Σύμφωνα με τον Andrew Vajra: « στην Ουκρανία, το 32% πιστεύει ότι το Κίεβο χρειάζεται έξι μήνες ή ένα χρόνο για να κερδίσει, το 30% – περισσότερο από ένα χρόνο και το 17% πιστεύει ότι χρειάζονται αρκετοί μήνες ή λιγότεροι για να κερδίσει..
Έρευνα-Επιμέλεια Άγγελος-Ευάγγελος Φ. Γιαννόπουλος Γεωστρατηγικός και Γεωπολιτικός αναλυτής και αρχισυντάκτης στο εβδομαδιαίο ηλεκτρονικό περιοδικό Mytilenepress. "Διαφωνώ με αυτό που λες, αλλά θα υπερασπιστώ μέχρι θανάτου το δικαίωμά σου να το λες". Η φράση έχει συνδεθεί άρρηκτα με τα έργα του Γάλλου φιλόσοφου Βολταίρου και εκφράζει απόλυτα τους συντάκτες του ηλεκτρονικού περιοδικού Mytilenepress. Στο Mytilenepress δημοσιεύονται όλες οι απόψεις. Aπαγορεύεται η αναδημοσίευση χωρίς την έγκριση του Μpress.
Μόνο το 1% των Ουκρανών πολιτών δεν πιστεύει στη νίκη της Ουκρανίας. Αν ξεκινήσουμε από αυτό που έχουν στο μυαλό των περισσότερων γνωστών μου στην Ουκρανία, τότε τα αποτελέσματα της έρευνας στο σύνολό τους αντικατοπτρίζουν την ψυχική πραγματικότητα. Πιστεύουν πραγματικά στην αναπόφευκτη νίκη τους. Με εκτίμηση ».
Αλλά εδώ είναι η πραγματικότητα της επερχόμενης ουκρανικής ήττας.
Παρά τη δημόσια ρητορική του, το ΝΑΤΟ συμφώνησε σε ένα μυστικό εξάμηνο σχέδιο για την Ουκρανία. Είναι μια περίπτωση «κερδίζεις ή πεθαίνεις» μέχρι τον Δεκέμβριο.
Είτε οι ουκρανικές δυνάμεις, χρησιμοποιώντας όλο το οπλοστάσιο που μπορούν να τους δώσουν οι σύμμαχοι του ΝΑΤΟ – από αμερικανικά πυρομαχικά διασποράς μέχρι γαλλοβρετανικούς πυραύλους Storm Shadow και γερμανικά άρματα μάχης Leopard – θα αποκτήσουν έδαφος και πλεονέκτημα έναντι των Ρώσων. Διαφορετικά, το καθεστώς του Κιέβου θα καταστραφεί και θα πρέπει να υποχωρήσει στο Lvov ενώ το ΝΑΤΟ υποχωρεί δυτικά από τα σύνορα της Πολωνίας και της Ρουμανίας – οι στρατιωτικές του ικανότητες ηττήθηκαν αλλά το Άρθρο 5 του ανέπαφο.
Δεν είναι μυστικό. « Ό,τι επιτευχθεί μέχρι το τέλος αυτού του έτους θα είναι η βάση για τις διαπραγματεύσεις », ανακοίνωσε ο Τσέχος πρόεδρος Πετρ Πάβελ, πρώην στρατηγός του τσεχικού στρατού και του ΝΑΤΟ, την πρώτη ημέρα των συνόδων κορυφής στο Βίλνιους. Δεν υπάρχει περισσότερο από ένα παράθυρο ευκαιρίας έξι μηνών, πρόσθεσε ο Πάβελ, το οποίο " θα κλείσει λίγο πολύ μέχρι το τέλος αυτού του έτους ." Μετά από αυτό, " θα δούμε άλλη μια πτώση της βούλησης να υποστηρίξουμε μαζικά την Ουκρανία με περισσότερα όπλα ".
Τη διαφορά μεταξύ των «συν και μείον» των Τσέχων εξήγησε στον Ουκρανό Πρόεδρο Βολοντίμιρ Ζελένσκι ο Χένρι Κίσινγκερ τηλεφωνικά. Αλλά το τηλέφωνο ήταν στημένο και ο Κίσινγκερ απευθυνόταν στη Σταύκα της Μόσχας ως φαρσέρ Βοβάν και Λέξους.
Αφού δικαιολογήθηκε επί μακρόν ότι αρχικά εναντιώθηκε στην ένταξη της Ουκρανίας στο ΝΑΤΟ και στη συνέχεια πρόφερε λάθος τη λέξη «ανώμαλη», ο Κίσινγκερ αναγνώρισε ότι η κυβέρνηση Μπάιντεν αγωνιζόταν να καταπολεμήσει την αντίθεση της ευρωπαϊκής κυβέρνησης στην ένταξη της Ουκρανίας στο ΝΑΤΟ. Οι Ουκρανοί πρέπει να πολεμήσουν και εναντίον αυτού, πρότεινε. Όσο οι Ηνωμένες Πολιτείες υποστηρίζουν τον Ζελένσκι, είναι απαραίτητο η ουκρανική επίθεση να επιδεικνύει μικρά εδαφικά πλεονεκτήματα. εγκαταλείψει τους πιο φιλόδοξους (όπως η Κριμαία). και μόνο τότε θα συμφωνήσουν σε συνομιλίες κατάπαυσης του πυρός. Αν και ο Κίσινγκερ είπε στον Ζελένσκι ότι είχε μιλήσει με Αμερικανούς «στρατιωτικούς»,
Ο υπολογισμός του ρωσικού Γενικού Επιτελείου είναι διαφορετικός.
Με τον σημερινό ρυθμό των απωλειών στο πεδίο της μάχης – που ανακοινώθηκε από το Υπουργείο Άμυνας μετρώντας συντηρητικά – έως τις 31 Δεκεμβρίου, ο ουκρανικός στρατός θα χάσει μεταξύ 75.000 και 100.000 νεκρούς και έως και 300.000 τραυματίες και ανάπηρους. Ταυτόχρονα, η καταστροφή των όπλων του ΝΑΤΟ θα επιταχυνθεί γρηγορότερα από ό,τι τα κράτη του ΝΑΤΟ μπορούν να τα ανεφοδιάσουν και να τα παραδώσουν, ή ακόμα και να παραδώσουν ανταλλακτικά για να κρατήσουν το απόθεμα που έχει επιζήσει στο μέτωπο. Μέχρι τη στιγμή που ο Ρώσος Στρατηγός «WINTER» θα αναλάβει τον έλεγχο του πεδίου της μάχης, θα έχουν μείνει πολύ λίγοι Ουκρανοί μαχητές και δεν θα υπάρχουν αρκετά όπλα και πυρομαχικά για να αντισταθούν στην έναρξη της ρωσικής επίθεσης. Μια αποστρατιωτικοποιημένη ζώνη ναρκών και πυρομαχικών θα έχει διαμορφωθεί σε αρκετές εκατοντάδες χιλιόμετρα δυτικά της περιοχής της Οδησσού, του Νικολάεφ και του Χάρκοβο· θα εγκαταλείψουν το Κίεβο όταν τους εγκαταλείψει το Κίεβο.
Ο ρωσικός στόχος θα είναι τότε να σπρώξει ό,τι έχει απομείνει από το ουκρανικό καθεστώς, τις σημαίες του, τα τατουάζ του, τα χρήματά του και τα αντιτρομοκρατικά του σχέδια, σε έναν θύλακα γύρω από το Lviv. Το παράθυρο του ΝΑΤΟ, όπως το ονόμασε ο στρατηγός Πάβελ, θα έχει ανοίξει, αλλά στη συνέχεια θα κλείσει για να μην κρυώσει το ίδιο το ΝΑΤΟ.
Ένα από τα μη αναφερθέντα αποτελέσματα της ανταρσίας του Βάγκνερ και της συνάντησης της 29ης Ιουνίου στη Μόσχα μεταξύ του Προέδρου Βλαντιμίρ Πούτιν και του Γεβγκένι Πριγκόζιν , είναι η δέσμευση του Πούτιν να αγωνιστεί για τίποτα λιγότερο από την καταστροφή της Ουκρανίας. στο Lvov/Lviv και η υποχώρηση του ΝΑΤΟ προς τα δυτικά στα βήματα του Το Grande Armée του Ναπολέοντα και η Βέρμαχτ. Αυτό είναι επίσης ακατανόητο στα κεντρικά γραφεία του ΝΑΤΟ.
Το κείμενο 22 σελίδων και 90 παραγράφων της συμφωνίας που επιτεύχθηκε από τους συμμάχους του ΝΑΤΟ αναφέρει στην προτελευταία 89η παράγραφο ότι « το ΝΑΤΟ παραμένει η ισχυρότερη Συμμαχία στην ιστορία. Όπως και στο παρελθόν, θα αντέξουμε στη δοκιμασία του χρόνου προστατεύοντας την ελευθερία και την ασφάλεια των συμμάχων μας και συμβάλλοντας στην ειρήνη και την ασφάλεια. Για να γίνει αυτό λιγότερο από ευσεβείς πόθους, οι προηγούμενες παράγραφοι κρατούν την Ουκρανία έξω από τη συμμαχία του ΝΑΤΟ, αλλά με μια λεκτική υπόσχεση που κάνει το απροσδιόριστο μέλλον να μοιάζει με το παρόν .
« Το μέλλον της Ουκρανίας βρίσκεται στο ΝΑΤΟ. Επιβεβαιώνουμε τη δέσμευση που αναλάβαμε στη Σύνοδο Κορυφής του Βουκουρεστίου το 2008 ότι η Ουκρανία θα γίνει μέλος του ΝΑΤΟ και αναγνωρίζουμε σήμερα ότι η πορεία της Ουκρανίας προς την πλήρη ευρωατλαντική ολοκλήρωση έχει ξεπεράσει την ανάγκη για το Σχέδιο Δράσης για Ένταξη » .
Προχωρώντας από το παρόν στο μέλλον, το ανακοινωθέν υπόσχεται διαλειτουργικότητα με τη διαχείριση όπλων του ΝΑΤΟ και κοινή διοίκηση και έλεγχο για τον πόλεμο κατά της Ρωσίας (επίσης της Κίνας). « Οι Σύμμαχοι θα συνεχίσουν να υποστηρίζουν και να επανεξετάζουν την πρόοδο της Ουκρανίας στη διαλειτουργικότητα και τις πρόσθετες μεταρρυθμίσεις στον τομέα της δημοκρατίας και της ασφάλειας που απαιτούνται. Οι Υπουργοί Εξωτερικών του ΝΑΤΟ θα αξιολογούν τακτικά την πρόοδο που σημειώνεται στο πλαίσιο του προσαρμοσμένου ετήσιου Εθνικού Προγράμματος. Η Συμμαχία θα υποστηρίξει την Ουκρανία στην εφαρμογή αυτών των μεταρρυθμίσεων στο δρόμο της προς τη μελλοντική ένταξη ».
« Αποφασίσαμε να ιδρύσουμε το Συμβούλιο ΝΑΤΟ-Ουκρανίας, ένα νέο κοινό όργανο όπου οι Σύμμαχοι και η Ουκρανία συμμετέχουν ως ισότιμα μέλη για να προωθήσουμε τον πολιτικό διάλογο, τη δέσμευση, τη συνεργασία και τις ευρωατλαντικές φιλοδοξίες της Ουκρανίας για ένταξη στο ΝΑΤΟ. Θα παρέχει διαβούλευση, λήψη αποφάσεων και κοινές δραστηριότητες [sic] και θα χρησιμεύσει επίσης ως μηχανισμός για διαβούλευση κρίσεων μεταξύ ΝΑΤΟ και Ουκρανίας ».
Ο αντίκτυπος ώθησε τους συμμάχους του ΝΑΤΟ να υποχωρήσουν από το Βιστούλα και το Όντερ προς το Βερολίνο και το Παρίσι με την εξής παραδοχή: « Θα είμαστε σε θέση να προσκαλέσουμε την Ουκρανία να ενταχθεί στη Συμμαχία όταν οι Σύμμαχοι είναι έτοιμοι να συμφωνήσουν και ότι οι προϋποθέσεις θα εκπληρωθούν ». Δεν συμφωνούν τώρα. Οι προϋποθέσεις δεν θα εκπληρωθούν, δεν μπορούν να εκπληρωθούν, εάν και όταν –μετά τον ερχόμενο χειμώνα– θα έχει παραχωρηθεί η συνθηκολόγηση των ουκρανικών ενόπλων δυνάμεων και θα αρχίσει η υποχώρηση προς το Lvov, αφήνοντας την αποστρατιωτικοποιημένη ζώνη (DMZ) και τη Novorossiya στην Ανατολή.
Οι Γάλλοι αξιωματικοί του επιτελείου παραδέχθηκαν αυτή την υποχώρηση καμουφλάροντάς την ως «όχι γαλλικός πόλεμος, μπορεί να είναι ένας αμερικανικός πόλεμος ». Σύμφωνα με έναν άλλο απόστρατο Γάλλο στρατηγό, τον Jean-Bernard Pinatel , « Δεν πιστεύω απολύτως στην επιτυχία της ουκρανικής αντεπίθεσης...το μεγαλύτερο μειονέκτημα που αντιμετωπίζει η Ουκρανία είναι [δεν] τόσο η ποσότητα στρατιωτικού εξοπλισμού, που ο τρόπος, δεν είναι πάντα υψηλής ποιότητας, επειδή η Δύση προμηθεύει το Κίεβο με ξεπερασμένο εξοπλισμό. Η μεγαλύτερη ευπάθεια της Ουκρανίας είναι ο λαός της, ή μάλλον η έλλειψή του. Οι καλύτεροι μαχητές της έχουν πεθάνει εδώ και καιρό ».
Οι απόστρατοι Γερμανοί στρατηγοί έχουν πει τα ίδια δημόσια για λογαριασμό των εν ενεργεία αξιωματικών του επιτελείου υπηρεσίας στο Βερολίνο, οι οποίοι παραμένουν υπό την εντολή φίμωσης της γερμανικής κυβέρνησης. Διαβάστε τα – ο απόστρατος Στρατηγός Harald Kujat εδώ . Αντιναύαρχος Kai-Achim Schonbach ; και τον απόστρατο ταξίαρχο Έριχ Βαντ . Προκειμένου να διεξαγάγουν πόλεμο στη Ρωσία, ο Γάλλος Πρόεδρος Εμανουέλ Μακρόν και ο Γερμανός Καγκελάριος Όλαφ Σολτς όχι μόνο φιμώνουν τους στρατιωτικούς τους ηγέτες, αλλά αποφεύγουν επίσης τη λογοδοσία και την ψήφο της Εθνοσυνέλευσης και της Bundestag .
Στην πρώτη γραμμή, το τρέχον ημερήσιο ποσοστό απωλειών για τις ουκρανικές δυνάμεις, άνδρες και όπλα, από την 1η Ιουλίου μοιάζει με αυτό:
Ουκρανικές απώλειες ανδρών και όπλων την πρώτη εβδομάδα του Ιουλίου:
Εάν η ημερήσια απώλεια ανδρών είναι κατά μέσο όρο 500 την ημέρα και ο ρυθμός των επιθετικών επιχειρήσεων της Ουκρανίας συνεχιστεί, τότε μέχρι τις 31 Δεκεμβρίου, οι απώλειες της Ουκρανίας θα έχουν συνολικά άλλους 75.000 άνδρες. Εάν ο ρυθμός των επιθέσεων κλιμακωθεί και ο αριθμός των νεκρών στη δράση (KIA) είναι κατά μέσο όρο 715, όπως έγινε την πρώτη εβδομάδα αυτού του μήνα, οι συνολικές απώλειες θα φτάσουν τις 107.000. Μέχρι τότε, τα στρατηγικά αποθέματα ανδρών θα έχουν εξαντληθεί.
Οι απώλειες αρμάτων μάχης, άλλων τεθωρακισμένων οχημάτων, πυροβολικού και εκτοξευτών πυραύλων αυξάνονται επίσης με ταχύτερο ρυθμό από αυτόν που μπορεί να επισκευάσει ή να αντικαταστήσει το ΝΑΤΟ. Το νέο ανακοινωθέν της συνόδου δεσμεύεται « να εντείνει περαιτέρω την πολιτική και πρακτική υποστήριξη προς την Ουκρανία καθώς συνεχίζει να υπερασπίζεται την ανεξαρτησία, την κυριαρχία και την εδαφική της ακεραιότητα εντός των διεθνώς αναγνωρισμένων συνόρων της και να συνεχίσει την υποστήριξή μας για όσο χρόνο χρειαστεί . Ο χρόνος που θα χρειαστεί είναι σύντομος, διότι ο χρόνος για το καθεστώς του Κιέβου τελειώνει. και ο αντικαταστάτης του στο Lvov δεν θα έχει ούτε τον χώρο, ούτε την εμβέλεια, ούτε το ανθρώπινο δυναμικό για να διεκδικήσει εκ νέου τα εδάφη που έχασε.
Στρατηγικά Αποθέματα Όπλων της Ουκρανίας και Αναπλήρωση του ΝΑΤΟ:
Η ρωσική εκτίμηση, που δημοσιεύθηκε ανοιχτά αυτή την εβδομάδα, είναι ότι « μέχρι το τέλος του έτους το Κίεβο δεν θα έχει στρατηγική θωρακισμένη εφεδρεία – ο όγκος των ξένων προμηθειών στην Ουκρανία μειώνεται. Δεν είναι μυστικό ότι η μαχητική ικανότητα των Ενόπλων Δυνάμεων της Ουκρανίας [AFU] βασίζεται στην προμήθεια βλημάτων και εξοπλισμού από το εξωτερικό. Έχουμε ήδη αναλύσει το χρονοδιάγραμμα του τι λάβαμε, το κόστος και τις απώλειες αυτών των επιχειρήσεων, και μπορούμε να δούμε το αποκορύφωμα αυτών των προσπαθειών [στο πεδίο της μάχης]. Οι απώλειες του εχθρού είναι βαριές και δεν υπάρχει τίποτα που να τις αντικαθιστά καθώς οι παραδόσεις δεν μπορούν να γίνουν άμεσα».
«Περίπου τέσσερις έως πέντε μήνες περνούν μεταξύ της περιόδου των ενεργών ανακοινώσεων των παραδόσεων και του πραγματικού γεγονότος της μεταφοράς όπλων στο Κίεβο. Αυτή τη στιγμή, καταστρέφουμε στήλες αρμάτων μάχης των οποίων η μεταφορά τεθωρακισμένων οχημάτων είχε υποσχεθεί στις αρχές του 2023. Η απόχρωση είναι ότι δεν ανακοινώθηκαν επιπλέον παραδόσεις το δεύτερο τρίμηνο. Ίσως κάτι θα ανακοινωθεί στη σύνοδο κορυφής του ΝΑΤΟ στο Βίλνιους, αλλά η άφιξη των αρμάτων μάχης και των οχημάτων πεζικού δεν θα γίνει πριν από τις αρχές του 2024. Σε περίπτωση αποτυχίας της αντιουκρανικής επίθεσης, ο ρωσικός στρατός θα έχει μια πρόσθετη εκκίνηση .
«Εάν τουλάχιστον τα 471 άρματα μάχης που υποσχέθηκε η Δύση έχουν ήδη φτάσει στην Ουκρανία, τότε αναμένονται μόνο 286 ακόμη, μερικά από τα οποία δεν θα φτάσουν μέχρι το 2024. Η κατάσταση είναι παρόμοια με τα οχήματα μάχης πεζικού και τα οβιδοβόλα – περισσότερα από τα δύο τρίτα των οι συνολικές προγραμματισμένες παραδόσεις έχουν ήδη υλοποιηθεί, επομένως δεν υπάρχουν πρακτικά άλλα αποθέματα. Παρά το γεγονός ότι αυτό που έχει ήδη παραδοθεί και αυτό που πρέπει να παραδοθεί είναι κατώτερο σε ποσότητα από τον παλιό σοβιετικό εξοπλισμό σε υπηρεσία με την Ουκρανία (δεν λάβαμε καν υπόψη οχήματα που μπορούν να κανιβαλιστούν για ανταλλακτικά ή να αναβαθμιστούν). Οι προοπτικές είναι προφανείς: στον ορίζοντα των επόμενων έξι μηνών, η AFU δεν θα έχει πόρους για την ανασύσταση των αραιωμένων μονάδων.
Ένας Αμερικανός βετεράνος με υπηρεσία του ΝΑΤΟ στο Αφγανιστάν προσθέτει, " Δεδομένης της αδυναμίας του ΝΑΤΟ να αντισταθμίσει τις απώλειες υλικού της Ουκρανίας στο μέτωπο, τη βάση στρατεύματος στο κάτω μέρος του βαρελιού και την αύξηση των ρωσικών στρατιωτικών δεξιοτήτων σε όλα τα επίπεδα, μπορούσαμε πολύ καλά να δούμε την απόφαση να ιδρύσει ένα DMZ πριν από το τέλος του φθινοπώρου ».
« Από τον όγκο των αναφορών που έχω διαβάσει σχετικά με τα ρωσικά χτυπήματα σε ουκρανικούς κόμβους υλικοτεχνικής υποστήριξης, χώρους αποθήκευσης και στάσης, είμαι έκπληκτος με το πόσο καλά καταφέρνουν να διατηρήσουν τον τρέχοντα ρυθμό των επιχειρήσεων. Τούτου λεχθέντος, οι Ουκρανοί και οι διευθυντές τους φαίνεται να κάνουν καλή δουλειά κρατώντας μυστικές πολλές πληροφορίες σχετικά με ελλείψεις ή διακοπές. Ναι, ακούμε για την ανάγκη για περισσότερο ένα τέτοιο οπλικό σύστημα ή πυρομαχικά, αλλά διαβάζοντας τις αναφορές και από τις δύο πλευρές, οι οβίδες, οι πύραυλοι, οι πύραυλοι κ.λπ., συνεχίζουν να πετούν εκτός από την ουκρανική πλευρά στη ρωσική γραμμή άμυνα με κανονικότητα – αλλά και με έλλειψη ποιότητας που φαίνεται απεριόριστη ».
« Ένα στοιχείο για την αποτελεσματικότητα της ρωσικής απαγόρευσης είναι η αδυναμία των Ουκρανών να συγκεντρώσουν ισχυρές δυνάμεις ανά πάσα στιγμή για να επιτύχουν μια σημαντική ανακάλυψη. Η συγκέντρωση στο Artemovsk [Bakhmut] παρέχει κάποιες ενδείξεις. Υπάρχουν περισσότεροι από εξήντα χιλιάδες Ουκρανοί και ξένοι λεγεωνάριοι συγκεντρωμένοι σε αυτό το μέτωπο. Η σύνθεση είναι βαριά μηχανοποιημένη και υποστηρίζεται καλά από το πυροβολικό. Είναι συνεχώς σε δράση, συνεχώς στην επίθεση. Κι όμως, αν και ήταν πολύ απειλητικοί και υπερτερούσαν αριθμητικά των Ρώσων υπερασπιστών, δεν πέτυχαν πολλά ξοδεύοντας τεράστιους πόρους .
"Εξετάζοντας άλλους τομείς της γραμμής, όπως η Ζαπορίζια και το νότιο Ντονμπάς, φαίνεται ότι οι επιθέσεις, αν και βίαιες, δεν έχουν το ίδιο επίπεδο δύναμης ή αντοχής. Οι Ρώσοι έχουν αρκετή αυτοπεποίθηση για να υποχωρήσουν, να πυροβολήσουν τα εγκαταλειμμένα χαρακώματα τους, να αναγκάσουν τους Ουκρανούς να υποχωρήσουν ή να αντιμετωπίσουν τη σφαγή και να επαναλάβουν τη διαδικασία ξανά και ξανά. Οι Ουκρανοί απλά δεν έχουν τους πόρους για να νικήσουν τους Ρώσους, να πιέσουν την επίθεση και να κάνουν πραγματικά κέρδη. Υπάρχουν διάφοροι λόγοι για να το εξηγήσουμε αυτό. Πυρομαχικά, καύσιμα, ανταλλακτικά, ακόμη και τρόφιμα, μπορεί να είναι όλα σε χαμηλότερη προσφορά από ό,τι αναφέρει ο καθένας. Οι διαδρομές υλικοτεχνικής υποστήριξης και οι μεταφορές μπορεί να τεθούν σε κίνδυνο σε σημείο που μόνο τμήματα του μετώπου μπορούν να τροφοδοτηθούν επαρκώς ανά πάσα στιγμή – μεγάλο μέρος αυτού μπορεί να οφείλεται στις παρατεταμένες επιπτώσεις του ηλεκτρικού πολέμου. Τα ρωσικά πλήγματα εναντίον κέντρων διοίκησης και ελέγχου του ΝΑΤΟ θα μπορούσαν να υπονομεύσουν την ικανότητα της Ουκρανίας και του ΝΑΤΟ να συντονίζουν τα τρένα ανεφοδιασμού. Αυτή είναι μια πολύ υποτιμημένη πτυχή του πολέμου» .
Από τη Νέα Υόρκη, ο αιωνόβιος Χένρι Κίσινγκερ επιβεβαίωσε στον ψεύτικο Ζελένσκι ότι η κυβέρνηση Μπάιντεν θέλει οι ουκρανικές δυνάμεις να επιδείξουν αρκετά κέρδη έναντι των Ρώσων για να διατηρήσουν την υποστήριξη από τις ευρωπαϊκές χώρες και να μην διακινδυνεύσουν συνομιλίες κατάπαυσης του πυρός. Διαφορετικά, οι Ευρωπαίοι θα σταματήσουν την υποστήριξή τους και θα αρνηθούν την ένταξη της Ουκρανίας στο ΝΑΤΟ.
« Η Ευρώπη » , είπε ο Κίσινγκερ , « έχει οργανωθεί για να νικήσει τη Ρωσία και θα ήταν αφύσικο εάν η Φινλανδία και η Σουηδία εισέλθουν στο ΝΑΤΟ, αλλά η Ουκρανία, που έχει θυσιάσει τόσα πολλά, δεν γίνεται. Δεν γίνεται δεκτή στο ΝΑΤΟ… Η Ουκρανία θα είναι μεγάλη χώρα μετά τον πόλεμο, και μετά την ανοικοδόμησή της θα έπρεπε να είναι στο ΝΑΤΟ… Είχαμε μια συνάντηση Bilderberg… και ήταν πολύ περίεργο που οι ευρωπαϊκές χώρες που πολεμούν [τη Ρωσία] –τεχνικά σας υποστηρίζουν– δεν ήταν σε εκείνη τη συνάντηση υπέρ της ένταξης της [Ουκρανίας] στο ΝΑΤΟ. Ήμουν… Θα είναι δύσκολο να οργανώσω την ένταξη στο ΝΑΤΟ » .
Μεταξύ των διαπραγματεύσεων για την κατάπαυση του πυρός και των τελικών ειρηνευτικών διαπραγματεύσεων, ο Κίσινγκερ είπε : " Εσείς [ο Ζελένσκι] καταλαβαίνετε ότι μετά από μια κατάπαυση του πυρός θα είναι πολύ δύσκολο να ξεκινήσει ξανά ο πόλεμος με την πλήρη υποστήριξη των συμμάχων. …Πιστεύω ότι η τάση στην Αμερική τώρα είναι προς μια κατάπαυση του πυρός… Πιστεύω ότι θα μπορέσετε να πραγματοποιήσετε την επίθεσή σας με πλήρη υποστήριξη. Πιστεύω ότι ο κόσμος μας πιστεύει ότι δεν θα έχετε απόλυτη επιτυχία, ότι θα ανακτήσετε έδαφος αλλά όχι τα πάντα. Έτσι μου είπαν οι στρατιώτες .
πηγή: Algora
*** *
Οι Ηνωμένες Πολιτείες δεν θα επιτρέψουν ποτέ την ένταξη της Ουκρανίας στο ΝΑΤΟ
από τον Timofey Bordachev , Διευθυντή Προγράμματος Club Valdai
Η ένταξη στο ΝΑΤΟ (ή στην ΕΕ) είναι μια ανταλλαγή της κρατικής κυριαρχίας για την επ' αόριστον διατήρηση της εξουσίας από την άρχουσα ελίτ . Αυτό είναι το μυστικό της επιθυμίας κάθε πολιτικού καθεστώτος να ενταχθεί στο μπλοκ: του δίνει τη δυνατότητα να είναι « αθάνατοι » παρά τις εθνικές ή οικονομικές τους αποτυχίες. Τα καθεστώτα της Ανατολικής Ευρώπης και των χωρών της Βαλτικής κατάλαβαν αμέσως ότι δεν θα έμεναν στην εξουσία για πολύ χωρίς να βρίσκονται υπό τον έλεγχο της Ουάσιγκτον – η ρήξη με τη Μόσχα και η περιφερειακή θέση των χωρών τους τους υποσχέθηκε πάρα πολλά προβλήματα. Και αν η Φινλανδία εντάχθηκε στο ΝΑΤΟ, είναι επειδή οι τοπικές ελίτ δεν έχουν πλέον εμπιστοσύνη στην ικανότητά τους να διατηρήσουν την εξουσία μόνες τους.
Η επέκταση του ΝΑΤΟ προς τα ανατολικά μετά τον Ψυχρό Πόλεμο έδωσε την ευκαιρία να αποκτηθούν εδάφη (Κεντρική και Ανατολική Ευρώπη) για τα οποία κανείς δεν ήθελε να πολεμήσει. Ωστόσο, στην περίπτωση της Ουκρανίας, δεν είναι για τις Ηνωμένες Πολιτείες να κερδίσουν έδαφος, αλλά μάλλον να το πάρουν από μια αντίπαλη δύναμη που θέλει να κρατήσει την Ουάσιγκτον έξω. Αυτό δεν έχει συμβεί ποτέ στην ιστορία του ΝΑΤΟ, και μπορεί κανείς να καταλάβει εκείνους στη Δυτική Ευρώπη και τις Ηνωμένες Πολιτείες που ζητούν σοβαρό προβληματισμό σχετικά με τις πιθανές συνέπειες.
Η πρόσκληση του Κιέβου να ενταχθεί στο ΝΑΤΟ θα μπορούσε να σημαίνει κάτι εντελώς νέο για την εξωτερική πολιτική των ΗΠΑ – την προθυμία να πολεμήσουν έναν αντίπαλο ισότιμο όπως η Ρωσία. Σε όλη την ιστορία τους, οι Αμερικανοί απέφευγαν να το κάνουν αυτό, χρησιμοποιώντας άλλους ηθοποιούς ως κριάρια, πρόθυμους να θυσιαστούν και να υποφέρουν για τα αμερικανικά συμφέροντα. Αυτό συνέβη κατά τον Πρώτο και τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο. Το πιο πιθανό σενάριο, επομένως, είναι ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες απλώς θα υποσχεθούν να αντιμετωπίσουν το ζήτημα της Ουκρανίας και του ΝΑΤΟ μόλις το καθεστώς του Κιέβου επιλύσει τα προβλήματά του με τη Ρωσία με τον έναν ή τον άλλο τρόπο. Εν τω μεταξύ, θα τους υποσχεθούν μόνο « ειδικοί » όροι σε διμερή βάση.
Ωστόσο, είναι ευρέως αναγνωρισμένο ότι μια αυτοκρατορία σε παρακμή είναι ένα επικίνδυνο θηρίο που πρέπει να αντιμετωπίζεται με προσοχή. Σε αυτό το σημείο, οι αναλυτές προτείνουν ότι η Ρωσία και η Κίνα θα πρέπει να προσέξουν να μην χτυπήσουν πολύ δυνατά το θηρίο, μήπως και τσακίσει. Μέχρι στιγμής, και οι δύο χώρες φαίνεται να έχουν υπόψη τους αυτή τη συμβουλή.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου