Μυτιλήνη (Mytilenepress) : Η υποκρισία του νέου «Ανεξάρτητου Ιδρύματος που είναι υπεύθυνο για το ζήτημα των αγνοουμένων» στην Συρία

 

Στις 29 Ιουνίου 2023, η Γενική Συνέλευση των Ηνωμένων Εθνών αποφάσισε τη δημιουργία ενός ανεξάρτητου ιδρύματος υπεύθυνου για το ζήτημα των αγνοουμένων στη Συρία.

Έρευνα-Επιμέλεια Άγγελος-Ευάγγελος Φ. Γιαννόπουλος Γεωστρατηγικός και Γεωπολιτικός αναλυτής και αρχισυντάκτης στο εβδομαδιαίο ηλεκτρονικό περιοδικό Mytilenepress.  "Διαφωνώ με αυτό που λες, αλλά θα υπερασπιστώ μέχρι θανάτου το δικαίωμά σου να το λες". Η φράση έχει συνδεθεί άρρηκτα με τα έργα του Γάλλου φιλόσοφου Βολταίρου και εκφράζει απόλυτα τους συντάκτες του ηλεκτρονικού περιοδικού Mytilenepress. Στο Mytilenepress δημοσιεύονται όλες οι απόψεις. Aπαγορεύεται η αναδημοσίευση χωρίς την έγκριση του Μpress.

Η απόφαση αυτή ελήφθη μετά την έγκριση -με 83 ψήφους υπέρ, 11 ψήφους κατά [Λευκορωσία, Βολιβία, Κίνα, Κούβα, Ερυθραία, Λαϊκή Δημοκρατία της Κορέας, Ιράν, Νικαράγουα, Ρωσική Ομοσπονδία, Συρία και Ζιμπάμπουε] και 62 αποχές- από ψήφισμα που παρουσίασε το Λουξεμβούργο το οποίο ανέφερε ότι τα επίσημα στοιχεία δείχνουν ότι τουλάχιστον 100.000 άνθρωποι αγνοούνται στη Συρία αλλά ότι ο πραγματικός αριθμός είναι πιθανώς πολύ μεγαλύτερος, ενώ ο εκπρόσωπος από τις Ηνωμένες Πολιτείες υπολόγισε ότι ο αριθμός αυτός είναι 155.000.

Είναι ενδιαφέρον να μάθουμε από τον εκπρόσωπο του Λουξεμβούργου ότι το σχέδιο ψηφίσματος που υποβλήθηκε στην ψηφοφορία στη Γενική Συνέλευση καταρτίστηκε από μια διαπεριφερειακή ομάδα κρατών μελών, συμπεριλαμβανομένων της Αλβανίας, του Βελγίου, του Πράσινου Ακρωτηρίου, της Κόστα Ρίκα, της Δομινικανής Δημοκρατίας, της Βόρειας Μακεδονίας και του την ίδια τη χώρα, το Λουξεμβούργο.

 Με άλλα λόγια, η ιδέα αυτού του νέου θεσμού δεν έχει περάσει καν από την επιφάνεια των μεγάλων ληστρικών δυνάμεων που επιδιώκουν ανοιχτά -με κάθε μέσο συμπεριλαμβανομένης της συσσώρευσης παράνομων κυρώσεων που υποτίθεται ότι δεν θα κατακλύσουν τους αμάχους- να υπονομεύσουν τη Συρία. Σαουδική σχέση και συνεργασία μεταξύ της Συρίας και των αραβικών χωρών, όπως αποφασίστηκε από το ανακοινωθέν που δημοσιεύθηκε μετά τη Σύνοδο Κορυφής του Συνδέσμου των Αραβικών Κρατών, στις 19 Μαΐου στη Τζέντα. Ποιος μπορεί να το πιστέψει;

Ποιες αραβικές χώρες απείχαν στη συντριπτική τους πλειοψηφία [Αλγερία, Μπαχρέιν, Αίγυπτος, Ιράκ, Ιορδανία, Λίβανος, Μαρόκο, Ομάν, Σαουδική Αραβία, Τυνησία, Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα, Υεμένη], ενώ το Κουβέιτ και το Κατάρ ψήφισαν υπέρ της δημιουργίας αυτού του νέου θεσμού, [όπως και η Τουρκία]. Είναι αυτή η τελευταία ψηφοφορία εκπληκτική, δεδομένης της δηλωμένης εχθρότητας του Κατάρ προς τα αραβικά κράτη που επαναφέρουν τις σχέσεις με τη Συρία και τη χρηματοδότηση των «καλών έργων» του Ερντογάν στο συριακό έδαφος;

Όσο για την Ευρωπαϊκή Ένωση, μέσω της φωνής της Σουηδίας υπογράμμισε τον καθαρά ανθρωπιστικό χαρακτήρα αυτής της απόφασης, ελπίζοντας ότι αυτός ο νέος θεσμός θα μπορέσει να επουλώσει «ορισμένες» πληγές του πολέμου στη Συρία. Ποιας κατηγορίας Σύριων οι πληγές και για ποιο σκοπό;

Για να απαντήσει σε αυτά τα ερωτήματα, ο ενδιαφερόμενος αναγνώστης μπορεί να παρακολουθήσει «τα ανθρωπιστικά επιχειρήματα» που δικαιολογούν την υιοθέτηση αυτού του νέου θεσμού, για τον προϋπολογισμό του ΟΗΕ, διαβάζοντας την ανεπίσημη έκθεση στα γαλλικά ή παρακολουθώντας το επίσημο βίντεο στον ιστότοπο του ΟΗΕ.

Μπορεί να συμπεράνει από αυτό ότι ο ελιγμός στοχεύει τη συριακή κοινωνία των πολιτών και προτείνει ότι η συριακή κυβέρνηση και οι θεσμοί της αδιαφορούν για την τραγωδία των αγνοουμένων, σαν να μην είχε μάθει ο συριακός λαός με τον σκληρό τρόπο που κάνει ο λεγόμενος Διεθνής Συνασπισμός Δεν νοιάζεται, ειδικά οι Ηνωμένες Πολιτείες και όλα τα άλλα κράτη που καταλαμβάνουν παράνομα την επικράτειά τους και συνεχίζουν να χρηματοδοτούν την κακοτυχία τους.

Ο πρώην αναπληρωτής και συντάκτης της λιβανέζικης εφημερίδας Al-Binaa, Nasser Kandil, αναφέρθηκε εν συντομία στη δημιουργία αυτού του νέου θεσμού στο πρόγραμμά του «60 λεπτά» εξηγώντας ότι είναι συνέπεια της τρέχουσας σύγκρουσης μεταξύ της προσέγγισης των αραβικών κρατών και της προσέγγισης των δυτικών κρατών της κατάστασης στη Συρία. . Επιπλέον, όπως ο εκπρόσωπος της Ρωσίας, έθεσε το ερώτημα ποια εργαλεία θα είχαν τα δυτικά κράτη για να καταρτίσουν τον κατάλογο των αγνοουμένων στη Συρία κατά τη διάρκεια των δώδεκα ετών του πολέμου χωρίς να συνεργαστούν με τη συριακή κυβέρνηση, όταν το μόνο που θα έπρεπε να κάνουν είναι να σταματήσουν τις εχθροπραξίες τους και πηγαίνουν στο Υπουργείο Εξωτερικών της Συρίας για να λάβουν τις πληροφορίες που θέλουν. Για εκείνον,

Αλλά φαίνεται ότι δεν είναι μόνο αυτός ο λόγος, όπως μας εξήγησε στη σελίδα του στο FB, ο Σύρος πολίτης Imad Jabbour, που μας αναφέρει τη συζήτησή του με τον πραγματικό ή φανταστικό του φίλο:

«Ο αδερφός σου Ζουχάιρ κι εγώ αποφασίσαμε να μην μιλήσουμε πια για πολιτική για πολλούς λόγους, ο κυριότερος είναι ότι δεν μπορείς να πεις την αλήθεια σε έναν κόσμο που κατακλύζεται από ψέματα. Όμως, όποιες κι αν είναι οι συνθήκες, η πραγματικότητα σε ωθεί να πεις αυτήν την αλήθεια έστω και μόνο για να απαλύνει τη συνείδησή σου.

Κατέληξα λοιπόν να ρωτήσω τον φίλο μου Zouheir: Ποια είναι αυτή η ιστορία ενός ανεξάρτητου θεσμού που απαιτούσε ψήφισμα της Γενικής Συνέλευσης του ΟΗΕ ξεχωριστά από το ψήφισμα 2254 (2015) και ακόμη και από τις διαπραγματεύσεις που εγκρίθηκαν από τα Ηνωμένα Έθνη για μια πολιτική λύση στη Συρία;

Ήπιε μια γουλιά από τον Αράκ και μου είπε: «Άκου αδερφέ μου, υπάρχουν ψηφίσματα που δεν αξίζουν ούτε το μελάνι που χρησιμοποιήθηκε για να τα γράψουν και άλλα στα οποία βασίζονται ψηφίσματα που εγκρίθηκαν από το Συμβούλιο Ασφαλείας στο πλαίσιο του Κεφαλαίου VI ή του Κεφαλαίου VII. του Χάρτη των Ηνωμένων Εθνών· [Αυτά που αναφέρονται στο Κεφάλαιο VII θεωρούνται γενικά δεσμευτικά. Ndt]. Είναι ακόμη πιθανό ο νέος θεσμός να ενημερωθεί και να εισηγηθεί την προσφυγή στο Διεθνές Ποινικό Δικαστήριο.

Στη συγκεκριμένη περίπτωση, το σημαντικό είναι να αναρωτηθείτε ποιος κρύβεται πίσω από αυτή την απόφαση, γιατί τώρα και για τι; Ειδικά από τη στιγμή που η Συρία επανεντάσσεται στον Σύνδεσμο των Αραβικών Κρατών βάσει συμφωνίας με τη διεθνώς εγκεκριμένη «Αραβική Επιτροπή των Έξι», για να προχωρήσουμε προς μια προγραμματισμένη πολιτική λύση της οποίας η πρώτη ρήτρα αφορά την επιστροφή των προσφύγων και την ανοικοδόμηση.

Και εδώ είναι που τσιμπάει το παπούτσι, δεδομένου ότι είναι πιθανό η επιστροφή των προσφύγων και η ανοικοδόμηση να κοστίσει τουλάχιστον 400 δισεκατομμύρια (δολάρια). Ένα ποσό που θα προέλθει από αραβικά κρατικά επενδυτικά ταμεία, την Κίνα, το Ιράν και ακόμη και τη Ρωσία παρά την τρέχουσα κατάστασή της. Και αν ρίξετε μια πιο προσεκτική ματιά, θα δείτε ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες, που θέλουν να ανοικοδομήσουν την Ουκρανία το συντομότερο δυνατό , θα επιμείνει στην προτεραιότητα της ανασυγκρότησής του χρησιμοποιώντας τα ίδια κρατικά επενδυτικά ταμεία. Πράγμα που σημαίνει ότι απλώς θα κατάσχουν ρωσικά κεφάλαια που έχουν κατατεθεί στις τράπεζές τους και θα ασκήσουν πίεση στις χώρες του Κόλπου να το κάνουν.

Όσο για την ανοικοδόμηση στη Συρία, μπορεί να καθυστερήσει μόνο «η λίστα με τους αγνοούμενους και απόντες» όλων των μερών, αφού αυτή η λίστα δεν μπορεί να συμπληρωθεί για πολλά χρόνια. Και αυτό, χωρίς να λαμβάνεται υπόψη η πιθανότητα περιφερειακής παρέμβασης στο θέμα αυτό, οι διεθνείς επιτροπές που έχουν αθροιστεί από την αρχή του πολέμου, οι διαφωνίες για τα ποσά των αποζημιώσεων για τις οικογένειες των εξαφανισθέντων και οι πολιτικές διαφωνίες που θα συμβάλλουν στην παρεμπόδιση της ανοικοδόμησης.

Πράγματι, αν πάτε στην ουσία, θα διαπιστώσετε ότι ακόμη και αν η Αραβική Επιτροπή των Έξι συμφωνούσε για την επιστροφή των προσφύγων, για την ανοικοδόμηση και για την πολιτική λύση, το ζήτημα των αγνοουμένων κατά τη διάρκεια των δώδεκα Τα χρόνια πολέμου στη Συρία θα παραμείνουν συνδεδεμένα με αυτόν τον νέο θεσμό, η δημιουργία του οποίου αποφασίστηκε για αυτόν τον σκοπό.

Κάτι που μου θυμίζει την Επιτροπή Επιθεώρησης που δημιουργήθηκε για το Ιράκ, η οποία τελικά αποδείχθηκε ότι ήταν ένας ιστός ψεμάτων και ξεχάστηκε όταν οι Ηνωμένες Πολιτείες κατέλαβαν το Ιράκ αφού το λεηλάτησαν για χρόνια χάρη στο πρόγραμμα «πετρέλαιο για φαγητό» [Ψήφισμα 986 του Συμβουλίου Ασφαλείας 1995) εγκρίθηκε ομόφωνα, Ndt]. Τα χρόνια πέρασαν, αλλά αν θυμάστε, επικεφαλής των λεηλατητών ήταν ο γιος του Κόφι Ανάν, του Γενικού Γραμματέα των Ηνωμένων Εθνών.

Σαφέστερα, οι Αμερικανοί πρόσθεσαν τον φάκελο των αγνοουμένων στον «νόμο του Καίσαρα» για να προσδώσουν διεθνή αξιοπιστία στις κυρώσεις που επιβάλλει στη Συρία. Επομένως, εάν δεν πραγματοποιήσετε ό,τι αντιστοιχεί στα συμφέροντά τους, καταρχήν με την ασφάλεια του Ισραήλ και την εξομάλυνση των σχέσεών σας μαζί του, θα είστε εγκληματίας πολέμου υπόλογος στο Διεθνές Ποινικό Δικαστήριο.

Μην υποτιμάτε, λοιπόν, αυτή την απόφαση, γιατί ανατινάχτηκε από το Κατάρ, το Κουβέιτ και την ομάδα των Τούρκων λεηλατών, υπό την αμερικανοϊσραηλινή ηγεσία, προκειμένου να ματαιώσουν τη συμφωνία Σαουδικής Αραβίας-Ιράν που είναι το σημαντικότερο επίτευγμα του διαδόχου της Σαουδικής Αραβίας. , Μοχάμεντ μπιν Σαλμάν, προς την πολυπολικότητα, μηδενικά προβλήματα στην περιοχή, τη λύση στη Συρία, πέρα ​​από την άρνησή του να εξομαλύνει τις σχέσεις της χώρας του με το Ισραήλ. μια άρνηση που θα έχει επιπτώσεις σε ολόκληρη την περιοχή.

Εάν το σχέδιο του Μοχάμεντ μπιν Σαλμάν αποτύχει, η περιοχή θα κινηθεί προς την κατεύθυνση μιας στρατηγικής που θα υποστηρίζει τους Δημοκρατικούς και τον πόλεμο τους εντός της Αμερικής, αλλά αυτό δεν είναι το θέμα μας.

Και αν, μετά από αυτήν την παρουσίαση, με ρωτήσετε τι πρέπει να κάνουμε, θα σας πω ότι θα πρέπει να χαλαρώσουμε τα πράγματα και να παίξουμε με τον χρόνο, περιμένοντας την έκβαση του πολέμου στην Ουκρανία ή την έκβαση των διαπραγματεύσεων μεταξύ της Ρωσίας. , των Ηνωμένων Πολιτειών και της Ευρώπης γενικότερα. Στο μεταξύ, μόνο η Κίνα, που ξέρει να οδηγεί το παιχνίδι με τον Αμερικανό ταύρο, θα μπορούσε να μας βοηθήσει. Επομένως, αδερφέ μου, θέλοντας και μη, δεν έχουμε παρά να υπομείνουμε αυτό το νέο στάδιο που θα καθορίσει τη μοίρα μας…»

Τέλος, είναι υπερβολή να ισχυριστεί κανείς ότι μια τέτοια διεθνοποίηση του ζητήματος των αγνοουμένων επιδιώκει να παρατείνει τον πόλεμο στη Συρία, δεδομένου ότι οι δυτικές κυβερνήσεις δεν μπορούν να αποδεχτούν την ιδέα μιας συριακής νίκης, όπως έχουν επανειλημμένα πει και επαναλάβει;

Mouna Alno-Nakhal