Ευχαριστώ τον Jacques-Marie Bourget για την ανακοίνωση του άρθρου « Σύνοδος του ΝΑΤΟ στο Βίλνιους: Μια πολεμική πλοκή στον τόπο ενός ιστορικού εγκλήματος ». Ιστορική αναφορά: επιζών Masha Greenbaum , “ The Jews of Lithuania: A History of a Remarkable Community , 1316-1945 ”, Jerusalem, New York, Gefen Publishing House, 1995.
Η επιλογή της τοποθεσίας για την εν λόγω σύνοδο κορυφής απεικονίζει τη δυτική υποκρισία σε θέματα υπεράσπισης του Εβραίοι ενάντια στον αντισημιτισμό. Το άρθρο είναι ιδιαίτερα σαφές. Η επόμενη κίνηση, θα έπρεπε να οργανωθεί στη Λετονία, αντίγραφο άνθρακα της υπόθεσης της Λιθουανίας, με όλη σχεδόν την καταστροφή των Εβραίων από το καλοκαίρι του 1941...
Οι ιστορικές αναφορές που παρέχονται σε ένα παλιό email (2005, ιδιαίτερα ένα αμετάφραστο έργο του Dov Levin) καθιστούν δυνατό να γίνει κατανοητό ότι, για τους Εβραίους της εποχής, η Σοβιετική προσάρτηση, τον Ιούνιο του 1940, των Βαλτικών Κρατών (Βαλτικές επαρχίες ενσωματωμένες στην Αυτοκρατορία από τον 18ο αιώνα έως το 1918), αποτέλεσε μια πραγματική σανίδα σωτηρίας ενάντια στους «εθνικιστές», ναζιστοποιημένους Ουνίτες κατά το πρότυπο αυτών του Lvov. Αυτή η ανταλλαγή απόψεων με τον Βέλγο δημοσιογράφο Jean-Marie Chauvier, σχεδόν 20 ετών, δείχνει ότι η παρούσα φάση προετοιμάστηκε προσεκτικά πολύ πριν από τον πόλεμο στην Ουκρανία.
Η ίδια η «ευρωπαία» Σιμόν Βέιλ, υποτιθέμενη πρωταθλήτρια της «Μνήμης του Σόα», έγραψε μια κακή ιστορία (συμπεριλαμβανομένης της δικής της), τη στιγμή που de facto γιόρταζε την πρόσφατη είσοδο των «χώρων της Βαλτικής» στο στην Ευρωπαϊκή Ένωση και στο ΝΑΤΟ: με τίμημα σοβαρών στρεβλώσεων, καταλόγισε την ευθύνη για την άγνοια της γενοκτονίας των Λετονών Εβραίων στους Σοβιετικούς, ταξινομημένους επιπλέον ως δήμιους των άτυχων Λετονών, και απέδωσε τη διάσωση μιας χούφτας Λετονών Εβραίων στην καλοσύνη των μη. -Εβραίοι Λετονοί θύματα των Σοβιετικών.
Ο σύζυγος της κυρίας Βέιλ, επίσης πανθεονισμένος, είχε συνταχθεί με τον Ρενέ Μπουσκέ για οκτώ χρόνια στο διοικητικό συμβούλιο της UTA, της εταιρείας αεροπορικών μεταφορών στην οποία προήδρευε και όπου ο γραμματέας της αστυνομίας της Λαβάλ, Μπουσκέ, σφαγή κομμουνιστών και Εβραίων από τον Απρίλιο. 1942 έως το τέλος του 1943, αντιπροσώπευε… την Τράπεζα της Ινδοκίνας. Στις άλλες συχνότητες της κυρίας Βέιλ, το εξώφυλλο της έκδοσης τσέπης του " Κατατάχθηκε επίσης ως δήμιοι των άτυχων Λετονών και κατηγόρησε τη διάσωση μιας χούφτας Λετονών Εβραίων στην καλοσύνη των μη Εβραίων Λετονών θυμάτων των Σοβιετικών.
Ο σύζυγος της κυρίας Βέιλ, επίσης πανθεονισμένος, είχε συνταχθεί με τον Ρενέ Μπουσκέ για οκτώ χρόνια στο διοικητικό συμβούλιο της UTA, της εταιρείας αεροπορικών μεταφορών στην οποία προήδρευε και όπου ο γραμματέας της αστυνομίας της Λαβάλ, Μπουσκέ, σφαγή κομμουνιστών και Εβραίων από τον Απρίλιο. 1942 έως το τέλος του 1943, αντιπροσώπευε… την Τράπεζα της Ινδοκίνας. Στις άλλες συχνότητες της κυρίας Βέιλ, το εξώφυλλο της έκδοσης τσέπης του " Κατατάχθηκε επίσης ως δήμιοι των άτυχων Λετονών και κατηγόρησε τη διάσωση μιας χούφτας Λετονών Εβραίων στην καλοσύνη των μη Εβραίων Λετονών θυμάτων των Σοβιετικών. Ο σύζυγος της κυρίας Βέιλ, επίσης πανθεονισμένος, είχε συνταχθεί με τον Ρενέ Μπουσκέ για οκτώ χρόνια στο διοικητικό συμβούλιο της UTA, της εταιρείας αεροπορικών μεταφορών στην οποία προήδρευε και όπου ο γραμματέας της αστυνομίας της Λαβάλ, Μπουσκέ, σφαγή κομμουνιστών και Εβραίων από τον Απρίλιο. 1942 έως το τέλος του 1943, αντιπροσώπευε… την Τράπεζα της Ινδοκίνας. Στις άλλες συχνότητες της κυρίας Βέιλ, το εξώφυλλο της έκδοσης τσέπης του " η εταιρεία αεροπορικών μεταφορών της οποίας προήδρευε και όπου ο γραμματέας της αστυνομίας της Laval, Bousquet, που σφαγίασε κομμουνιστές και Εβραίους από τον Απρίλιο του 1942 έως τα τέλη του 1943, εκπροσωπούσε… την Τράπεζα της Ινδοκίνας. Στις άλλες συχνότητες της κυρίας Βέιλ, το εξώφυλλο της έκδοσης τσέπης του " η εταιρεία αεροπορικών μεταφορών της οποίας προήδρευε και όπου ο γραμματέας της αστυνομίας της Laval, Bousquet, που σφαγίασε κομμουνιστές και Εβραίους από τον Απρίλιο του 1942 έως τα τέλη του 1943, εκπροσωπούσε… την Τράπεζα της Ινδοκίνας. Στις άλλες συχνότητες της κυρίας Βέιλ, το εξώφυλλο της έκδοσης τσέπης του "Η μη κάθαρση στη Γαλλία από το 1943 έως τη δεκαετία του 1950 » επιβεβαιώνει ότι η «Μνήμη» της Κατοχής είχε αμβλυνθεί σοβαρά μεταξύ αυτών των πανθεονισμένων προεξοχών. Θυμάμαι ότι το Ίδρυμα για τη Μνήμη του Σόα, του οποίου η κυρία Βέιλ είχε την «τιμή να προεδρεύει», χρηματοδότησε, το 2017, την πρόσκληση στο Παρίσι μοναδικών ιστορικών και αρχειονόμων, Ουκρανών Ναζί, τους οποίους Γάλλοι ακαδημαϊκοί, ακόμη και «ειδικοί του Σόα». , δεν βρήκε το θάρρος να καταδικάσει από φόβο μήπως περάσει για «μπολσεβίκους» στους Ουκρανούς που τότε προσκλήθηκαν να κοινωνήσουν ενάντια στα σοβιετικά εγκλήματα. Λέω 2017, όχι 2022.
Και πώς να μην καταγγείλουμε το σκάνδαλο των ανανεωμένων προσπαθειών των μοναρχών μας να ανακτήσουν μια ιστορία που δεν τους ανήκει; Το 2007, ήταν η εκμετάλλευση του νεαρού κομμουνιστή ήρωα Guy Môquet από τον Nicolas Sarkozy. Υπό τον σημερινό Πρόεδρο της Δημοκρατίας, Maurice Audin, το 2018, με τις ελπίδες που γεννήθηκαν στην οικογένεια από την προφανή αναγνώριση των γαλλικών ευθυνών για τη δολοφονία του νεαρού κομμουνιστή μαθηματικού, μαχητή για την ανεξαρτησία της Αλγερίας, οι ελπίδες διαψεύστηκαν αμέσως. και, υπό την τρέχουσα πενταετή θητεία, σε αυτό το πλούσιο έτος 2023, του Jean Moulin, υποτιθέμενου συμβόλου της «ενωμένης» Γαλλίας - στην πραγματικότητα παραδόθηκε στην Barbie τον Ιούνιο του 1943, μέσω του René Hardy, από τους ηγέτες του Combat Ο Henri Frenay και ο Bénouville, υπό την κυριαρχία του υποστηρικτή τους, όσο αντι-Γκολίστας και αντικομμουνιστής κι αν ήταν, ο επικεφαλής του OSS (τότε της CIA) Allen Dulles.
Η εκστρατεία του 2023 συνοδεύτηκε από μια μόνιμη στιλπνότητα στο ανεξιχνίαστο «μυστήριο του Μουλέν» (που διευκρινίστηκε οριστικά από το « La Non-épuration en France », ίδια έκδοση, σελ. 475-509). και, από τον Ιούνιο του 2023, η ανακοίνωση του πανθεονισμού, τον Φεβρουάριο του 2024, για την 80η επέτειο της εκτέλεσής του από τον Γερμανό κατακτητή, του Μισάκ Μανουχιάν. Στερούμενος σκόπιμα, τις περισσότερες φορές, από τα ουσιαστικά χαρακτηριστικά του, τιμάται αποκλειστικά ως «Αρμένιος ανθεκτικός», στην υπηρεσία της Γαλλίας, καθώς και «οι ξένοι σύντροφοί του, Ισπανοί, Ιταλοί ή Ευρωπαίοι Εβραίοι στο κέντρο ».
Η τρέχουσα εκστρατεία κρύβει σχεδόν συστηματικά ότι ήτανόλοι κομμουνιστές, ο ίδιος, η γυναίκα του και οι σύντροφοί τους, ήρωες του FTP-MOI (Francs-tireurs partizans of the Main-d'oeuvre immigrée, οργάνωση του PCF). Αυτοανακηρύχθηκαν τέτοιοι μέχρι το κατώφλι της εκτέλεσής τους.
Οι επίσημες δηλώσεις της 18ης Ιουνίου 2023, που επικαλούνται τον Αραγκόν και το ποίημά του για τους 23 ήρωες του Φεβρουαρίου 1944 , κυνηγημένος από την αστυνομία και τη δικαστική εξουσία του Vichy πριν παραδοθεί στις γερμανικές σφαίρες, ηχεί ψεύτικα, σε μια εποχή που οι «μετριοπαθείς», η λεγόμενη ρεπουμπλικανική δεξιά και η ακροδεξιά συγκλίνουν, όπως, ανοιχτά, από το 2005, εναντίον της νεολαίας Ο λεγόμενος «μετανάστης», που συνήθως γεννιέται από Γάλλους γονείς, απαιτεί «παραδειγματική» καταστολή ενάντια στις «ταραχές» και απειλεί να στερήσει από τις μητέρες ατελείωτες εργάσιμες ημέρες κάθε επίδομα. Επιπλέον, αυτοί οι εορτασμοί θα πραγματοποιηθούν χωρίςεπίσημα κάλεσε τον Γάλλο κομμουνιστή ιταλικής καταγωγής Λεόν Λαντίνι, άλλον έναν ήρωα του FTP-MOI, ανθεκτικό στα 16 χρόνια; Ο πρόεδρος του PRCF είναι ένας από τους εξαιρετικά σπάνιους πλέον επιζώντες αυτών των αλλοδαπών καταγωγής που έδωσε πίσω την τιμή του στη Γαλλία, της οποίας οι ελίτ όλων των κατηγοριών επέλεξαν σκόπιμα και για μεγάλο χρονικό διάστημα την ήττα ενάντια στο γερμανικό Ράιχ.
Annie Lacroix-Rice
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου