Από την ανάληψη των καθηκόντων του στις αρχές του έτους, ο Πρόεδρος της Βραζιλίας Luiz Inácio Lula da Silva (Εργατικό Κόμμα – PT) προσπαθεί να αναβιώσει την «ενεργή» εξωτερική πολιτική που χαρακτήρισε τις δύο πρώτες προεδρικές του θητείες (2003-2010).
Έρευνα-Επιμέλεια Άγγελος-Ευάγγελος Φ. Γιαννόπουλος Γεωστρατηγικός και Γεωπολιτικός αναλυτής και αρχισυντάκτης στο εβδομαδιαίο ηλεκτρονικό περιοδικό Mytilenepress. "Διαφωνώ με αυτό που λες, αλλά θα υπερασπιστώ μέχρι θανάτου το δικαίωμά σου να το λες". Η φράση έχει συνδεθεί άρρηκτα με τα έργα του Γάλλου φιλόσοφου Βολταίρου και εκφράζει απόλυτα τους συντάκτες του ηλεκτρονικού περιοδικού Mytilenepress. Στο Mytilenepress δημοσιεύονται όλες οι απόψεις. Aπαγορεύεται η αναδημοσίευση χωρίς την έγκριση του Μpress.
Προωθεί το σύνθημα ότι « η Βραζιλία επέστρεψε » στη διεθνή σκηνή μετά από χρόνια απομόνωσης υπό τον πρώην πρόεδρο Ζαΐρ Μπολσονάρο.
Στις δέκα διεθνείς επισκέψεις που έχει πραγματοποιήσει μέχρι στιγμής ο Λούλα, συμπεριλαμβανομένων των Ηνωμένων Πολιτειών, της Κίνας και, πιο πρόσφατα, της Γαλλίας, ο Βραζιλιάνος ηγέτης προσπάθησε να προωθήσει την ιδέα ότι η σημερινή γεωπολιτική ηγεμονία των κρατών των Ηνωμένων Πολιτειών και της Ευρώπης πρέπει να αντικατασταθεί από « πολυπολικός κόσμος ».
Ως μέρος αυτής της εκστρατείας, ο Λούλα συγκάλεσε μια σύνοδο κορυφής στις 30 Μαΐου στη Μπραζίλια με προέδρους και αξιωματούχους από τις 12 χώρες της Νότιας Αμερικής, συζητώντας την αναγέννηση της Ένωσης Εθνών της Νότιας Αμερικής (UNASUR). Η UNASUR, που δημιουργήθηκε το 2008, σηματοδότησε την αρχική « ροζ παλίρροια » των αστικών εθνικιστικών κυβερνήσεων στη Λατινική Αμερική που παρουσιάστηκαν ως αριστερές. Διαλύθηκε το δεύτερο μισό της περασμένης δεκαετίας, μετά την ανάληψη πολλών δεξιών κυβερνήσεων στην περιοχή, η Ένωση ανέκτησε ξανά την ένταξη μετά την εκλογή εκπροσώπων της «ροζ παλίρροιας» σε χώρες όπως η Αργεντινή και η Κολομβία.
Οι οικονομικές, κοινωνικές και πολιτικές συνθήκες αυτής της προσπάθειας επανίδρυσης της UNASUR είναι, ωστόσο, πολύ διαφορετικές από εκείνες πριν από 15 χρόνια. Τα πρώτα χρόνια του 21ου αιώνα στη Λατινική Αμερική σημαδεύτηκαν από την άνθηση των εμπορευμάτων, υποκινούμενη από την ανάπτυξη της Κίνας, η οποία ξεπέρασε τις Ηνωμένες Πολιτείες και έγινε ο μεγαλύτερος εμπορικός εταίρος των μεγαλύτερων οικονομιών της περιοχής το 2009.
Σήμερα, η πανδημία COVID-19 έχει επιτείνει περαιτέρω τις σοβαρές κοινωνικές ανισότητες στη Νότια Αμερική. Ο πόλεμος που διεξάγουν οι Ηνωμένες Πολιτείες και το ΝΑΤΟ κατά της Ρωσίας στην Ουκρανία έχει επίσης αυξήσει τις οικονομικές, πολιτικές και κοινωνικές πιέσεις σε ολόκληρη την περιοχή. Καθώς σχεδόν κάθε πρόεδρος της Νότιας Αμερικής αντιμετωπίζει εκρηκτικές εγχώριες κρίσεις, συμπεριλαμβανομένων των εντάσεων με τον στρατό, πρέπει να κάνουν ελιγμούς μεταξύ των εμπορικών τους σχέσεων με την Κίνα και, σε μικρότερο βαθμό, με τη Ρωσία, και τις πιέσεις της ανάπτυξης του ιμπεριαλισμού.
Στην εναρκτήρια ομιλία του στη σύνοδο κορυφής της Νότιας Αμερικής, ο Λούλα είπε: " Πιστεύω ακράδαντα ότι πρέπει να επαναλάβουμε τη δέσμευσή μας για την ενσωμάτωση της Νότιας Αμερικής ." Ο πρόεδρος της Βραζιλίας υπενθύμισε άλλες πρωτοβουλίες περιφερειακής ολοκλήρωσης του 20ού αιώνα, όπως η Mercosur, η οποία συγκεντρώνει την Αργεντινή, τη Βραζιλία, την Ουρουγουάη και την Παραγουάη. Ωστόσο, υπογράμμισε ότι με την UNASUR « κάναμε πρόοδο στη θεσμοθέτηση των σχέσεών μας ».
Εκτός από την ενθάρρυνση του εμπορίου μεταξύ των χωρών της περιοχής, ο Λούλα τόνισε τον ρόλο της UNASUR στην άρθρωση των συμφερόντων του « Παγκοσμίου Νότου » μέσω « συναντήσεων με αραβικές και αφρικανικές χώρες ». Σύμφωνα με τον ίδιο, αυτή η θέση έρχεται σε αντίθεση με τα σημερινά « παγκόσμια φόρουμ διακυβέρνησης », όπως ο Παγκόσμιος Οργανισμός Εμπορίου, τα οποία ωφελούν τις πλούσιες χώρες.
Ο πρόεδρος της Βραζιλίας εξήρε τις οικονομικές δυνατότητες της Νότιας Αμερικής, με το ΑΕΠ της 4000 δισεκατομμυρίων δολαρίων και τους 450 εκατομμύρια κατοίκους της που αποτελούν σημαντική καταναλωτική αγορά. Όσον αφορά τους φυσικούς πόρους, είπε ότι η ήπειρος έχει " το μεγαλύτερο και πιο ποικίλο ενεργειακό δυναμικό στον κόσμο ", σημαντική παραγωγή τροφίμων, το ένα τρίτο των αποθεμάτων γλυκού νερού του πλανήτη, πλούσια βιοποικιλότητα και ορυκτά " απαραίτητα για τη βιομηχανία τελευταίας γενιάς ".
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου