Τον Ιανουάριο του 2009, κατά τη διάρκεια ενός προγράμματος – Σταυρόλεξα – στο γαλλικό κανάλι F2, ο Μπερνάρ Κουσνέρ, παρών στο πλατό, μπόρεσε μόνο να πει ένα επιφώνημα «Too much, it’s too much», κατά τη διάρκεια αυτού του προγράμματος αφιερωμένου αποκλειστικά στον πόλεμο που διεξήγαγε ο Εβραϊκό κράτος κατά του πληθυσμού της Γάζας.
Έρευνα-Επιμέλεια Άγγελος-Ευάγγελος Φ. Γιαννόπουλος Γεωστρατηγικός και Γεωπολιτικός αναλυτής και αρχισυντάκτης στο εβδομαδιαίο ηλεκτρονικό περιοδικό Mytilenepress. Contact : survivorellas@gmail.com-6945294197). Συντακτική ομάδα του Mytilenepress. "Διαφωνώ με αυτό που λες, αλλά θα υπερασπιστώ μέχρι θανάτου το δικαίωμά σου να το λες". Η φράση έχει συνδεθεί άρρηκτα με τα έργα του Γάλλου φιλόσοφου Βολταίρου και εκφράζει απόλυτα τους συντάκτες του ηλεκτρονικού περιοδικού Mytilenepress. Στο Mytilenepress δημοσιεύονται όλες οι απόψεις. Aπαγορεύεται η αναδημοσίευση χωρίς την έγκριση του Μpress.
Και, πράγματι, άνθρωποι καλής πίστης, άνθρωποι που θέλουν πραγματικά την εγκαθίδρυση της ειρήνης σε αυτό το μέρος του κόσμου, όποια και αν είναι η υπαγωγή και το στρατόπεδό τους, μπορούν, σήμερα, να συμφωνήσουν μόνο με αυτήν την τρομερή αλήθεια: το Κράτος του Ισραήλ, διαβεβαιωμένο για την απόλυτη ατιμωρησία από τη δημιουργία του, ξεπερνά κατά πολύ τα όρια και δεν αναγνωρίζει κανένα νόμο πολέμου όσον αφορά την υπεράσπιση των πολιτών του. Δεν υπερασπίζεται μόνο τον εαυτό του. Μακριά από αυτό. Για τους υπεύθυνους για το Κράτος του Ισραήλ, ιδιαίτερα από τις 8 Οκτωβρίου 2023, έχει κηρυχτεί πόλεμος στους Παλαιστινίους και θα είναι χωρίς παραχώρηση, χωρίς οίκτο. Οι βομβαρδισμοί θα είναι αδιάκοποι μέχρι την καταστροφή ολόκληρης της Λωρίδας της Γάζας ή ακόμη περισσότερο εάν, δυστυχώς,
Αρκετά χρόνια μετά από αυτή την εκπομπή, αυτό το επιφώνημα αντηχεί ακόμα στο κεφάλι μου.
Ο πρεσβευτής του Ισραήλ στη Γαλλία ένιωσε εμφανώς πολύ άβολα όταν ο Bernard Kouchner επέμεινε ότι αυτό ήταν υπερβολικό. και στη συνέχεια ξεκίνησε, με τη σειρά του, σε εξηγήσεις και δικαιολογίες (για αυτή την ανείπωτη επιθετικότητα), αλλά που στην πραγματικότητα δεν είχαν πείσει κανέναν από το κοινό και ακόμη λιγότερο τη Leila Chahid, την εκπρόσωπο της PLO στην Ευρώπη. « Φοβάμαι για τα παιδιά μου που ζουν με τον φόβο », είπε επί της ουσίας, ξεχνώντας ότι τα παλαιστίνια παιδιά δεν ζούσαν μόνο με φόβο, αλλά πέθαναν και στη συνένοχη σιωπή της «διεθνούς κοινότητας».
Το Ισραήλ συμπεριφέρεται όπως πάντα: με αλαζονεία και περιφρόνηση για όλες τις αποφάσεις που λαμβάνονται από τον ΟΗΕ.
Εκείνη την εποχή, το κόμμα της Χαμάς είχε κατηγορηθεί για την παραβίαση της εκεχειρίας και την εκτόξευση ρουκετών στο νότιο Ισραήλ.
Κατηγορήθηκε επίσης για λαθρεμπόριο όπλων μέσω τούνελ που βρίσκονται στα σύνορά τους με την Αίγυπτο.
Επικρίθηκε ως τρομοκρατική οργάνωση όταν η πραγματικότητα είναι εντελώς διαφορετική: η Χαμάς εξελέγη δημοκρατικά από τους Παλαιστίνιους.
Θα σήμαινε αυτό ότι όλοι οι Παλαιστίνιοι άνδρες, γυναίκες και παιδιά στη Γάζα είναι τρομοκράτες; Μένει να ορίσουμε τι είναι «τρομοκράτης». Αν μάλιστα υπάρχει μια λέξη που δεν επιτυγχάνει συναίνεση, ομοφωνία, εντός της διεθνούς κοινότητας, η πραγματική και όχι αυτή που γράφεται σε εισαγωγικά, είναι η λέξη «τρομοκρατία». Βλέπετε, όλα είναι σχετικά. Πρέπει όλοι όσοι υπερασπίζονται τη χώρα τους να ονομάζονται αυτή την περιβόητη λέξη;
Η απάντηση είναι προφανώς όχι.
Εάν οι Παλαιστίνιοι ψήφισαν αυτό το κόμμα είναι σίγουρα επειδή, στα μάτια τους, είναι το μόνο κόμμα που συνέχισε να ενσαρκώνει την αντίσταση, το μόνο κόμμα του οποίου οι ηγέτες δεν ήταν διεφθαρμένοι, το μόνο κόμμα που έλαβε υπόψη του τα παράπονά τους σε κοινωνικό επίπεδο .
Γιατί λοιπόν να θέλουμε να το εξαλείψουμε πάση θυσία; Γιατί, με το πρόσχημα ότι χρησιμοποιεί τους κατοίκους της Γάζας ως ανθρώπινη ασπίδα, θα θέλαμε να εξοντώσουμε 1,5 εκατομμύριο κατοίκους της Γάζας; Αντίθετα, είναι καιρός το κράτος του Ισραήλ να αντιμετωπίσει τα γεγονότα και να καταλάβει ότι συμφωνώντας να συζητήσει και να ξεκινήσει σοβαρό διάλογο, ακόμη και με τον χειρότερο εχθρό του, όλα θα γίνουν δυνατά.
Η Χαμάς υποστηρίζει, στον καταστατικό της χάρτη, την καταστροφή του εβραϊκού κράτους; Δεν πειράζει ! Ας το ονομάσουμε? ας τον συσχετίσουμε με ό,τι αφορά το παλαιστινιακό ζήτημα και θα δούμε ότι και αυτός είναι υπέρ της ειρήνης.
Ας μην ξεχνάμε ότι, πριν από λίγο καιρό, το κίνημα της Παλαιστινιακής αντίστασης, η PLO, που ενσαρκώνει ο χαρισματικός πρόεδρός της Γιάσερ Αραφάτ, θεωρούνταν επίσης εξτρεμιστικό, τρομοκρατικό κίνημα. Όμως, από τις διαπραγματεύσεις μέχρι τις διαπραγματεύσεις με τη σιωνιστική οντότητα και από τον συμβιβασμό σε συμβιβασμό -δυστυχώς- έχει γίνει αυτό που είναι τώρα: ένα κόμμα χωρίς σχεδόν καμία αξιοπιστία και καμία πραγματική επιρροή στα τρέχοντα γεγονότα. Ο Μαχμούντ Αμπάς έχει οδηγηθεί χίλιες φορές, έχει κάνει χίλιες παραχωρήσεις και στο τέλος της ημέρας τι κερδίζει; Δεν χρειάζεται να είσαι κληρικός για να μαντέψεις: τίποτα. Αυτό θέλει το Ισραήλ; Αν ναι, το θέμα θα παραμένει πάντα άλυτο και αυτό δεν είναι προς το συμφέρον κανενός και κανενός κόμματος.
Η εξάλειψη της Χαμάς με τη βία των περιστάσεων θα δημιουργήσει ένα άλλο κόμμα, ίσως ακόμη πιο εξτρεμιστικό και ριζοσπαστικό. Και μην νομίζετε ότι υπερασπίζομαι τη Χαμάς, ένα κόμμα για το οποίο προσωπικά δεν τρέφω ιδιαίτερη συμπάθεια. Είναι μόνο μια πραγματικότητα στην οποία κάθε ψυχή προικισμένη με κοινή λογική μπορεί μόνο να φτάσει. Λογικά. Ας μην ξεχνάμε επίσης ότι το Ισραήλ, με τον ένα ή τον άλλο τρόπο, συνέβαλε σε μεγάλο βαθμό στην ανάδειξη αυτού του κόμματος στην παλαιστινιακή πολιτική σκηνή και αυτό, προφανώς, με στόχο το «διαίρει και βασίλευε».
Σήμερα, η κατάσταση στην Παλαιστίνη – ή στο Ισραήλ για όσους υποστηρίζουν άνευ όρων αυτήν την οντότητα – είναι δραματική (και για τους δύο λαούς) και είναι ζωτικής σημασίας να παρέμβουν άνθρωποι με καλή συνείδηση, άνθρωποι καλής πίστης, άνθρωποι που αγαπούν το νόμο και τη δικαιοσύνη για να αποκαταστήσουν την τάξη και ηρεμία. Με μια λέξη, για την αποκατάσταση της ειρήνης. Περιμένοντας να βρεθεί μια καλή λύση σε αυτή τη σύγκρουση που συνεχίζεται σε αυτό το τμήμα της Μέσης Ανατολής.
από τον Nassimo
από τον Gilbert Doctorow
Στην ανάλυσή μου για τη γεωπολιτική διάσταση της επίθεσης της Χαμάς στο Ισραήλ το περασμένο Σάββατο, ανέφερα εν παρόδω (στα γαλλικά στο κείμενο) το Ιράν ως δικαιούχο, καθώς είναι αδιανόητο ότι η εξομάλυνση των σχέσεων Ισραήλ-Ισραήλ βρίσκονται σε εξέλιξη διαπραγματεύσεις με τη Σαουδική Αραβία, με διαπραγματεύσεις από την Ουάσιγκτον , επιτύχει, και όπου αυτή η ομαλοποίηση θα ήταν πολύ επιζήμια για τα ιρανικά συμφέροντα.
Αυτό ανοίγει τη δυνατότητα μιας ξεχωριστής εξέτασης για να διαπιστωθεί εάν το cui bono μας βοηθά να καταλάβουμε ότι το Ιράν ήταν κάτι περισσότερο από αδρανής θεατής στην προετοιμασία και την εκτέλεση της επίθεσης της Χαμάς. Αυτό μας οδηγεί σε παρατηρήσεις που δημοσιεύθηκαν στο δοκίμιό μου χθες από τον πρώην πρεσβευτή των ΗΠΑ στη Σαουδική Αραβία, Chas Freeman Jr., ότι η γεωπολιτική διάσταση της σύγκρουσης μεταξύ Ισραήλ και Χαμάς σημαίνει για αυτόν μια πιθανή εξάπλωση της σύγκρουσης στην περιοχή και όχι τις επιπτώσεις της στην δημοσιονομικές διαφορές στις Ηνωμένες Πολιτείες και συνεχιζόμενη βοήθεια προς την Ουκρανία.
Ωστόσο, όλα αυτά τα ερωτήματα συνδέονται στενά. Μέχρι στιγμής, η περιφερειακή εξάπλωση έχει περιοριστεί σε διασυνοριακές ανταλλαγές πυροβολικού και ρουκετών μεταξύ των μαχητών της Χεζμπολάχ στον Λίβανο και των Ισραηλινών Αμυντικών Δυνάμεων. Αλλά είναι εύκολο να προβλέψουμε ξεσπάσματα βίας μεταξύ Ισραηλινών και Συριακών στρατευμάτων στα κοινά τους σύνορα. Και πίσω από όλα αυτά τα δευτερεύοντα σημεία ανάφλεξης βρίσκεται η σιγοβράζουσα εχθρότητα μεταξύ Ιράν και Ισραήλ, η οποία θα έχει παγκόσμιο αντίκτυπο εάν οι Ηνωμένες Πολιτείες και το Ισραήλ αποφασίσουν να κατηγορήσουν το Ιράν για τον εξοπλισμό και την υποστήριξη των δυνάμεων της Χαμάς.
Θυμηθείτε ότι τον περασμένο Ιούλιο, όταν ο πρωθυπουργός Μπέντζαμιν Νετανιάχου έθεσε στους δημοσιογράφους την πιθανότητα ότι ο στρατιωτικός εξοπλισμός του ΝΑΤΟ που στάλθηκε στην Ουκρανία είχε ήδη εκτραπεί παράνομα προς όφελος των Παλαιστινίων τρομοκρατών, ονόμασε το Ιράν ως «ενδιάμεσο». Έχοντας αυτό υπόψη, είναι πιο λογικό να ερμηνεύσουμε την αποστολή από τον Τζο Μπάιντεν ενός αμερικανικού αεροπλανοφόρου και άλλων πολεμικών πλοίων πιο κοντά στο Ισραήλ ως προετοιμασία για επίθεση στο Ιράν παρά ως προετοιμασία επίθεσης εναντίον των ανταρτών της Χαμάς στη Γάζα.
Μερικά μέσα κοινωνικής δικτύωσης εμπλέκονται ακόμη και σε άγριες εικασίες ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες θα χρησιμοποιήσουν τώρα το πρόσχημα της ιρανικής βοήθειας στη Χαμάς για να βομβαρδίσουν ιρανικές πυρηνικές εγκαταστάσεις, με συμβατικά ή τακτικά πυρηνικά όπλα. Η λογική και το χρονοδιάγραμμα πρέπει να εξεταστούν στο πλαίσιο της αποκατάστασης της αξιοπιστίας των ΗΠΑ με τους Σαουδάραβες ως ομπρέλα ασφαλείας, με παράλληλη εξάλειψη της απειλής ενός πυρηνικά εξοπλισμένου Ιράν από την περιοχή.
Με τη διαδοχική αποτυχία των εξωτερικών πολιτικών της από την ανάληψη των καθηκόντων της, στο Αφγανιστάν, στην Ουκρανία, η κυβέρνηση Μπάιντεν μοιάζει με έναν αρουραίο που θα χτυπήσει προς όλες τις κατευθύνσεις σε μια απεγνωσμένη προσπάθεια να εμφανιστεί ως νικητής πριν ξεκινήσει η προεκλογική εκστρατεία στις Ηνωμένες Πολιτείες στα σοβαρά.
Αντιμέτωπη με αυτά τα πυκνά σύννεφα πολέμου στην περιοχή και ενδεχομένως στον κόσμο, η Ρωσία εμφανίζεται επίσης ως παγκόσμια δύναμη, και όχι ως «περιφερειακή δύναμη» σύμφωνα με την ηλίθια έκφραση του Μπαράκ Ομπάμα. Οποιαδήποτε απειλή των ΗΠΑ για το Ιράν δεν μπορεί και δεν θα αγνοηθεί από τη Μόσχα. Οι απλές μέρες της διπλωματίας των κανονιοφόρων που προκαλούν οι τελευταίες οδηγίες του Μπάιντεν έχουν περάσει προ πολλού.
Τελειώνω αυτό το δοκίμιο με μια ματιά σε αυτό που έδειξε η ρωσική κρατική τηλεόραση στην κάλυψη του πολέμου μεταξύ Ισραήλ και Χαμάς από τον βετεράνο πολεμικό ανταποκριτή της, Evgeni Poddubny, ο οποίος μεταφέρθηκε από το Ντονμπάς στο Γραφείο της Μέσης Ανατολής. Αυτό που έδειξε ο ίδιος και η υπόλοιπη ομάδα Vesti στην οθόνη δεν έχουν περάσει ακόμη τη λογοκρισία στην Ουάσιγκτον και το Λονδίνο: είναι σκηνές απωλειών που υπέστη ο ισραηλινός στρατός κατά την επίθεση του Σαββάτου, και όχι απλώς σκηνές απωλειών αμάχων, όπως το βίντεο του παιδιά που δολοφονήθηκαν από μαχητές της Χαμάς σε ένα μουσικό φεστιβάλ κοντά στη Γάζα, που γέμισε τα ρεπορτάζ του BBC , του Euronews και του CNN .
Στρατιωτικά, το ρεπορτάζ του Poddubny έμοιαζε πολύ με αυτό που άφησε πίσω του στο Ντόνετσκ. Περιλάμβανε την τελευταία γενιά υποτιθέμενων ανίκητων ισραηλινών αρμάτων που κάηκαν, πλάνα από επιθέσεις με μη επανδρωμένα αεροσκάφη της Χαμάς, μια αναφορά ότι η Χαμάς είχε αιχμαλωτίσει περισσότερα από 20 ισραηλινά τανκς κατά τη διάρκεια εισβολής εναντίον μιας στρατιωτικής βάσης της Χαμάς. Έδειξαν εικόνες με αλεξίπτωτα που μετέφεραν μαχητές της Χαμάς από τη θάλασσα στις ισραηλινές ακτές. Με προηγμένο φονικό εξοπλισμό στα χέρια τους και την εξαιρετικά εξελιγμένη τακτική ηγεσία που επέδειξε η πολύπλευρη επίθεση των Παλαιστινίων,
πηγή: Gilbert Doctorow
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου