα πρέπει να δούμε πως επηρεάζεται και πόσο κινδυνεύει η Κύπρος. Αυτός ο γεωγραφικός-γεωπολιτικός διάδρομος που δημιουργεί το Ισραήλ ονομάζεται Δαυίδ. Η συγκεκριμένη διαδρομή δεν είναι απλώς ένα στρατιωτικό πέρασμα, αλλά ένα γεωστρατηγικό θεμέλιο μιας πολύ ευρύτερης περιφερειακής επέκτασης στα πλαίσια του Μεγάλου Ισραήλ.
Για τον Bibi η επέκταση στην Συρία αποτελεί ένα υπολογισμένο βήμα προς την αναδιαμόρφωση της Μέσης Ανατολής. Αποτελεί θεμέλιο λίθο για το Μεγάλο Ισραήλ. Συνεπώς θα πρέπει να αναρωτηθούμε τι ρόλο θα διαδραματίσει η Κύπρος στα γεωπολιτικά σχέδια του Μεγάλου Ισραήλ ;
Ο Διάδρομος του Δαυίδ αντιπροσωπεύει την εγκατάσταση ενός μόνιμου Ισραηλινού γεωπολιτικού άξονα στην Μέση Ανατολή. Χρησιμεύει ως εφαλτήριο για το σχέδιο του Μεγάλου Ισραήλ, ένα επεκτατικό δόγμα που οραματίζεται τον κατακερματισμό όλων των γειτονικών κρατών σε μικρότερες διαιρεμένες και αποδυναμωμένες οντότητες. Μέσω ελέγχου αυτού του διαδρόμου, το Ισραήλ θέτει τις βάσεις για μακροπρόθεσμη επιρροή-εξουσία. Η Νότια Συρία με την κατακερματισμένη κυριαρχία και την ξένη στρατιωτική παρουσία όπως και η κατεχόμενη Κύπρος, δημιουργούν τις ιδανικές συνθήκες για την ολοκλήρωση των σχεδίων αυτών.
Η αυξανόμενη δραστηριότητα του Ισραήλ δεν έχει ως στόχο την απόκρουση απειλών ή την υπεράσπιση των μειονοτήτων των Δρούζων. Στόχος είναι ο γεωπολιτικός συντονισμός για την επίτευξη του μεγάλου σκοπού. Ο επόμενος στόχος θα είναι το Ιράκ και το Ιράν. Η επέκταση στην Μαρτυρική Συρία δεν είναι είναι ο μόνος στόχος του Bibi. Οι πραγματικοί στρατηγικοί στόχοι βρίσκονται ανατολικά, βόρεια και δυτικά. Συγκεκριμένα, το Ισραήλ επιδιώκει να διεισδύσει στα σιιτικά θρησκευτικά και πολιτικά οχυρά της Νατζάφ και της Καρμπάλα, τα οποία χρησιμεύουν ως κεντρικά κέντρα αντίστασης στην ισραηλινή και δυτική επιρροή στο Ιράκ.
Η αποσταθεροποίηση αυτών των κέντρων θα μεταβάλει την ισορροπία δυνάμεων στο Ιράκ και κατ' επέκταση τον ευρύτερο άξονα αντίστασης. Για να το πετύχει αυτό οι Ισραηλινοί βασίζονται σε δυνάμεις πληρεξουσίων, κυρίως σε υπολείμματα του ISIS που επιχειρούν από την ελεγχόμενη από τις ΗΠΑ βάση Tanf.
Αυτές οι ομάδες έχουν σκοπό να πυροδοτήσουν θρησκευτικές συγκρούσεις και να διασπάσουν την Ιρακινή ενότητα. Με τον διάδρομο να πλησιάζει την στρατηγική τριμερή περιοχή μεταξύ Ιορδανίας, Ιράκ και Συρίας, το Ισραήλ θα έχει την ικανότητα να διοχετεύει πράκτορες, όπλα, βία-χάος πέρα από τα Ιρακινά σύνορα με σχετική ευκολία. Κύπρος-Ιορδανίας προσφέρει στο Ισραήλ μια ασφαλή νότια ζώνη ασφαλείας, διασφαλίζοντας ότι παραμένει προστατευμένο ενώ αποσταθεροποιεί Ιράν και Ιράκ Ιράκ. Πέρα από τις άμεσες επιπτώσεις στην Συρία και το Ιράκ ο Διάδρομος του Δαυίδ προσφέρει ένα μεγάλο γεωπολιτικό πλεονέκτημα έναντι του Ιράν. Ο διάδρομος δίνει πρόσβαση σε αεροπορικές οδούς για πληροφορίες και πιθανές στρατιωτικές επιθέσεις βαθύτερα στο Ιρανικό έδαφος. Συλλογή πληροφοριών επί εδάφους, με δίκτυα που εξαπλώνονται από την Συρία στο Ιράκ και πιθανώς στο δυτικό Ιράν.
Μια πλατφόρμα για την παρακολούθηση-διακοπή του τόξου αντίστασης που εκτείνεται από την Τεχεράνη μέσω της Βαγδάτης και της Δαμασκού έως την Βηρυτό, με στηρίγματα την Κύπρο και την Ιορδανία. Ο έλεγχος αυτού του διαδρόμου δίνει στο Ισραήλ άνευ προηγουμένου εμβέλεια σε εχθρικά εδάφη χωρίς να ξεκινήσει άμεσα πολεμικές δραστηριότητες.
Το Ισραήλ επεκτεινόμενο στην Συρία και το Ιράκ, επιδιώκει πραγματοποιήσει νέους συσχετισμού δυνάμεων στην Μέση Ανατολή. Με τους αντιπροσώπους του στις θέσεις τους, τις δυνατότητες πληροφοριών του να αυξάνονται και τον διάδρομό του να επεκτείνεται, το Ισραήλ δεν υπερασπίζεται πλέον απλώς τα σύνορά καθώς ήδη ξεκίνησε να τα επαναπροσδιορίζει. Ο υπουργός Οικονομικών του Ισραήλ, Μπεζαλέλ Σμότριτς, παραδέχτηκε τον στόχο του για ένα κράτος που θα περιλαμβάνει όλα τα Παλαιστινιακά εδάφη την Συρία, για την δημιουργία του Μεγάλου Ισραήλ. Σε μια συνέντευξη για ένα ντοκιμαντέρ που παρήχθη και προβλήθηκε από το γαλλόφωνο κανάλι Arte με τίτλο «Ισραήλ Εξτρεμιστές στην εξουσία, ο Σμότριτς δήλωσε ότι «θέλω ένα κράτος που να λειτουργεί σύμφωνα με τις αξίες του Εβραϊκού λαού».
Στη συνέχεια τέθηκε το ερώτημα εάν το Ισραήλ στοχεύει να επεκτείνει την κυριαρχία του, η οποία επί του παρόντος «ξεκινά από την Μεσόγειο θάλασσα και καταλήγει στον Ιορδάνη ποταμό. Ο Σμότριτς δήλωσε ότι το μέλλον της Ιερουσαλήμ είναι να επεκταθεί στη Δαμασκό. Το ντοκιμαντέρ στην συνέχεια περιέγραφε λεπτομερώς το σχέδιο του Ισραηλινού υπουργού Οικονομικών και εκείνο άλλων εξτρεμιστών και δεξιών Ισραηλινών για επέκταση του ισραηλινού κράτους στην Ιορδανία, τον Λίβανο, την Αίγυπτο, την Συρία, το Ιράκ και την Σαουδική Αραβία. Είναι δυνατόν να μην περιλαμβάνετε σε αυτά τα σχέδια η υψίστης γεωστρατηγικής σημασίας Κύπρος ;
Τα σχόλιά έγιναν σε μια εποχή που το Ισραήλ Βομβάρδιζε τον Λίβανο και πραγματοποιούσε την χερσαία εισβολή, με πολλές παράνομες ομάδες εποίκων να υποστηρίζουν την παραμονή των ισραηλινών δυνάμεων στον Λίβανο και τον εποικισμό της χώρας. Έχουν καταβληθεί σταθερές προσπάθειες σε αυτό το μέτωπο, όπως για παράδειγμα ένα παιδικό βιβλίο που εκδόθηκε πρόσφατα για την ισραηλινή κατοχή του Λιβάνου.
Οι απόψεις κυβερνητικών προσωπικοτήτων όπως ο Σμότριτς, καθώς και η σημαντική βάση υποστήριξής τους, πυροδοτούν ολοένα και περισσότερο ανησυχίες ότι το Τελ Αβίβ θα μπορούσε ενδεχομένως να έχει τον στόχο της επέκτασης του ισραηλινού εδάφους στη Μέση Ανατολή μέσω της κατάκτησης των γύρω κρατών. Φαίνεται δύσκολο να το φανταστεί κανείς όμως έχει ήδη ξεκινήσει.
Οι παράγοντες του Διονυσιακού πολιτισμού και πιστοί του Savaziou. ξεκίνησαν ήδη το σχέδιο επέκτασης που αναμένεται σύντομα να οδηγήσει στην προσάρτηση της Συριακής πρωτεύουσας. Για αυτό είχαμε και τον πόλεμο στην Συρία με την ενεργή συμμετοχή και του Ισραήλ. Ο γεωοικονομικός διάδρομος Ινδίας-ΗΑΕ-Νότια Αφρικής-Ισραήλ-Ευρώπης, που έχει ανακοινωθεί στην σύνοδο κορυφής της G-20 στο Δελχί, είχε ως στόχο να « ανταγωνιστεί τον Νέο Δρόμο του Μεταξιού της Κίνας. Ένας από τους στόχους του πολέμου δώδεκα ημερών ενάντια στο Ιράν, τον οποίο διεξήγαγαν Ισραήλ-ΗΠΑ (Γεωπολιτικός άξονας 666) εναντίον του Ιράν που είναι μέλος του γεωπολιτικού άξονα 888, ήταν να περιορίσουν-εκμηδενίσουν το γεωοικονομικό σταυροδρόμι της χώρας.
Για όσους δεν γνωρίζουν το Ιράν μετά την Ρωσία-Κίνα θεωρείται η ψυχή των BRICS και του άξονα 888. Ο πόλεμος εναντίον των Ιρανών έγινε με στόχο την αποσύνδεση από τον δρόμο του Μεταξιού με την Κίνα όσο και από τον Διεθνή Διάδρομο Μεταφορών, ο οποίος εκτείνεται από την Ρωσία μέσω Αζερμπαϊτζάν-Ιράν προς την Ινδία. Η Μέση Ανατολή βρίσκεται στην δίνη μιας σύγκρουσης γεωοικονομικών διαδρόμων μεταξύ των υπερδυνάμεων (ΗΠΑ, Ρωσία και Κίνα) που θα καθορίσουν την ηπειρωτική συνδεσιμότητα Ασίας-Μέσης Ανατολής (συμπεριλαμβανομένης της Αφρικής) και Ευρώπης. Ταυτόχρονα, η περιφερειακή δύναμη Ισραήλ, υποστηριζόμενη από τον Τραμπ όπως ποτέ άλλοτε στην ιστορία των ΗΠΑ, επιδιώκει να επιβάλει τον «Διάδρομο του Δαβίδ» της. το οποίο στοχεύει στην σύνδεση των δύο εθνοτικών και θεολογικών συμμάχων του: των Δρούζων και των Κούρδων της βορειοανατολικής Συρίας (περιοχή Ροζάβα).
Έχει κάθε συμφέρον ο Bibi να κάνει Γιουγκοσλαβία την Μέση Ανατολή, προκειμένου να διαμελίσει κάθε χώρα και να την ελέγξει καλύτερα. Στόχος του Διαδρόμου του Δαβίδ είναι να τοποθετήσει το Ισραήλ στα σύνορα με το Ιράκ, ώστε να διασπαστεί το κράτος σε τρία μέρη. Η διάσπαση του Ιράκ θα γίνει με σκοπό να φτάσει στα Ιρανικά σύνορα για να καταφέρει ισχυρά πυρηνικά πλήγματα.
Ο πρωθυπουργός Νετανιάχου με τον Σύρο πραξικοπηματία Αλ-Τζολάνι στην Συριακή κυβέρνηση, έναν επαγγελματία αποκεφαλιστή – καταδικασμένο από τις Ηνωμένες Πολιτείες ως ηγέτης της Αλ Κάιντα-Νταές, έχει βρεί έναν από τους καλύτερους συμμάχους του. Σήμερα Ο Τζολάνι είναι καθαγιασμένος ως ήρωας από την Ευρώπη και την Ουάσινγκτον, ως ο άνθρωπος που εξοντώνει αδιακρίτως τις μειονότητες των Αλαουιτών, των Χριστιανών και των Δρούζων στην Μαρτυρική Συρία.
Το Ισραήλ έχει ήδη καταστρέψει το Υπουργείο Άμυνας στην Δαμασκό, αναγκάζοντας τον αποκεφαλιστή Αλ-Τζουλάνι να φύγει με την οικογένειά του στη βόρεια περιοχή του Ιντλίμπ, υπό τουρκική προστασία. Αραβικά και τουρκικά μέσα ενημέρωσης έχουν αρχίσει να αποκαλύπτουν το σχέδιο του Ισραήλ και τον «Διάδρομο του Δαβίδ», που στοχεύει στην ενσωμάτωση όσο το δυνατόν περισσότερων από τις διαμελισμένες χώρες στις «Συμφωνίες του Αβραάμ». Στο σημείο αυτό να υπενθυμίσω ότι και η Κύπρος είναι ένα διαμελισμένο κράτος.
Δεν θα πρέπει να μας διαφεύγει το γεγονός ότι ο Βιβλικός Αβραάμ είναι αποδεκτός και από τις τρεις μονοθεϊστικές θρησκείες, καταγόταν από την Ουρ, 16 χιλιόμετρα από τον ποταμό Ευφράτη και αργότερα μετανάστευσε σε αυτό που είναι σήμερα γνωστό ως Ισραήλ.
Αξίζει να σημειωθεί ότι η σημαία του Ισραήλ διαθέτει δύο μπλε ρίγες που αντιπροσωπεύουν τα δύο ποτάμια, τον Νείλο και τον Ευφράτη, τα σύνορα του Μεγάλου Ισραήλ. Ένα εσχατολογικό Ταλμουδικό έργο του Bibi Νετανιάχου, πολωνικής καταγωγής και του οποίου το αρχικό επώνυμο είναι Μιλεϊκόφσκι. O πατέρας του Bibi ήταν συνεργάτης του Γιαμποτίνσκι, ενός δογματικού του σιωνιστικού αναθεωρητισμού.
Οι Κούρδοι της βορειοανατολικής Συρίας, σύμμαχοι του Ισραήλ, βρίσκονται στην λεκάνη του Ευφράτη, του μεγαλύτερου ποταμού στη Νοτιοδυτική Ασία, μήκους 2.800 χιλιομέτρων, ο οποίος πηγάζει από την Τουρκία, διασχίζει την Συρία και το Ιράκ. Χάρη στην προσάρτηση της περιοχής των Δρούζων στα Υψίπεδα του Γκολάν και την νέα διείσδυσή της γύρω από το όρος Ερμών, το Ισραήλ απέχει 10 χιλιόμετρα από την Δαμασκό μετά την πτώση του Ασάντ !!! Στην πρωτεύουσα της Συρίας στην οποία ο υπουργός Οικονομικών της, Μπεζαλέλ Σμότριτς απαιτεί να εισβάλει.
Η ΜΑΡΤΥΡΙΚΗ ΣΥΡΙΑ ΤΟΥ ΑΣΑΝΤ ΗΤΑΝ ΓΕΩΠΟΛΙΤΙΚΟ ΕΜΠΟΔΙΟ ΣΤΗΝ ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ ΤΟΥ ΜΕΓΑΛΟΥ ΙΣΡΑΗΛ.
Η αιματοβαμμένη Συρία δέχτηκε πολλαπλές επιθέσεις από Τουρκία, Ισραήλ, ΗΠΑ, Ευρωπαϊκή Ένωση-Ελλάδα, τα Αραβικά-δικτατορικά καθεστώτα μαζί με το δολοφονικό εμπάργκο από την “πολιτισμένη” δύση, χωρίς την έγκριση του ΟΗΕ.
Παρά τις τρομερές αντιξοότητες, οι ηρωικοί Σύριοι, παρέμειναν στις επάλξεις, αδέσποτοι και υπερήφανοι, για να υπερασπιστούν τις δύο μεγαλύτερες ανθρώπινες-διαχρονικές αξίες, την ελευθερία, και την αξιοπρέπεια. Η μεγάλη πατριωτική Συρία του Μπασάρ Αλ Ασσάντ απέρριψε το νεοταξικό σχέδιο “Αραβική Άνοιξη”, το οποίο είχε ως στόχο την εγκαθίδρυση της κυριαρχίας του Ισραήλ στην περιοχή.
Το Ισραήλ επιθυμεί να επεκτείνει την απόλυτη κυριαρχία του στην Ανατολική Μεσόγειο για ενεργειακούς λόγους με την ευλογία και την πλήρη υποστήριξη της Αμερικής. Για αυτό συμμετείχαν οι Ισραηλινοί στον πόλεμο της Συρίας, ενάντια στον φιλέλληνα Ασσάντ. Η επιτυχία αυτού του επικίνδυνου-νεοταξικού σχεδίου, προϋποθέτει τον διαμελισμό και την διαίρεση των κρατών της περιοχής. Αμέσως μετά θα ακολουθήσουν γενοκτονίες, εκτοπισμός-εξαθλίωση και η εκμετάλλευση προκειμένου να επιβάλουν την κυριαρχία και την εκμετάλλευση, επί του πλούτου αυτών των εθνών. Οι Ισραηλινοί δεν συγχώρησαν, στην αδούλωτη Συρία του Ασσάντ, την υποστήριξή προς τον δίκαιο αγώνα του Παλαιστινιακού λαού.
Επίσης οι Αμερικανοί και το Ισραήλ είχαν μεγάλο μίσος κατά της Συρίας λόγω της υποστήριξης προς την εθνική αντίσταση του Λιβάνου, η οποία προκάλεσε μια συντριπτική ήττα κατά της Ισραηλινής επεκτατικότητας. Με την απελευθέρωση εδαφών του Λιβάνου από την Ισραηλινή κατοχή, οι Σύριοι επέτυχαν μια σημαντική νίκη εις βάρος των Ισραηλινών δυνάμεων, κατά την διάρκεια της εισβολής του Ισραήλ, στον Λίβανο το 2006.
Η παγκοσμιοποίηση επιθυμούσε να ανατρέψει την πατριωτική-Συριακή κυβέρνηση με τα πιστά και εξαρτημένα από αυτήν κράτη της περιοχής, με κορωνίδα την Τουρκία, καθώς και τα καθεστώτα της απόλυτης μοναρχίας, των χωρών του Κόλπου, όπως είναι η Σαουδική Αραβία, το Κατάρ και άλλα. Οι Σύριοι του Ασσάντ, οι Ρώσοι με ερωτηματικό και οι Ιρανοί πολέμησαν υπέρ της Ελευθερίας και των Aξιών του παγκόσμιου πολιτισμού. Εφόσον με τις ευλογίες του Πούτιν επικράτησαν οι αντίπαλοι του Ασάντ και ο Ερντογάν κατέκτησε την Συρία, τότε η ανθρωπότητα και ειδικά η Ελλάδα θα πληρώσει τεράστιο τίμημα, καθώς θα είμαστε για πάντα υποτελείς της νέας-Διονυσιακής τάξης πραγμάτων και της νέας Οθωμανικής αυτοκρατορίας. Μικρότερο κόστος θα έχουν η Ρωσία και η Κίνα. Εάν όμως επικρατούσαν οι Ρώσοι-Σύριοι τότε η νέα τάξη και ο Ερντογάν θα έχουν δεχτεί το πιο καθοριστικό πλήγμα, σχετικά με την αναβίωση του παγκόσμιου κράτους.
Η Συρία του Μπασάρ αλ Ασάντ υποστήριζε την Παλαιστίνη και αυτό αποτελούσε μια ακόμη αιτία για την ανατροπή της νόμιμης Συριακής κυβέρνησης. Βασική επιδίωξη των νεοταξιτών ήταν ο διαμελισμός της Συρίας, η αρπαγή του ορυκτού πλούτου, η αλλαγή των συνόρων, ο εμφύλιος μεταξύ Χριστιανών-Μουσουλμάνων και πιθανόν η δημιουργία ενός φιλοισραηλινού Κουρδικού κράτους ως προπύργιο στον Τουρκικό επεκτατισμό. Οι ναζιστικές κυβενήσεις του Ισραήλ χωρίς να δέχονται επίθεση από την Συρία, συνεχίζουν μέχρι και σήμερα τους τακτικούς βομβαρδισμούς και την επέλαση σε Συριακά εδάφη. Δεν σταμάτησαν ούτε κατά την διάρκεια των φονικών σεισμών να βομβαρδίζουν (Φεβρουάριος 2023) !!!
Οι βομβαρδισμοί λάμβαναν-λαμβάνουν χώρα με την προκλητική αδιαφορία του ΟΗΕ και των δυτικών διεθνών οργανισμών-κρατών που μονίμως ήταν ενάντια στην νόμιμη κυβέρνηση της Δαμασκού (Ασάντ). Το πρόβλημα των δυτικών είναι ότι ο "κακός δικτάτορας" Assad αντιστάθηκε στους στους γεωπολιτικούς-γεωστρατηγικούς σχεδιασμούς του Ισραήλ και υποστηρίζει Λίβανο-Παλαιστίνη και Ιράν. Δυστυχώς όμως ο επί οκτώ χρόνια πλανητάρχης Βλαντιμίρ Πούτιν, δεν εμπόδισε το Ισραήλ από τις δολοφονικές επιθέσεις εις βάρος της Συρίας. Η μαχητικότητα του Συριακού έθνους η πίστη σε αξίες και ιδανικά που απορρίπτουν οι δυτικές κοινωνίες έδιναν το μεγάλο πλεονέκτημα στους Σύριους σε συνδυασμό με την Ρωσική-στρατιωτική παρουσία.
Το σχεδιασμένο ναζιστικό έγκλημα στην Συρία επιβεβαιώθηκε και από τα αρχεία Wikileaks, με την επικοινωνία των στελεχών της πρεσβείας των ΗΠΑ και του Υπουργείου Εξωτερικών της Αμερικής. Η συνομωσία Ισραήλ-ΗΠΑ επικυρώθηκε δημόσια με δηλώσεις του Μπάιντεν στο Τελ Αβίβ το 2022. Αυτή η πλεκτάνη επιβεβαιώθηκε ξεκάθαρα μεταξύ άλλων και από τους πιο γνωστούς γεωπολιτικούς-γεωστρατηγικούς Mearsheimer και Walt όταν έγραψαν το άρθρο "Τhe pro-Israel lobby and American Foreign Policy". Αυτή η συμπαιγνία είναι εμφανής και ότι κορυφαία στελέχη των ΗΠΑ παρουσιάζονται στην παγκόσμια λίστα με τους κορυφαίους Ισραηλινούς της Jerusalem Post (Blinken, Sherman, Janet Yellen, Zelensky).
Σχετικά με την κατάσταση στην Συρία αναφέρουν συνάδελφοι από το εξωτερικό : "Για να κατανοήσουμε την πραγματικότητα αυτού που μόλις συνέβη στη Συρία, με την πτώση της κυβέρνησης του Μπασάρ αλ Άσαντ που εκχωρεί την ηγεσία της χώρας στην φρεσκοξυρισμένη ισλαμιστική ψευδοτρομοκρατική νεοομάδα, που μετονομάστηκε HTS ( Hay'at Tahrir al-Sham) , θα το αναφέρω μόνο μια φορά!, Πρέπει πρώτα να κατανοήσουμε το πραγματικό ζήτημα που κρύβεται πίσω από την Συρία στην γεωπολιτική σκακιέρα. «Όποιος ελέγχει το πετρέλαιο, ελέγχει τον κόσμο».
Το έργο του Μεγάλου Ισραήλ που δημοσιεύτηκε το 1982 από τον πρώην Σιωνιστή αξιωματούχο Oded Yinon έχει τις ρίζες του πολύ πιο πίσω, στις αρχές του 20ου αιώνα. Μια χώρα «Nile to Eufrates» θα περιλάμβανε τον Λίβανο, την Ιορδανία, τη Συρία, το Κουβέιτ, το μισό Ιράκ, το ένα τρίτο της Σαουδικής Αραβίας και το Σινά της Αιγύπτου.
Η εξύψωση του Ισραήλ δεν ήταν ποτέ κάτι μεσσιανικό, αλλά ήταν πάντα ένα παγκοσμιοποιητικό σχέδιο των διεθνών τραπεζών για να μονοπωλήσουν το πετρέλαιο της Αραβικής Χερσονήσου, να έχουν τον έλεγχο της παγκόσμιας αγοράς πετρελαίου. Ο Βλαντιμίρ Πούτιν το κατάλαβε πολύ καλά και για αυτό παρενέβη ενώπιον των «τρομοκρατών» στην πληρωμή της Δύσης στη Συρία, τον Σεπτέμβριο του 2015."
Η Συρία ήταν το τελευταίο προπύργιο που εμπόδιζε το σχέδιο σχετικά με την δημιουργία του Μεγάλου Ισραήλ. Από το 2015, ο έλεγχος του Τσάρου Πούτιν στην παγκόσμια αγορά πετρελαίου έχει αυξηθεί σημαντικά καθώς το Ιράν, η Σαουδική Αραβία και τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα προσχώρησαν στην εναλλακτική συμμαχία BRICS. Επίσης στην οικονομική-γεωστρατηγική ένωση συμμετέχουν η Βενεζουέλα, η Αλγερία, η Νιγηρία και Ινδονησία. Για αυτό θα έπρεπε οι παράγοντες του Διονυσιακού πολιτισμού να στείλουν ένα ισχυρό μήνυμα σε άλλες τριτοκοσμικές χώρες με την πτώση της Συρίας .
Η ευρεία άγνοια για το τι πραγματικά διακυβεύεται στο Μεγάλο Ισραήλ εξηγεί γιατί κανείς δεν καταλαβαίνει τι πραγματικά συνέβη στην Συρία. Οι περισσότεροι αναλυτές πιστεύουν πραγματικά στην αφήγηση ενός «μεσσιανικού σχεδίου» από τους παράγοντες της Διονυσιακής κουλτούρας, οι οποίοι καθοδηγούνται από το ιερό βιβλίο του Νετανιάχου. Oι ελίτ που έχουν χρησιμοποιήσει διαφορετικά θρησκευτικά δόγματα για να χειραγωγούν τους ανθρώπους για γενιές κάνουν μόνο μεσσιανικά project στις ειδήσεις. Στην πραγματικότητα για το Ισραήλ υπάρχει μόνο για το πετρέλαιο, πιο πολύτιμο από τον χρυσό και το τύπωμα χρήματος.
Όπως αναφέρει συνάδελφος του εξωτερικού : "Δεν μπορείς να λειτουργείς έναν βενζινοκινητήρα γεμίζοντάς τον με πράσινα χαρτονομίσματα. Αν πουλάς πετρέλαιο, η χώρα σου γίνεται πλουσιότερη, αν το αγοράζεις, πλουτίζεις τους εχθρούς σου. Είναι απαραίτητο να αποφασιστεί η προσφορά και οι τιμές. Εάν η Αμερική δεν ελέγχει την τιμή, θα συνεχίσει να εκτελεί την ακριβή λειτουργία της με ζημία."
Το Μεγάλο Ισραήλ είναι ένα σχέδιο αιώνων για τον έλεγχο του πετρελαίου της Μέσης Ανατολής. Στόχος ο έλεγχος της παγκόσμιας οικονομίας. Ο κόσμος θα αλλάξει γρήγορα το τις δύο επόμενες δεκαετίες. Το Ισραήλ συγκεντρώνει τα στρατεύματά του στα Υψίπεδα του Γκολάν και βομβαρδίζει την Συρία, ενώ η Τουρκία είναι η μόνη χώρα που κυριαρχεί ολοκληρωτικά στην Συρία. Ρωτήστε όλους εκείνους που ισχυρίζονται ότι το Ισραήλ είναι ο μεγάλος νικητής από την πτώση του Άσαντ γιατί ακόμη βομβαρδίζει την Συρία ; Στην πραγματικότητα το Ισραήλ βρίσκεται σε αγώνα δρόμου ενάντια στον χρόνο για κατακτήσει την Συρία.
Ο BIBI ΠΡΟΣΠΑΘΕΙ ΝΑ ΜΙΜΗΘΕΙ ΤΟΥΣ ΜΕΓΑ ΗΡΑΚΛΕΙΟ ΚΑΙ ΜΕΓΑ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟ. Στην παγκόσμια ιστορία ιστορία ελάχιστες περιοχές υπήρξαν τόσο κρίσιμες-επικίνδυνες και καθοριστικές όσο η Περσία-Μέση Ανατολή. Εκεί κρίθηκε το μέλλον του Ελληνισμού και η συνέχεια του μέχρι σήμερα. Βρισκόμενη στο σταυροδρόμι αυτοκρατοριών από την Μεσόγειο έως την Κεντρική Ασία, η Περσία έχει γίνει μάρτυρας της πορείας των διάφορων κατακτητών. Τα Περσικά εδάφη έχουν μεταμορφώσει ή καταστρέψει διάφορα έθνη. Για αυτό μεταξύ άλλων θεωρείται η Περσία (Σημερινό Ιράν), τεράστιας γεωπολιτικής σημασίας.
Σε αντίθεση με το Αφγανιστάν η Περσία θεωρείται κομβικής σημασίας καθώς έχει τις ρίζες της σε μια βαθύτερη και μακρόχρονη ιστορία. Από τον Μέγα Αλέξανδρο και τον Μέγα Ηράκλειο μέχρι τους απογόνους του Τζένγκις Χαν, το βρετανικό και ρωσικό «Μεγάλο Παιχνίδι», η Περσία υπήρξε το πεδίο δοκιμών όπου τα όνειρα για αυτοκρατορίες έσβησαν.
Η Κληρονομιά των Αχαιμενιδών.
Η Περσία δεν ήταν απλώς ο στόχος αυτοκρατοριών. Ήταν η πρώτη παγκόσμια-Διονυσιακή αυτοκρατορία. Η Αυτοκρατορία των Αχαιμενιδών ιδρύθηκε από τον Κύρο, εκτεινόταν από την κοιλάδα του Ινδού μέχρι το Αιγαίο Πέλαγος. Ήταν ένα μοντέλο αυτοκρατορικής-Διονυσιακής διοίκησης, ανοχής και υποδομής. Αλλά το η αποδοχή των Διονυσιακών αξιωμάτων και οι επιθέσεις στην Ελλάδα κατά την αρχαία και την μεσαιωνική περίοδο θα γινόταν η αχίλλειος πτέρνα της.
Όταν ο Μέγας Αλέξανδρος εισέβαλε στην Περσία το 334 π.Χ., έθεσε υπό αμφισβήτηση τον παγκόσμιο Διονυσιακό πολιτισμό που υπηρέτησε με τόσο πάθος η Μητέρα του Ολυμπιάδα. Αν και νίκησε τον Δαρείο Γ΄ και έκαψε την Περσέπολη σε μια συμβολική πράξη κατάκτησης, η Περσία δεν εξαφανίστηκε. Αντίθετα διέλυσε Αλέξανδρο. Η αυτοκρατορία του Αλεξάνδρου διαμελίστηκε όμως η Περσία επέζησε και επανήλθε πιο δυναμικά την μεσαιωνική περίοδο με την δυναστεία των Σασσανιδών !!!
Καθώς η Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία επεκτεινόταν προς τα ανατολικά ήρθε επανειλημμένα σε συγκρούσεις με τις δυναστείες των Πάρθων και των Σασσανιδών της Περσίας. Αυτές οι συγκρούσεις διήρκεσαν αιώνες και εξάντλησαν τους οικονομικούς και ανθρώπινους πόρους της Imperiym Romanum.
Ενδεικτική ήταν η Μάχη στην οποία ο Ρωμαίος στρατηγός Κράσσος , o πλουσιότερος Ρωμαίος της εποχής του, ηγήθηκε μιας εκστρατείας και υπέστη μια από τις χειρότερες ήττες της Ρώμης. Η ήττα αποτέλεσε ένα τραγικό-γεωπολιτικό σύμβολο της Ρωμαϊκής δυναμικής. Ο συνετός στρατηγός Κράσσος που έσωσε την Ρώμη από τους επαναστατημένους σκλάβους τους Σπάρτακου, σκοτώθηκε εξαιτίας της αλαζονείας του.
Ο Μέγας Ηράκλειος κατάφερε να αντιστρέψει τα παγκόσμια δεδομένα και να κατακτήσει την Περσική αυτοκρατορία κάτω από τις πιο δυσμενείς συνθήκες που βρέθηκε ποτέ στρατηγός-αυτοκράτορας. Μετά την μεγαλύτερη ήττα όλων των εποχών στην παγκόσμια ιστορία από βασιλιά Ηράκλειο, οι παράγοντες του Διονυσιακού πολιτισμού δημιούργησαν τον Μωαμεθανισμό.
Η Αραβική Κατάκτηση της Περσίας. Η Ισλαμική κατάκτηση της Περσίας (633–654 μ.Χ.) σηματοδότησε το τέλος της Σασσανιδικής Αυτοκρατορίας. Εν τούτοις δεν ήταν το τέλος Περσικής-πολιτιστικής ταυτότητας. Οι Άραβες κέρδισαν τον πόλεμο όμως με την πάροδο του χρόνου, ο περσικός πολιτισμός, η γλώσσα και τα διοικητικά συστήματα επηρέασαν βαθιά τον ισλαμικό κόσμο.
Το Χαλιφάτο των Αββασιδών παρά την Αραβική του προέλευση ήταν δομημένο επάνω στις Περσικές παραδόσεις. Πέρσες λόγιοι όπως ο Αβικέννας και ποιητές όπως ο Ρουμί διαμόρφωσαν την πνευματική ψυχή του Ισλαμικού κόσμου. Επί της ουσίας δεν είχαμε την καταστροφή μιας αυτοκρατορίας, αλλά για την Διονυσιακή μετενσάρκωσή της σε μια νέα μορφή. Η Περσία χάθηκε με την αρχαία της μορφή και συνέχισε μέσα από τον Αραβικό πολιτισμό που ήταν βαθιά Περσικός.
Τι καθιστά την Περσία τόσο τρομερή πρόκληση για τις αυτοκρατορίες;
Η Περσία είναι μια χώρα με ερήμους, βουνά και οροπέδια. Το έδαφός της αποθαρρύνει τους εισβολείς, επιμηκύνει τις γραμμές ανεφοδιασμού και ευνοεί τους αμυνόμενους. Με χιλιετίες ιστορίας, γλώσσας, λογοτεχνίας και θρησκευτικής παράδοσης στον Διονυσιακό πολιτισμό, η περσική ταυτότητα δεν γίνεται να εξαφανιστεί εύκολα. Επιβιώνει από κατακτήσεις και ξεπερνά τις ιδεολογίες. Η Περσία συχνά απορροφούσε τους κατακτητές της μέσα στο πολυπολικό σύστημα φυλετικών, θρησκευτικών και περιφερειακών δεσμών πίστης, στο οποίο ήταν δύσκολο να αλλάξουν οι ξένοι εισβολείς. Κάθε αυτοκρατορική κατάρρευση στην Περσία γέννησε νέες πολιτισμικές αναγεννήσεις, από τον Ζωροαστρισμό μέχρι το Σιιτικό Ισλάμ, από την αρχιτεκτονική των αρχαίων Περσών μέχρι τον σύγχρονο-Ιρανικό εθνικισμό. Διαχρονικά η Περσία αντανακλά τις φιλοδοξίες των αυτοκρατοριών, αποκαλύπτοντας συχνά τις αδυναμίες τους. Απορροφά τους εισβολείς, τους αναδιαμορφώνει και τους ξεπερνά.
Στην Περσική γη η ιστορία δεν σταματάει απλά μεταμορφώνεται και διαφοροποιείται με βάση την Διονυσιακή κουλτούρα. Οι αυτοκρατορίες πεθαίνουν επειδή η Περσία είναι πολιτιστικά αήττητη ως εκλεκτό μέλος του Διονυσιακού πολιτισμού. Αποτελεί ένα αήττητο Διονυσιακό πνεύμα. Και αυτό είναι ίσως το πιο επικίνδυνο σημείο για εχθρούς και φίλους. Μην ξεχνάτε ότι η Περσία επέζησε ακόμη και από την εισβολή του Τιμούρ (Ταμερλάνος) !!! Ηράκλειος και Αλέξανδρος κατέκτησαν τις Διονυσαικές αυτοκρατορίες των Αχαιμενιδών και των Σασσανιδών κάτω από διαφορετικές Γεωστρατηγικές-Γεωπολιτικές, οικονομικές και διοικητικές συνθήκες.
Σε αντίθεση με το Αφγανιστάν η Περσία θεωρείται κομβικής σημασίας καθώς έχει τις ρίζες της σε μια βαθύτερη και μακρόχρονη ιστορία. Από τον Μέγα Αλέξανδρο και τον Μέγα Ηράκλειο μέχρι τους απογόνους του Τζένγκις Χαν, το βρετανικό και ρωσικό «Μεγάλο Παιχνίδι», η Περσία υπήρξε το πεδίο δοκιμών όπου τα όνειρα για αυτοκρατορίες έσβησαν.
Η Κληρονομιά των Αχαιμενιδών.
Η Περσία δεν ήταν απλώς ο στόχος αυτοκρατοριών. Ήταν η πρώτη παγκόσμια-Διονυσιακή αυτοκρατορία. Η Αυτοκρατορία των Αχαιμενιδών ιδρύθηκε από τον Κύρο, εκτεινόταν από την κοιλάδα του Ινδού μέχρι το Αιγαίο Πέλαγος. Ήταν ένα μοντέλο αυτοκρατορικής-Διονυσιακής διοίκησης, ανοχής και υποδομής. Αλλά το η αποδοχή των Διονυσιακών αξιωμάτων και οι επιθέσεις στην Ελλάδα κατά την αρχαία και την μεσαιωνική περίοδο θα γινόταν η αχίλλειος πτέρνα της.
Όταν ο Μέγας Αλέξανδρος εισέβαλε στην Περσία το 334 π.Χ., έθεσε υπό αμφισβήτηση τον παγκόσμιο Διονυσιακό πολιτισμό που υπηρέτησε με τόσο πάθος η Μητέρα του Ολυμπιάδα. Αν και νίκησε τον Δαρείο Γ΄ και έκαψε την Περσέπολη σε μια συμβολική πράξη κατάκτησης, η Περσία δεν εξαφανίστηκε. Αντίθετα διέλυσε Αλέξανδρο. Η αυτοκρατορία του Αλεξάνδρου διαμελίστηκε όμως η Περσία επέζησε και επανήλθε πιο δυναμικά την μεσαιωνική περίοδο με την δυναστεία των Σασσανιδών !!!
Καθώς η Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία επεκτεινόταν προς τα ανατολικά ήρθε επανειλημμένα σε συγκρούσεις με τις δυναστείες των Πάρθων και των Σασσανιδών της Περσίας. Αυτές οι συγκρούσεις διήρκεσαν αιώνες και εξάντλησαν τους οικονομικούς και ανθρώπινους πόρους της Imperiym Romanum.
Ενδεικτική ήταν η Μάχη στην οποία ο Ρωμαίος στρατηγός Κράσσος , o πλουσιότερος Ρωμαίος της εποχής του, ηγήθηκε μιας εκστρατείας και υπέστη μια από τις χειρότερες ήττες της Ρώμης. Η ήττα αποτέλεσε ένα τραγικό-γεωπολιτικό σύμβολο της Ρωμαϊκής δυναμικής. Ο συνετός στρατηγός Κράσσος που έσωσε την Ρώμη από τους επαναστατημένους σκλάβους τους Σπάρτακου, σκοτώθηκε εξαιτίας της αλαζονείας του.
Ο Μέγας Ηράκλειος κατάφερε να αντιστρέψει τα παγκόσμια δεδομένα και να κατακτήσει την Περσική αυτοκρατορία κάτω από τις πιο δυσμενείς συνθήκες που βρέθηκε ποτέ στρατηγός-αυτοκράτορας. Μετά την μεγαλύτερη ήττα όλων των εποχών στην παγκόσμια ιστορία από βασιλιά Ηράκλειο, οι παράγοντες του Διονυσιακού πολιτισμού δημιούργησαν τον Μωαμεθανισμό.
Η Αραβική Κατάκτηση της Περσίας. Η Ισλαμική κατάκτηση της Περσίας (633–654 μ.Χ.) σηματοδότησε το τέλος της Σασσανιδικής Αυτοκρατορίας. Εν τούτοις δεν ήταν το τέλος Περσικής-πολιτιστικής ταυτότητας. Οι Άραβες κέρδισαν τον πόλεμο όμως με την πάροδο του χρόνου, ο περσικός πολιτισμός, η γλώσσα και τα διοικητικά συστήματα επηρέασαν βαθιά τον ισλαμικό κόσμο.
Το Χαλιφάτο των Αββασιδών παρά την Αραβική του προέλευση ήταν δομημένο επάνω στις Περσικές παραδόσεις. Πέρσες λόγιοι όπως ο Αβικέννας και ποιητές όπως ο Ρουμί διαμόρφωσαν την πνευματική ψυχή του Ισλαμικού κόσμου. Επί της ουσίας δεν είχαμε την καταστροφή μιας αυτοκρατορίας, αλλά για την Διονυσιακή μετενσάρκωσή της σε μια νέα μορφή. Η Περσία χάθηκε με την αρχαία της μορφή και συνέχισε μέσα από τον Αραβικό πολιτισμό που ήταν βαθιά Περσικός.
Τι καθιστά την Περσία τόσο τρομερή πρόκληση για τις αυτοκρατορίες;
Η Περσία είναι μια χώρα με ερήμους, βουνά και οροπέδια. Το έδαφός της αποθαρρύνει τους εισβολείς, επιμηκύνει τις γραμμές ανεφοδιασμού και ευνοεί τους αμυνόμενους. Με χιλιετίες ιστορίας, γλώσσας, λογοτεχνίας και θρησκευτικής παράδοσης στον Διονυσιακό πολιτισμό, η περσική ταυτότητα δεν γίνεται να εξαφανιστεί εύκολα. Επιβιώνει από κατακτήσεις και ξεπερνά τις ιδεολογίες. Η Περσία συχνά απορροφούσε τους κατακτητές της μέσα στο πολυπολικό σύστημα φυλετικών, θρησκευτικών και περιφερειακών δεσμών πίστης, στο οποίο ήταν δύσκολο να αλλάξουν οι ξένοι εισβολείς. Κάθε αυτοκρατορική κατάρρευση στην Περσία γέννησε νέες πολιτισμικές αναγεννήσεις, από τον Ζωροαστρισμό μέχρι το Σιιτικό Ισλάμ, από την αρχιτεκτονική των αρχαίων Περσών μέχρι τον σύγχρονο-Ιρανικό εθνικισμό. Διαχρονικά η Περσία αντανακλά τις φιλοδοξίες των αυτοκρατοριών, αποκαλύπτοντας συχνά τις αδυναμίες τους. Απορροφά τους εισβολείς, τους αναδιαμορφώνει και τους ξεπερνά.
Στην Περσική γη η ιστορία δεν σταματάει απλά μεταμορφώνεται και διαφοροποιείται με βάση την Διονυσιακή κουλτούρα. Οι αυτοκρατορίες πεθαίνουν επειδή η Περσία είναι πολιτιστικά αήττητη ως εκλεκτό μέλος του Διονυσιακού πολιτισμού. Αποτελεί ένα αήττητο Διονυσιακό πνεύμα. Και αυτό είναι ίσως το πιο επικίνδυνο σημείο για εχθρούς και φίλους. Μην ξεχνάτε ότι η Περσία επέζησε ακόμη και από την εισβολή του Τιμούρ (Ταμερλάνος) !!! Ηράκλειος και Αλέξανδρος κατέκτησαν τις Διονυσαικές αυτοκρατορίες των Αχαιμενιδών και των Σασσανιδών κάτω από διαφορετικές Γεωστρατηγικές-Γεωπολιτικές, οικονομικές και διοικητικές συνθήκες.
