Το ερώτημα αν ο Πούτιν βγαίνει ενισχυμένος από αυτό το επεισόδιο είναι αναμφίβολα ΝΑΙ βραχυπρόθεσμα. Όχι ότι αυτό το επεισόδιο είναι κάτι το επιθυμητό για τη ρωσική δύναμη, αλλά η διαχείριση ήταν γενικά θετική.
Έρευνα-Επιμέλεια Άγγελος-Ευάγγελος Φ. Γιαννόπουλος Γεωστρατηγικός και Γεωπολιτικός αναλυτής και αρχισυντάκτης στο εβδομαδιαίο ηλεκτρονικό περιοδικό Mytilenepress. "Διαφωνώ με αυτό που λες, αλλά θα υπερασπιστώ μέχρι θανάτου το δικαίωμά σου να το λες". Η φράση έχει συνδεθεί άρρηκτα με τα έργα του Γάλλου φιλόσοφου Βολταίρου και εκφράζει απόλυτα τους συντάκτες του ηλεκτρονικού περιοδικού Mytilenepress. Στο Mytilenepress δημοσιεύονται όλες οι απόψεις. Aπαγορεύεται η αναδημοσίευση χωρίς την έγκριση του Μpress.
Αυτό το σημειώνουν οι Κινέζοι που στα μάτια μου κάνουν την καλύτερη ανάλυση και προειδοποιούν όλους τους «μικρούς παίκτες» ότι ο Πούτιν έχει περισσότερες ικανότητες από όσες νομίζουν.
Εάν, όπως δεν έχει αποκλείσει ο Λαβρόφ, εμπλέκονται ξένες μυστικές υπηρεσίες σε αυτή την υπόθεση (τα δύο επιχειρήματα πρώτα αφορούν τη συγκλονιστική δήλωση ότι το ΝΑΤΟ δεν απειλεί την Ουκρανία και την αχρηστία της ειδικής επιχείρησης, στη συνέχεια ότι ζητούσε συνεχώς ισχυρότερη κινητοποίηση, αναρωτιέμαι ). Προφανώς δεν έλαβε την αναμενόμενη υποστήριξη και η κατάσταση ήταν τέτοια που οι Δυτικοί, παρότι το γνώριζαν από τα μέσα Ιουνίου, φώναξε για την εσωτερική υπόθεση, ακόμα κι αν αργότερα απέκρυψε, σύμφωνα με τους ίδιους, την απόδειξη της απομόνωσης και της αποτυχίας του Πούτιν (κάτι που είναι τουλάχιστον παράδοξο όταν η υπόθεση δεσμεύεται σε 24 ώρες χωρίς αιματοχυσία, αυτό θα ήταν αν ήταν μια ΕΠΙΤΥΧΙΑ).
Αμέσως ο Πούτιν έπαιξε τέλεια την «αποφασιστική» κίνηση της στιγμής, ότι η ανταρσία έγινε με ολιγάρχες, εσωτερικούς ακροδεξιούς και CIA, εξωτερικούς συνεργούς των βρετανικών μυστικών υπηρεσιών, γεγονός είναι ότι παρέλυσαν. Επαναλαμβάνω ότι ο Πούτιν δεν θέλησε ποτέ να προχωρήσει πέρα από μια ειδική επιχείρηση, μακριά από το να είναι ο αιμοδιψής πολεμοχαρής που απεικονίζουν τα μέσα ενημέρωσης μας, προσπαθούσε πάντα να περιορίσει και η συμφωνία του με τους Κινέζους (και άλλους λαούς του νότου) βασίζεται σε αυτή την αποφασιστική σύνεση. Τίποτα δεν έχει λυθεί, αλλά είναι στρατιωτικά σε θέση δύναμης,
Η κοντινή συνάντηση του ΝΑΤΟ έχει σαφώς διαταραχθεί, κάτι που οι Κινέζοι εξακολουθούν να βλέπουν ως μια πιθανότητα βελτιωμένης ειρήνης. Τώρα είναι προφανές ότι σε αυτή την ιστορική αλλαγή τα πιόνια του σκακιού πρέπει να μετακινηθούν με αρκετή μαεστρία και δεν ξέρω αν ο MK Bhadrakumar έχει δίκιο ή λάθος, αλλά η υπόθεση της ταλάντωσης του Καζακστάν είναι ακόμη πιο σημαντική όχι μόνο για τη Ρωσία αλλά και για την Κίνα παρά αυτή της Ουκρανίας, θυσίασε τον ανόητο για να σώσει τη βασίλισσα.
Αλλά αυτό είναι ένα θέμα άγνωστων γεγονότων και εικασιών, τη συνάφεια των οποίων θα μας πει αργότερα. Τώρα είναι προφανές ότι σε αυτή την ιστορική αλλαγή τα πιόνια του σκακιού πρέπει να μετακινηθούν με αρκετή μαεστρία και δεν ξέρω αν ο MK Bhadrakumar έχει δίκιο ή λάθος, αλλά η υπόθεση της ταλάντωσης του Καζακστάν είναι ακόμη πιο σημαντική όχι μόνο για τη Ρωσία αλλά και για την Κίνα παρά αυτή της Ουκρανίας, θυσίασε τον ανόητο για να σώσει τη βασίλισσα. Αλλά αυτό είναι ένα θέμα άγνωστων γεγονότων και εικασιών, τη συνάφεια των οποίων θα μας πει αργότερα.
Τώρα είναι προφανές ότι σε αυτή την ιστορική αλλαγή τα πιόνια του σκακιού πρέπει να μετακινηθούν με αρκετή μαεστρία και δεν ξέρω αν ο MK Bhadrakumar έχει δίκιο ή λάθος, αλλά η υπόθεση της ταλάντωσης του Καζακστάν είναι ακόμη πιο σημαντική όχι μόνο για τη Ρωσία αλλά και για την Κίνα παρά αυτή της Ουκρανίας, θυσίασε τον ανόητο για να σώσει τη βασίλισσα. Αλλά αυτό είναι ένα θέμα άγνωστων γεγονότων και εικασιών, τη συνάφεια των οποίων θα μας πει αργότερα.
Από τον MK Bhadrakumar
Το CNN , που παρακολουθήθηκε από τους New York Times , αποκάλυψε την Κυριακή ότι οι υπηρεσίες πληροφοριών των ΗΠΑ και της Δύσης γνώριζαν πράγματι την αποτυχημένη απόπειρα πραξικοπήματος της Παρασκευής το βράδυ από τον Yevgeny Prigozhin, επικεφαλής της ομάδας Wagner των Ρώσων στρατιωτικών εργολάβων, «για κάποιο διάστημα και ότι προετοιμάζονταν για μια τέτοια ενέργεια, ιδίως με τη συγκέντρωση όπλων και πυρομαχικών ».
Αυτό που δεν γνωρίζουμε είναι πότε οι ρωσικές μυστικές υπηρεσίες το κατάλαβαν. Το Κρεμλίνο έδρασε με δύναμη, αποφασιστικότητα και προνοητικότητα σε πραγματικό χρόνο για να νικήσει την απόπειρα πραξικοπήματος τις ώρες που ακολούθησαν. Ήδη το Σάββατο το βράδυ, ο επικεφαλής των ξένων υπηρεσιών πληροφοριών, Σεργκέι Ναρίχκιν, ανακοίνωσε ότι η απόπειρα πραξικοπήματος απέτυχε. Οι ρωσικές αρχές περίμεναν τον Πριγκόζιν να αναλάβει δράση.
Είναι απολύτως φυσιολογικό ότι οι ρωσικές υπηρεσίες πληροφοριών διατήρησαν ισχυρή παρουσία εντός της διεύθυνσης Wagner καθ' όλη τη διάρκεια της επιχείρησης. Ανάθεμα, αυτή είναι μια εμπόλεμη ζώνη όπου διακυβεύεται η μοίρα της Ρωσίας! Στο μυαλό μου έρχονται οι στίχοι του διάσημου τραγουδιού του Sting:
" Κάθε ανάσα που παίρνεις / Και κάθε κίνηση που κάνεις / Κάθε δεσμός που σπας / Κάθε βήμα που κάνεις / Θα σε παρακολουθώ... "
Και μετά η χορωδία τραγουδά:
« Ω, δεν μπορείς να δεις / Ότι μου ανήκεις; / Πώς πονάει η καημένη η καρδιά μου / Με κάθε βήμα που κάνεις… »
Ακριβώς όπως η CIA ή οι περισσότερες οργανώσεις πληροφοριών, η FSB επίσης ψυχαναλύει τις παρατηρήσεις των στόχων της για να βρει βαθύτερα νοήματα. Το κάνει τακτικά και έχει εκπαιδευμένους αναλυτές για το σκοπό αυτό.
Δεν θα διέφευγε από την αντίληψη των Ρώσων αναλυτών πληροφοριών ότι οι περιπέτειες του Πριγκόζιν στο Ντόνετσκ το περασμένο φθινόπωρο και τον χειμώνα επικεντρώθηκαν αρχικά στις επιχειρησιακές πτυχές του πολεμικού μετώπου Μπαχμούτ στην Περιφέρεια του Ντονέτσκ, αλλά σταδιακά έλαβαν πολιτική χροιά, καταλήγοντας τελικά στην απίστευτη δήλωσή του ότι Ο λόγος για την ειδική στρατιωτική επιχείρηση στην Ουκρανία από τον Φεβρουάριο του 2022 ήταν απλώς ανοησία.
Ακόμα πιο παράξενο, αυτός ο άνθρωπος που παρακολούθησε φυσικά τη Μάχη του Μπαχμούτ κατέληξε στο παράξενο συμπέρασμα ότι το Κίεβο ή το ΝΑΤΟ δεν είχαν κακόβουλες προθέσεις έναντι του Ντονμπάς ή της Ρωσίας.
Ως εκ τούτου, είναι βέβαιο ότι οι ρωσικές υπηρεσίες πληροφοριών έλαβαν εντολή να βρίσκονται σε «λειτουργία ακρόασης», για να αφήσουν τους ανεμοστρόβιλους να τρέξουν ελεύθεροι στη μάχη του Μπαχμούτ, όπου ο Βάγκνερ ήταν επικεφαλής. (Είναι ενδιαφέρον ότι κάποια στιγμή, προς μεγάλη απογοήτευση του Πριγκόζιν, η Μόσχα άρχισε επίσης να αναπτύσσει τακτικά στρατεύματα επιλεκτικά στο μέτωπο του Μπαχμούτ μαζί με τους μαχητές του Βάγκνερ.)
Το Σάββατο, ανώτεροι αξιωματούχοι των υπηρεσιών πληροφοριών των ΗΠΑ έσπευσαν να ενημερώσουν τα μέσα ενημέρωσης για τις γνώσεις τους όταν αποδείχτηκε ότι οι ρωσικές αρχές περίμεναν κυριολεκτικά με έναν οδικό χάρτη για να ματαιώσουν την απόπειρα πραξικοπήματος του Πριγκόζιν. Ακόμη και η τσετσενική πολιτοφυλακή τέθηκε σε επιφυλακή.
Το κρίσιμο στοιχείο της συμφωνίας που επιτεύχθηκε με τον Prigojine είναι ότι δεν θα διωχθεί, αλλά θα πρέπει απλώς να ξεχαστεί. Και πού θα μπορούσε κανείς να οργανώσει καλύτερα την εξορία του στον πλανήτη Γη παρά στη Λευκορωσία, κάτω από τα καλοπροαίρετα μάτια του Προέδρου Αλεξάντερ Λουκασένκο;
Ο Λουκασένκο, ο οποίος έχει πρόβλημα να κρατήσει μυστικά για μεγάλο χρονικό διάστημα, μπορεί να μας πει πότε ακριβώς ο Πούτιν τον άφησε να εμπιστευτεί, με βάση την «ανάγκη να γνωρίζει». Είναι δύσκολο να πιστέψει κανείς ότι μια τόσο περίπλοκη συμφωνία θα μπορούσε να είχε επιτευχθεί σε διάστημα λίγων ωρών μέσω βασανιστικών τριμερών διαπραγματεύσεων μεταξύ Μόσχας, Μινσκ και Ροστόφ-ον-Ντον, ακόμη και όταν η στήλη των αποστατών του Βάγκνερ πλησίαζε τη Μόσχα.
Είναι ενδιαφέρον ότι, εν μέσω αυτής της μεγάλης κίνησης, ο Λουκασένκο διαπραγματεύτηκε επίσης με τον Νουρουσουλτάν Ναζαρμπάγιεφ , τον πρώην δικτάτορα του Καζακστάν που ηγήθηκε ενός φιλοδυτικού καθεστώτος στην Αστάνα και ο οποίος εκδιώχθηκε από την εξουσία αφού κυβέρνησε για σχεδόν τρεις δεκαετίες, μετά από μια αποτυχημένη απόπειρα πραξικοπήματος παρόμοια με αυτή στο Πριγκόζιν. , με την υποστήριξη των Ηνωμένων Πολιτειών, τον χειμώνα του 2021-2022, η οποία επίσης συντρίφτηκε με τη βοήθεια των δυνάμεων του CSTO (ρωσικά στρατεύματα), υπό την ηγεσία ενός Ρώσου στρατηγού.
Την προηγούμενη μέρα, μάλιστα, ο Πούτιν είχε μιλήσει με δύο ηγέτες της Κεντρικής Ασίας: τον Πρόεδρο του Καζακστάν Τζόμαρτ Τοκάγιεφ και τον πρόεδρο του Ουζμπεκιστάν Σαβκάτ Μιρομόνοβιτς Μιρζιγιόγιεφ. Μοιράστηκε κρίσιμες πληροφορίες; Μάλιστα, αυτές οι δύο χώρες έχουν πρόσφατα γίνει αντικείμενο δυτικών συνωμοσιών για αλλαγή του καθεστώτος. Επιπλέον, δεδομένων των ανησυχιών της Μόσχας για την Ουκρανία, ο Κινέζος πρόεδρος Xi Jinping έχει παρέμβει για να παίξει συγκεκριμένο ρόλο στην εδραίωση της σταθερότητας και της ασφάλειας της περιοχής της Κεντρικής Ασίας. (Δείτε τα πρόσφατα άρθρα μου, – « Η Κίνα αναλαμβάνει ηγετικό ρόλο στην Κεντρική Ασία », « Ένας «Άξονας των Επτά» για τη συμπλήρωση του SCO » και « Η Ρωσία, η Κίνα έχουν ολιστική άποψη για το Παμίρ και το Χίντου Κους ».)
Σαφώς, κάτι έφτιαχνε σοβαρά στο Καζακστάν, το οποίο βρίσκεται ανάμεσα στη Ρωσία και την Κίνα και είναι η πιο κρίσιμη γεωπολιτικά περιοχή στην Κεντρική Ασία.
Κατά πάσα πιθανότητα, αυτό αναφερόταν ο υπουργός Εξωτερικών των ΗΠΑ, Άντονι Μπλίνκεν, όταν είπε στο ABC την Κυριακή ότι η κατάσταση σχετικά με την απόπειρα πραξικοπήματος στη Ρωσία " εξακολουθεί να εξελίσσεται...Δεν θέλω να κάνω εικασίες και δεν το κάνω Νομίζω ότι είδαμε το τελευταίο επεισόδιο ». Τούτου λεχθέντος, ο Μπλίνκεν ήταν πάντα λάθος στις εκτιμήσεις του για τη Ρωσία, είτε ήταν το θανάσιμο χτύπημα που οι «κυρώσεις από την κόλαση» προορίζονταν να επιφέρουν στη ρωσική οικονομία, τον στραγγαλισμό του Πούτιν στην εξουσία, την καταστροφική ήττα της Ρωσίας στην Ουκρανία, τις ελλείψεις του ο ρωσικός στρατός, της αδυσώπητης στρατιωτικής νίκης του Κιέβου κ.ο.κ.
Σε αυτή την περίπτωση, έχει λόγους να αισθάνεται πικρία, κυρίως λόγω της θεαματικής ενότητας του ρωσικού κράτους, της πολιτικής ελίτ, των μέσων ενημέρωσης, της περιφερειακής και ομοσπονδιακής γραφειοκρατίας, καθώς και του στρατιωτικού κατεστημένου και της ασφάλειας, που συσπειρώθηκαν στον Πούτιν . Αναμφισβήτητα, το πολιτικό ανάστημα του Πούτιν είναι πλέον αδιαμφισβήτητο και αδιαμφισβήτητο στη Ρωσία, και οι Αμερικανοί θα πρέπει να ζήσουν με αυτήν την πραγματικότητα πολύ μετά την αποχώρηση του Τζο Μπάιντεν.
Πάμε μπροστά
Το Κρεμλίνο έχει υιοθετήσει μια πολύ προσεκτική στρατηγική. Με βάση τις πληροφορίες που είναι διαθέσιμες μέχρι σήμερα, έχει τα ακόλουθα πέντε βασικά στοιχεία:
1. Η απόλυτη προτεραιότητα είναι να αποφευχθεί η αιματοχυσία για να συνεχιστεί η ζωή και να μην υποφέρει η προσοχή στον πόλεμο στην Ουκρανία, που βρίσκεται σε κρίσιμο σημείο.
2. Στο άμεσο μέλλον, βεβαιωθείτε ότι οι λίγοι αποστάτες μαχητές από το Wagner και το Prigojine φύγουν από το Rostov-on-Don και επιστρέψουν στα στρατόπεδά τους στο Lugansk.
3. Κλινικά διαχωρισμός του Prigozhin από την υπόλοιπη ομάδα Wagner (στην πραγματικότητα, κανένας διοικητής ή αξιωματικός Wagner δεν συμμετείχε στην εξέγερσή του).
4. Να προσφέρει ασυλία σε όλη την ομάδα Βάγκνερ –με εξαίρεση φυσικά τους πραξικοπηματίες– και να διευκολύνει την επίσημη ένταξή τους στο Υπουργείο Άμυνας. Με άλλα λόγια, η λογική πίσω από τη δημιουργία της Ομάδας Wagner από το Υπουργείο Άμυνας (και μια ανώνυμη άκρως απόρρητη υπηρεσία εσωτερικής ασφάλειας) παραμένει έγκυρη. Δεν θα είναι πλέον μια οιονεί κρατική δύναμη, αλλά θα έχει σπίτι και όνομα και θα καθοδηγείται από διορισμένους επαγγελματίες στρατιωτικούς διοικητές αντί για κυνηγούς τύχης όπως ο Prigojine).
5. Να κάνει τον Πριγκόζιν να πάει στη Λευκορωσία, κάτι που δεν ήταν δύσκολο μόλις συνειδητοποίησε ότι έπρεπε να ζητήσει επιείκεια από κανέναν άλλον εκτός από τον Πούτιν (ο οποίος συμφώνησε στο ασφαλές πέρασμα του ολιγάρχη στη Λευκορωσία).
Το τελευταίο στοιχείο είναι αρκετά συναρπαστικό. Το Κρεμλίνο είναι εξαιρετικά εξοργισμένο από την εριστική συμπεριφορά του Prigozhin, αλλά γνωρίζει επίσης –πιθανότατα βάσει πληροφοριών– ότι έχει χειραγωγηθεί από τις δυτικές δυνάμεις. Φυσικά, θα υπάρχει ένα τίμημα. Ο Πριγκόζιν δεν θα ανακτήσει ποτέ την ιδιότητά του ως ολιγάρχης με προσωπική περιουσία 1,2 δισεκατομμυρίων δολαρίων, ούτε τον υπέροχο τρόπο ζωής που οδήγησε.
Αλλά τουλάχιστον αυτός ο 62χρονος ολιγάρχης γλιτώνει από πιθανή εικοσαετή φυλάκιση. Αυτή η κατάσταση πρέπει να συγκριθεί με τον τρόπο που ο Πούτιν αντιμετωπίζει τους ολιγάρχες γενικά. (Διαβάστε το άρθρο μου « Η άνοδος και η πτώση ενός Ρώσου ολιγάρχη »).
Μην κάνετε λάθος, ο Λουκασένκο θα κάνει τελικά τον Πριγκόζιν να τραγουδήσει – αργά ή γρήγορα – και το τραγούδι θα μεταδοθεί ζωντανά στο Κρεμλίνο. Αυτό εξηγεί τη μεγάλη νευρικότητα της Ουάσιγκτον, που σήκωσε το φάσμα του πυρηνικού πολέμου κ.λπ. για να αποσπάσει την προσοχή από το σχέδιο της CIA για αποσταθεροποίηση της Ρωσίας. Ο ακαταμάχητος Ρώσος υπουργός Εξωτερικών, Σεργκέι Λαβρόφ , κάνει λόγο για « ταραγμένο ρεύμα συνείδησης ».
Φυσικά, τώρα που η πλοκή CIA-MI6-Prigojine απέτυχε, νέες δυτικές αφηγήσεις θα αναδυθούν από τα συντρίμμια της, όπως τόσοι πολλοί φοίνικες από τις στάχτες τους. Και τα αμερικανικά κελιά στο εξωτερικό, συμπεριλαμβανομένων των ινδικών μέσων ενημέρωσης, θα επαναλάβουν αυτή την αφήγηση.
Αλλά όχι για πολύ. Διότι αυτό που μας περιμένει είναι η επίδειξη της ακλόνητης αποφασιστικότητας του Κρεμλίνου –και του ίδιου του Πούτιν– να αναζητήσουν στρατιωτική λύση στην ουκρανική κρίση. Την περασμένη εβδομάδα, ο Πούτιν δήλωσε – πιθανότατα εν αναμονή της καταιγίδας που ξέσπασε στον ορίζοντα – ότι ο πόλεμος θα τελειώσει όταν δεν θα μείνουν ουκρανικοί στρατοί στο πεδίο της μάχης, ούτε όπλα του ΝΑΤΟ.
Διαβάστε την επίσημη απομαγνητοφώνηση της τηλεδιάσκεψης που πραγματοποίησε ο Πούτιν την περασμένη Πέμπτη, λίγο πριν την απόπειρα πραξικοπήματος του Πριγκόζιν, με πλήρη απαρτία του Συμβουλίου Ασφαλείας (το «Πολιτμπουρό» της μετασοβιετικής Ρωσίας), που δίνει μια αίσθηση της διάθεσης στο Κρεμλίνο και μερικές ενδείξεις για το τι να περιμένουμε στα πεδία μάχης της Ουκρανίας στο μέλλον. Αυτό είναι ένα ισχυρό μήνυμα που στάλθηκε εκ των προτέρων στη «συλλογική Δύση» για να της πει ότι τίποτα δεν θα ξεχαστεί.
πηγή: Indian Punchline
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου