Τα καλά νέα: στρατιωτικοί αξιωματούχοι φοβούνται ότι η άρνηση των εφέδρων να υπηρετήσουν («μη εθελοντισμός») θα επηρεάσει τη μαχητική ετοιμότητα του IDF. Ακόμα καλύτερα: ο Amos Harel είπε στο Haaretz την Τετάρτη 26 Ιουλίου ότι υπό το πρίσμα της αστυνομικής βίας κατά των διαδηλωτών, ο νεότερος από αυτούς «θα το σκεφτεί δύο φορές πριν καταταγεί για να υπηρετήσει» στις περιοχές.
Έρευνα-Επιμέλεια Άγγελος-Ευάγγελος Φ. Γιαννόπουλος Γεωστρατηγικός και Γεωπολιτικός αναλυτής και αρχισυντάκτης στο εβδομαδιαίο ηλεκτρονικό περιοδικό Mytilenepress. "Διαφωνώ με αυτό που λες, αλλά θα υπερασπιστώ μέχρι θανάτου το δικαίωμά σου να το λες". Η φράση έχει συνδεθεί άρρηκτα με τα έργα του Γάλλου φιλόσοφου Βολταίρου και εκφράζει απόλυτα τους συντάκτες του ηλεκτρονικού περιοδικού Mytilenepress. Στο Mytilenepress δημοσιεύονται όλες οι απόψεις. Aπαγορεύεται η αναδημοσίευση χωρίς την έγκριση του Μpress.
Τι άλλο να ζητήσεις, μια πατρίδα; Η απειλή του Αρχηγού του Επιτελείου για ζημιές που θα προέκυπταν από την άρνηση εξυπηρέτησης χιλιάδων εφέδρων , ιδιαίτερα πιλότων, δεν πρέπει να ληφθεί σοβαρά υπόψη . Ήταν ο πρωθυπουργός Μπενιαμίν Νετανιάχου που είπε ότι το Ισραήλ μπορούσε να επιβιώσει με λίγες λιγότερες ομάδες.
Αυτή η παρατήρηση περιέχει μια σημαντική αλήθεια, ακόμα κι αν δεν μπορούμε πλέον να πιστέψουμε μια λέξη που βγαίνει από το στόμα του. Η εμπειρία των τελευταίων δεκαετιών, από την τελευταία αεροπορική μάχη των πιλότων, και η κατάσταση ασφαλείας εγείρουν το ερώτημα εάν οι αμυντικές δυνάμεις του Ισραήλ γενικά, και η ισραηλινή αεροπορία ειδικότερα, δεν είναι πολύ μεγάλες, πολύ ισχυρές και πολύ διογκωμένες.
Δεν πρόκειται μόνο για το εξωφρενικό ποσό των πόρων που καταναλώνει ο στρατός, σε βάρος των πολιτικών αναγκών. Η υπερβολική δύναμη των IDF τους ωθεί σε περιττή υπερκινητικότητα σε ορισμένες περιπτώσεις και καταστροφικές σε άλλες. Μια μείωση των δυνάμεων –λιγότεροι πιλότοι και λιγότεροι στρατιώτες για τη διατήρηση της κατοχής και την προστασία των βίαιων εποίκων– θα μπορούσε να κάνει καλό. Ίσως όχι μόνο οι νέοι που αρνούνται να υπηρετήσουν θα σκεφτούν δύο φορές, αλλά ίσως και ο ίδιος ο Ισραηλινός Στρατός να σκεφτεί δύο φορές για κάθε περιττή αεροπορική επιδρομή ή ακόμη πιο περιττή επιδρομή σύλληψης.
Η υπερβολική ισχύς οδηγεί σε υπερβολική χρήση. Οι καλύτερες αμυντικές εξελίξεις απαιτούν εκπαίδευση και οι πλεονάζοντες στρατιώτες πρέπει να είναι απασχολημένοι προκειμένου να διατηρούνται σε εγρήγορση και να δικαιολογείται η στράτευση τους. Εάν πολλές μοίρες καθηλωθούν λόγω της άρνησης των πιλότων τους να υπηρετήσουν, ίσως η αεροπορία να μειώσει τις μυστικές και περιττές αεροπορικές επιδρομές της στη Συρία και σε άλλα μυστηριώδη μέρη. Κανείς δεν γνωρίζει τον σκοπό τους, την αποτελεσματικότητά τους και πότε θα πληρώσουμε το τίμημα. Ούτε ρωτάει κανείς.
Εκτός από αυτές τις αποστολές και τις μεγαλειώδεις προετοιμασίες για τη μητέρα όλων των αεροπορικών επιδρομών εναντίον του Ιράν, οι οποίες δεν θα πραγματοποιηθούν ποτέ, φαίνεται ότι η Πολεμική Αεροπορία δεν έχει να κάνει, αν όχι βομβαρδίζοντας περιοδικά την ανίσχυρη Λωρίδα της Γάζας ή τον προσφυγικό καταυλισμό Τζενίν .. Εάν δεν υπάρχουν αρκετοί πιλότοι για να εκτελέσουν αυτές τις αποστολές, όχι μόνο δεν θα διακυβευτεί η ασφάλεια του Ισραήλ, αλλά μπορεί ακόμη και να ωφεληθεί. Αυτοί οι βομβαρδισμοί δεν απέτρεψαν ποτέ τη βίαιη αντίσταση στην κατοχή: απλώς την ενθάρρυναν, ενώ διέπραξαν εγκλήματα πολέμου και δημιουργούσαν ανθρώπινες τραγωδίες. Θα ήταν λοιπόν καλύτερα οι πιλότοι να ξεκουράζονταν για λίγο στο σπίτι – μέχρι τον επόμενο πόλεμο, που προς το παρόν φαίνεται μακρινός. Όταν πλησιάσει, μπορούμε να βασιστούμε σε αυτούς και στους άλλους εφέδρους να είναι οι πρώτοι που θα εμπλακούν, είτε σε ημιδημοκρατία είτε σε ημιδικτατορία.
Οι κρίσεις του Χάρελ για την αναμενόμενη άρνηση των στρατιωτών να υπηρετήσουν στα εδάφη είναι ελπιδοφόρες. Μία από τις επιτυχίες της διαμαρτυρίας είναι η νομιμότητα που έδωσε στην άρνηση να υπηρετήσει, για πρώτη φορά στην ιστορία του Ισραήλ. Τώρα θα είναι πιο δύσκολο να χαρακτηρίσουμε τους αντιρρησίες συνείδησης ως προδότες. Ούτε μπορεί κανείς να αγνοήσει το όφελος που θα μπορούσε να προκύψει από τη μη κλήση εφέδρων να υπηρετήσουν στα εδάφη [ που κατέχονται από το 1967 ]. Οι περιοχές είναι ήδη κορεσμένες από στρατιώτες.
Βλέποντας στρατιώτες να κάθονται μέρα νύχτα στην είσοδο των παράνομων οικισμών Homesh και Evyatar, όπως έκανα αυτή την εβδομάδα, είναι αρκετό για να εκραγεί κανείς από οργή. Βλέποντας οδοφράγματα να ξεπηδούν χωρίς ομοιοκαταληξία ή λόγο, όπως είδα αυτή την εβδομάδα στην είσοδο του Anabta ή του Emek Dotan, μπροστά στα οποία εκατοντάδες παλαιστινιακά αυτοκίνητα στέκονταν για ώρες μέχρι να αφαιρεθούν χωρίς λόγο, όπως είχαν εμφανιστεί, είναι κατανοητό. ότι υπάρχουν πάρα πολλοί στρατιώτες που βαριούνται στα εδάφη.
Η υπερβολική δύναμη ήταν πάντα ένα από τα προβλήματα του Ισραήλ. Η υπερβολική δύναμη τον οδήγησε σε αλαζονεία, καυχησιολογία και περιττούς πολέμους και τον εμπόδισε να αναγνωρίσει τα όρια της εξουσίας του και να αναζητήσει εναλλακτικές λύσεις. Ίσως, ακούσια, το Ισραήλ θα κάνει το σωστό και θα έχουμε τώρα έναν μικρότερο, πιο έξυπνο στρατό που μπορεί να είναι και λίγο πιο ηθικός .
πηγή: Haaretz από τον Γκίντεον Λέβι
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου