Ένα χάλκινο άγαλμα ύψους τριών μέτρων του Φιντέλ Κάστρο αποκαλύφθηκε την Τρίτη στην πλατεία Φιντέλ Κάστρο στη συνοικία Σοκόλ της Μόσχας από τον Ρώσο πρόεδρο Βλαντιμίρ Πούτιν και τον πρόεδρο της Κούβας Μιγκέλ Ντίαζ-Κανέλ, στη μνήμη του ιστορικού ηγέτη της κουβανικής επανάστασης.
Ο Φιντέλ ήταν σθεναρά αντίθετος στη δημιουργία μιας λατρείας γύρω από την προσωπικότητά του και στην Κούβα κανένας δρόμος, κανένα κτίριο, κανένα ίδρυμα, καμία τοποθεσία δεν φέρει το όνομά του. Σε μια ομιλία του το 2003, ο Φιντέλ είπε: « Δεν υπάρχει λατρεία προσωπικότητας γύρω από κανέναν από τους ζωντανούς επαναστάτες, είτε με τη μορφή αγαλμάτων, επίσημων φωτογραφιών, ονομάτων δρόμων ή ιδρυμάτων. Οι κυβερνώντες της χώρας μας είναι άνθρωποι, όχι θεοί. »
Επίσης, βρίσκει κανείς μνημεία ή μέρη που ονομάζονται προς τιμήν του μεγάλου επαναστάτη μόνο έξω από την Κούβα - ένα πάρκο στο Βιετνάμ, αρκετούς δρόμους στη Νότια Αφρική, στη Ναμίμπια, στην Αγκόλα, στην Τανζανία, στη Μοζαμβίκη κ.λπ.
Η εκδήλωση προς τιμήν της κληρονομιάς του Φιντέλ στη Μόσχα είναι άκρως συμβολική. Η Ρωσία, μέχρι πρόσφατα ένα κράτος του status quo , αναλαμβάνει γρήγορα έναν « επαναστατικό » ρόλο στην παγκόσμια πολιτική σκηνή και αμφισβητεί τη λεγόμενη « βασισμένη σε κανόνες τάξη » που επιβάλλει η Δύση. η χώρα βρίσκεται στο επίκεντρο μιας από τις σοβαρότερες κρίσεις της μεταψυχροπολεμικής εποχής.
Το έτος 2022 συμβαίνει να είναι η 60ή επέτειος της κουβανικής κρίσης πυραύλων , η οποία σηματοδότησε την κορύφωση του Ψυχρού Πολέμου, με τη Μόσχα να βρίσκεται στο επίκεντρο μιας αναμέτρησης με την Ουάσιγκτον. Η διαφωνία τότε ήταν τρομερά κοντά σε αυτήν που γνωρίζουμε σήμερα – αφορούσε τις προσπάθειες των ΗΠΑ να προωθήσουν στρατηγικές αναπτύξεις στη στενή γειτονιά της Ρωσίας, απειλώντας την εθνική της άμυνα και ασφάλεια.
Η κρίση του 1962 είχε ξεσπάσει όταν οι Ηνωμένες Πολιτείες εντόπισαν την κατασκευή θέσεων εκτόξευσης στην Κούβα ως απάντηση στην ανάπτυξη των πυραύλων Jupiter από τις Ηνωμένες Πολιτείες στην Τουρκία. Η κρίση είχε απορροφηθεί χάρη σε εμπιστευτικές διαπραγματεύσεις για την επίτευξη συμφωνίας: οι σοβιετικοί πύραυλοι διαλύθηκαν και αποσύρθηκαν από την Κούβα και από την πλευρά τους, οι Ηνωμένες Πολιτείες είχαν άρει τον Οκτώβριο του 1962 την καραντίνα που επέβαλαν στην Κούβα και απέσυραν τους πυραύλους Δία από Τουρκία τον Απρίλιο του 1963.
Δυστυχώς, σε αντίθεση με τον Πρόεδρο Κένεντι, ο Πρόεδρος Μπάιντεν αρνείται να διαπραγματευτεί με τη Ρωσία και ακολούθησε πόλεμος αντιπροσώπων στην Ουκρανία. Ο πόλεμος και η καταστροφή της Ουκρανίας θα μπορούσαν να είχαν αποφευχθεί εάν είχαν διεξαχθεί διαπραγματεύσεις για την αναζωογόνηση των Συμφωνιών του Μινσκ που επέτρεπαν μια μορφή αυτονομίας για την περιοχή του Ντονμπάς εντός μιας ομοσπονδιακής χώρας που διοικείται από το Κίεβο. Ο Πρόεδρος Μπάιντεν επέλεξε να μην ακολουθήσει αυτόν τον δρόμο (και φυσικά η φιλοδυτική ουκρανική κυβέρνηση στο Κίεβο ένιωσε θάρρος να υπονομεύσει τις Συμφωνίες του Μινσκ).
Ο Πούτιν θυμήθηκε με αγάπη την περασμένη Τρίτη την τελευταία του συνομιλία με τον Φιντέλ τον Ιούλιο του 2015, " μιλούσε για πράγματα που απήχησαν εκπληκτικά στην εποχή μας - την εποχή της ανάπτυξης ενός πολυπολικού κόσμου - λέγοντας ότι η ανεξαρτησία και η αξιοπρέπεια δεν μπορούν να πουληθούν και ότι κάθε έθνος έχει το δικαίωμα να αναπτύσσεται όπως κρίνει σκόπιμο και να επιλέγει τον δικό του δρόμο και ότι ένας πραγματικά δίκαιος κόσμος δεν αφήνει περιθώρια για δικτατορία, λεηλασίες ή νεοαποικιοκρατία. »
Αργότερα ο Πούτιν τράβηξε την προσοχή της Ντίαζ-Κανέλ στη στάση του αγάλματος. " Δεν ξέρω αν σας αρέσει ή όχι, αλλά μου φαίνεται ότι δεν αρέσει σε κανέναν ", είπε ο Πούτιν χαμογελώντας, προσθέτοντας ότι ήταν ένας ταιριαστός φόρος τιμής στη μνήμη του Φιντέλ και ένα αληθινό έργο τέχνης. « Είναι δυναμική, σε κίνηση και κοιτάζει μπροστά. Μια τέλεια εικόνα ενός πραγματικού μαχητή ». Η Diaz-Canel συμφώνησε: « Αυτό είναι ένα κινούμενο μνημείο. Νομίζω ότι αυτό το άγαλμα αντικατοπτρίζει την προσωπικότητα του Φιντέλ στη μέση του αγώνα, και βρισκόμαστε επίσης στη μέση ενός αγώνα αυτές τις μέρες ». Η εύγλωττη ανταλλαγή έφερε από μόνη της ένα βαθύ μήνυμα.
Στην πραγματικότητα, ο πόλεμος στην Ουκρανία θα ήταν μια στιγμή αλήθειας για τη Ρωσία. Ξεκινώντας από μια εξωτερική πολιτική που επικεντρώνεται στενά στα εθνικά της συμφέροντα, η Ρωσία διεκδικεί τώρα τον περιφερειακό και παγκόσμιο ρόλο της. Ο Φιντέλ θα έγνεψε καταφατικά, γιατί η Κούβα που κυβερνούσε είχε διεθνιστικό όραμα και είχε κάνει τεράστιες θυσίες αμφισβητώντας την ηγεμονία των ΗΠΑ.
Η κληρονομιά του Φιντέλ έχει εξαιρετική σημασία για τη Ρωσία σήμερα. Ο Πούτιν περιέγραψε τη φιλία μεταξύ της Ρωσίας και της Κούβας ως « κοινή κληρονομιά ». Τόνισε ότι « μαζί θα συνεχίσουμε να ενισχύουμε την ένωσή μας και να προασπίζουμε τις μεγάλες αξίες της ελευθερίας, της ισότητας και της δικαιοσύνης. »
Και να προσθέσει: « Με βάση αυτό το στέρεο θεμέλιο της φιλίας, πρέπει φυσικά, έχοντας κατά νου την πραγματικότητα της στιγμής, να προχωρήσουμε και να ενισχύσουμε τη συνεργασία μας. Είμαι πολύ χαρούμενος που μας παρουσιάζεται μια τέτοια ευκαιρία. »
Η Diaz-Canel ήταν πιο άμεση και ειλικρινής. Απάντησε στον Πούτιν :
« Εκτιμούμε όλη τη δουλειά που έχει κάνει η Ρωσική Ομοσπονδία για να διασφαλίσει ότι ο κόσμος κινείται προς την πολυπολικότητα και προοδεύει προς αυτή την κατεύθυνση. Υπό αυτή την έννοια, κρατάς τον πήχη κριτικά.
Η Ρωσία και η Κούβα έχουν υποστεί όλες άδικες μονομερείς κυρώσεις και έχουν έναν κοινό εχθρό, μια κοινή πηγή που είναι η αυτοκρατορία των Γιάνκηδων, η οποία χειραγωγεί ένα μεγάλο μέρος της ανθρωπότητας... Και η πρώτη μας δέσμευση είναι να συνεχίσουμε να διατηρούμε τη θέση της Ρωσικής Ομοσπονδίας σε αυτή τη σύγκρουση που, πιστεύουμε, δυστυχώς έχει τις ρίζες της στις Ηνωμένες Πολιτείες που χειραγωγούν τη διεθνή κοινότητα… Εκτιμούμε όλες τις προσπάθειες της Ρωσικής Ομοσπονδίας και τον ρόλο σας να καθοδηγήσετε τον κόσμο προς την πολυπολικότητα, ενθαρρύνοντάς τον να εξελιχθεί προς αυτή την κατεύθυνση. Υπό αυτή την έννοια, έχετε έναν πολύ ισχυρό πρωταγωνιστικό ρόλο . »
Το πώς εξελίσσονται οι σχέσεις Ρωσίας-Κούβας στο σύνθετο γεωπολιτικό περιβάλλον, αξίζει να το παρακολουθήσουμε προσεκτικά. Η ρωσοκουβανική διακυβερνητική επιτροπή πραγματοποίησε συνεδρίαση στη Μόσχα κατά τη διάρκεια της επίσκεψης του Ντίαζ-Κανέλ, κατά την οποία αναφέρθηκε ότι λήφθηκαν " πολλές σημαντικές αποφάσεις σε βασικά θέματα " για την προώθηση των διμερών σχέσεων. Ο Ντίαζ-Κανέλ είπε στον Πούτιν ότι « έχουμε πανομοιότυπες προσεγγίσεις και όραμα για παγκόσμια θέματα. Θα ήθελα να επαναλάβω ότι η Ρωσία μπορεί πάντα να βασίζεται στην Κούβα. »
Όποια και αν είναι η έκβαση του πολέμου στην Ουκρανία, η Ρωσία θα συνεχίσει να αντιμετωπίζει τη στρατιωτική παρουσία των ΗΠΑ και του ΝΑΤΟ στο κατώφλι της. Δεν τίθεται θέμα επιστροφής της θέσης του ΝΑΤΟ στις θέσεις που κατείχε στην Ευρώπη το 1998. Οι δυτικοί μισθοφόροι πολεμούν κατά χιλιάδες στην Ουκρανία και ηγετικές προσωπικότητες όπως ο στρατηγός David Petraeus ζητούν ανοιχτή δυτική στρατιωτική επέμβαση στην Ουκρανία για να νικήσει τη Ρωσία.
Στην πραγματικότητα, η πρωτοβουλία υπό την ηγεσία των ΗΠΑ να φέρουν τη Φινλανδία στο ΝΑΤΟ —αν και η Φινλανδία δεν αντιμετωπίζει καμία απειλή από τη Ρωσία— στοχεύει να «κλειδώσει» τη Ρωσία . Και η Δύση αυξάνει επιθετικά την παρουσία της σε όλη τη Ρωσία. Είναι αδιανόητο η Ρωσία να έχει την πολυτέλεια να παραμείνει παθητική.
Ο Πούτιν παίζει το « κουβανέζικο χαρτί » ακριβώς σε ένα σημείο καμπής. Είναι αρκετά ενδιαφέρον ότι το ταξίδι της Diaz-Canel περιλαμβάνει και την Κίνα. Ο Ντίαζ-Κανέλ θα είναι ο πρώτος αρχηγός κράτους από χώρα της Λατινικής Αμερικής που υποδέχτηκε ο Σι Τζινπίνγκ μετά το 20ο Συνέδριο του Κομμουνιστικού Κόμματος της Κίνας.
Το κινεζικό υπουργείο Εξωτερικών σημείωσε ότι « παρά τις διεθνείς αντιξοότητες, η Κίνα και η Κούβα έχουν σφυρηλατήσει μαζί στο δρόμο της οικοδόμησης του σοσιαλισμού με εθνικά χαρακτηριστικά, υποστήριξαν η μια την άλλη σε κεντρικά συμφέροντα και διατηρούν στενό συντονισμό σε διεθνή και περιφερειακά θέματα, έχουν δημιουργήσει ένα υποδειγματικό μοντέλο αλληλεγγύης και τη συνεργασία μεταξύ των σοσιαλιστικών χωρών και την ειλικρινή αμοιβαία βοήθεια μεταξύ των αναπτυσσόμενων χωρών. »
Σχολιάζοντας την επικείμενη επίσκεψη της Diaz-Canel, οι Global Times σημείωσαν ότι « παρά τη μακρά καταστολή των αριστερών κυβερνήσεων στην περιοχή από τις Ηνωμένες Πολιτείες, η Λατινική Αμερική βιώνει τώρα μια επιστροφή της «ροζ παλίρροιας»», με μεγάλες χώρες στην περιοχή « κάνοντας μια στροφή προς τα αριστερά». Η Λατινική Αμερική έχει κουραστεί από την ηγεμονία και τον καταναγκασμό των ΗΠΑ και οι ηγέτες που τρέφουν μια ατζέντα με επίκεντρο την εγχώρια ανάπτυξη προσελκύουν δημόσια υποστήριξη.
Έρευνα-Επιμέλεια Άγγελος-Ευάγγελος Φ. Γιαννόπουλος Γεωστρατηγικός και Γεωπολιτικός αναλυτής. «Διαφωνώ με αυτό που λες, αλλά θα υπερασπιστώ μέχρι θανάτου το δικαίωμά σου να το λες», όπως είπε ο Βολταίρος. Για αυτό με βάση αυτό το αξίωμα και στα πλαίσια της πραγματικής δημοκρατίας, στο Mytilenepress δημοσιεύονται όλες οι απόψεις.
πηγή: Indian Punchline
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου