Ο Δεύτερος Παγκόσμιος Πόλεμος μπορεί να μας χρησιμεύσει ως μάθημα. Δεν εμφανίστηκε σε έναν γαλήνιο ουρανό. Δεν ήταν αγώνας των καλών εναντίον των κακών. Απλώς πυροδοτήθηκε από μια απρόβλεπτη συγκέντρωση δυνάμεων ικανών να καταστρέψουν τα πάντα.
Μετά την οικονομική κρίση του 1929, όλος ο κόσμος πείστηκε σωστά ότι ο καπιταλισμός εκείνης της εποχής είχε τελειώσει. Η Σοβιετική Ένωση από μόνη της πρόσφερε μια εναλλακτική, τον Μπολσεβικισμό. Σύντομα οι Ηνωμένες Πολιτείες φαντάστηκαν μια δεύτερη, τις δομικές μεταρρυθμίσεις του New Deal, μετά η Ιταλία προώθησε μια τρίτη λύση, τον φασισμό. Οι μεγάλοι αγγλοσάξονες καπιταλιστές επέλεξαν να στηρίξουν ένα νέο καθεστώς, κοντά στον φασισμό, τον ναζισμό. Νόμιζαν ότι η Γερμανία θα επιτεθεί στην ΕΣΣΔ, διατηρώντας έτσι τα συμφέροντά τους που απειλούνταν από την μπολσεβίκικη κολεκτιβοποίηση καθώς και από τις οικονομικές μεταρρυθμίσεις των ΗΠΑ. Ωστόσο, τίποτα δεν λειτούργησε όπως είχε προγραμματιστεί αφού η Ιταλία, η Γερμανία και η Ιαπωνία σχημάτισαν τον Άξονα με τη δική τους λογική και ο πόλεμος δεν ξεκίνησε κατά των Σοβιετικών.
Στη συλλογική φαντασία, δεν θεωρούμε υπεύθυνους τους μεγάλους αγγλοσάξονες καπιταλιστές που υποστήριξαν τον ναζισμό στην αρχή του. Αντίθετα, θυμόμαστε τον βρετανικό και τον αμερικανικό λαό να συμμετείχαν στη νίκη.
Από αυτή την εμπειρία, πρέπει να θυμόμαστε ότι τα πιο επιδέξια σχέδια μπορούν να ξεφύγουν από τους υποστηρικτές τους. Η ειρήνη απειλήθηκε από τη συμμαχία μεταξύ τριών πολύ διαφορετικών καθεστώτων, του φασισμού, του ναζισμού και του Hakkō ichiu. Αυτή η ένωση δεν προβλεπόταν από κανέναν από τους ειδικούς στις διεθνείς σχέσεις και άλλους γεωπολιτικούς της εποχής. Όλοι ανεξαιρέτως έκαναν λάθος.
Αυτές οι τρεις ιδεολογίες είχαν κοινό την επιθυμία να αλλάξουν την παγκόσμια τάξη πραγμάτων χωρίς να ανησυχούν για τις ανθρώπινες συνέπειες των πράξεών τους. Αυτό δεν σημαίνει ότι οι αντίπαλοί τους ήταν δημοκρατικοί και ειρηνικοί, μακριά από αυτό, αλλά μόνο ότι απέφυγαν να εξοντώσουν ολόκληρους λαούς.
Ας μην παρεξηγήσουμε τον αντίπαλο. Πρέπει να είμαστε πολύ προσεκτικοί, όχι σε ένα συγκεκριμένο είδος πολιτικού καθεστώτος, αλλά στο γεγονός ότι τα κράτη που διοικούνται από άνδρες ικανούς για τα χειρότερα που έχουν υπάρξει ενώνονται. Ο σημερινός κίνδυνος δεν είναι ούτε ο φασισμός, ούτε ο ναζισμός, ούτε ο Hakkō ichiu, τρεις ιδεολογίες που χαρακτηρίζονται από την εποχή τους και που δεν ανταποκρίνονται σε τίποτα σήμερα. Αυτό από το οποίο πρέπει πρωτίστως να προστατευτούμε είναι μια παγκόσμια συμμαχία μεταξύ ιδεολογιών ικανών για το χειρότερο.
Ωστόσο, αυτό ακριβώς πρόκειται να συμβεί: οι σημερινοί αξιωματούχοι του Υπουργείου Εξωτερικών των ΗΠΑ, της κυβέρνησης του Κιέβου και της επόμενης κυβέρνησης στο Τελ Αβίβ δεν έχουν όρια. Η ένωση των «Straussians», των «ολοκληρωμένων Ουκρανών εθνικιστών» και των Ισραηλινών «ρεβιζιονιστών Σιωνιστών» μπορεί, χωρίς ενδοιασμούς, να βυθίσει τον κόσμο σε έναν Τρίτο Παγκόσμιο Πόλεμο. Ευτυχώς, η CIA δεν συμμερίζεται τις ιδέες της, η κυβέρνηση στο Κίεβο είναι συγκρατημένη από τη ρωσική στρατιωτική επέμβαση και ο συνασπισμός του Ισραηλινού πρωθυπουργού δεν έχει ακόμη σχηματίσει την κυβέρνησή της.
Οι Αμερικανοί «Στραουσιάνοι»
Αυτή η μικρή ομάδα των εκατό ατόμων ελέγχει την εξωτερική πολιτική των Ηνωμένων Πολιτειών με συγκεκριμένα τον υπουργό Εξωτερικών, Antony Blinken, την αναπληρώτριά του, Victoria Nuland, και τον σύμβουλο Εθνικής Ασφάλειας, Jacob Sullivan.
Βρίσκεται στη σκέψη του Εβραίου φιλοσόφου Leo Strauss για τους οποίους οι δημοκρατίες έδειξαν τις αδυναμίες τους κατά τη δεκαετία του 1930. Ο μόνος τρόπος για να διασφαλιστεί ότι δεν θα σφαγιαστούν από το επόμενο αντισημιτικό καθεστώς είναι, επομένως, οι Εβραίοι να δημιουργήσουν τη δική τους δικτατορία. να είναι στο πλάι της λαβής και όχι στο τσεκούρι.
Οι «Straussians» έχουν ήδη δείξει τι είναι ικανοί οργανώνοντας τις επιθέσεις της 11ης Σεπτεμβρίου και ξεκινώντας διάφορους πολέμους για την καταστροφή της «μεγαλύτερης Μέσης Ανατολής».
Είναι εκπληκτικό ότι, παρά τις διαμάχες που διέλυσαν την άρχουσα τάξη των ΗΠΑ υπό τη διοίκηση του Μπους Τζούνιορ, οι περισσότεροι πολιτικοί σήμερα δεν γνωρίζουν ποιοι είναι οι Στράουσι.
Ουκρανοί «ολοκληρωτικοί εθνικιστές»
Είναι μια ομάδα που αποτελείται από εκατοντάδες χιλιάδες ανθρώπους, ίσως και εκατομμύρια. Ξεκίνησε τον Α' Παγκόσμιο Πόλεμο, αλλά στερεοποιήθηκε κατά τη διάρκεια του Μεσοπολέμου, του Β' Παγκοσμίου Πολέμου και του Ψυχρού Πολέμου.
Διεκδικούν τον ποιητή και εγκληματία κατά της ανθρωπότητας Dmytro Dontsov. Βλέπουν τους εαυτούς τους ως Βάραγγους Βίκινγκς έτοιμους να δώσουν την τελευταία μάχη ενάντια στο Κακό, δηλαδή, κατά τους ίδιους, ενάντια στον ρωσικό πολιτισμό.
Η έκφραση «ολοκληρωτικός εθνικιστής» δεν πρέπει να παραπλανεί. Επιλέχθηκε από τον Dontsov σε σχέση με τη σκέψη του Γάλλου Charles Maurras. Ο Ντόντσοφ δεν ήταν ποτέ πατριώτης, ούτε εθνικιστής με την κλασική έννοια του όρου. Ποτέ δεν υπερασπίστηκε ούτε τον ουκρανικό λαό ούτε την ουκρανική γη. Το αντίθετο μάλιστα.
Οι Ουκρανοί «ακέραιοι εθνικιστές» από το 1919 έχουν δείξει τι είναι ικανοί. Δολοφόνησαν περισσότερους από 4 εκατομμύρια συμπολίτες τους, συμπεριλαμβανομένων 1,6 εκατομμυρίων Εβραίων. Από το 2014, έχουν διεξαγάγει έναν εμφύλιο πόλεμο που έχει στοιχίσει τη ζωή σε περίπου 20.000 συμπολίτες τους. Επίσης, το 1921, έκοψαν τη γη τους από τη Γαλικία και τη Βολυνία για να πληρώσουν προκαταβολικά τον πολωνικό στρατό εναντίον της ΕΣΣΔ.
Έκαναν συμμαχία με τους Στράους το 2000, κατά τη διάρκεια ενός μεγάλου συνεδρίου στην Ουάσιγκτον, στο οποίο ο Στράουσιος Paul Wolfowitz ήταν επίτιμος καλεσμένος.
Είναι πολύ επικίνδυνο να ισχυρίζεται κανείς, όπως και το ΝΑΤΟ, ότι οι «ολοκληρωτικοί εθνικιστές» είναι περιθωριακές στην Ουκρανία. Ασφαλώς, στο πνεύμα αυτής της οργάνωσης, είναι μόνο θέμα απαξίωσης του λόγου της Ρωσίας και κινητοποίησης για την Ουκρανία. Αλλά αυτοί οι άνθρωποι δολοφονούν σήμερα, χωρίς κρίση ή δίκη, όσους συμπολίτες τους βρίσκονται στη ρωσική κουλτούρα.
Είναι ιδιαίτερα επικίνδυνο να συμμετέχεις στο παραλήρημα των «ολοκληρωμένων εθνικιστών», όπως έκανε μόλις η Bundestag εγκρίνοντας ένα ψήφισμα για το «Holodomor», δηλαδή τη «γενοκτονία από την πείνα». Η πείνα των ετών 1932-33 δεν προκλήθηκε απολύτως ούτε από τους Σοβιετικούς γενικά, ούτε από τον Ιωσήφ Στάλιν ειδικότερα. Επηρέασε πολλές περιοχές της ΕΣΣΔ εκτός της Ουκρανίας. Αυτή είναι μια κλιματική καταστροφή. Επιπλέον, στην ίδια την Ουκρανία, δεν επηρέασε τις πόλεις, αλλά μόνο την ύπαιθρο, επειδή οι Σοβιετικοί αποφάσισαν να διαχειριστούν αυτή την έλλειψη τροφοδοτώντας τους εργάτες και όχι τους αγρότες. Το να δώσουμε αξιοπιστία στον μύθο μιας προγραμματισμένης γενοκτονίας σημαίνει να ενθαρρύνουμε το αντιρωσικό μίσος όπως κάποτε οι Ναζί ενθάρρυναν το αντιεβραϊκό μίσος.
Ισραηλινοί «ρεβιζιονιστές σιωνιστές»
Οι «ρεβιζιονιστές σιωνιστές» αντιπροσωπεύουν περίπου 2 εκατομμύρια Ισραηλινούς. Κατάφεραν να σχηματίσουν κοινοβουλευτική πλειοψηφία συγκεντρώνοντας πολλά πολιτικά κόμματα πίσω από τον Μπέντζαμιν Νετανιάχου.
Αναφέρονται στον Ουκρανό Vladimir Jabotinsky. ο άνθρωπος που ισχυρίστηκε ότι η Παλαιστίνη είναι « Μια χώρα χωρίς λαό, για έναν λαό χωρίς γη ». Με άλλα λόγια, Παλαιστίνιοι Άραβες δεν υπάρχουν. Δεν μπορούν να έχουν δικαιώματα και πρέπει να διωχθούν από τα σπίτια τους.
Τον Σεπτέμβριο του 1921, ο Γιαμποτίνσκι σχημάτισε μια μυστική συμμαχία με τους Ουκρανούς «ολοκληρωμένους εθνικιστές» αντισημίτες, τον πρώτο κρίκο στον Άξονα υπό τη δημιουργία. Αυτή η ένωση προκάλεσε την αγανάκτηση όλης της εβραϊκής διασποράς και ο Jabotinsky εκδιώχθηκε από τον Παγκόσμιο Σιωνιστικό Οργανισμό. Τον Οκτώβριο του 1937, ο Jabotinsky σχημάτισε μια νέα συμμαχία με τους αντισημίτες του στρατάρχη Rydz-Smigly, νούμερο 2 στην Πολωνία πίσω από τον Józef Piłsudski. Απορρίφθηκε ξανά από την εβραϊκή διασπορά.
Στην αρχή του Β' Παγκοσμίου Πολέμου, ο Jabotinsky επέλεξε τον Bension Netanyahu, πατέρα του Benjamin, ως ιδιωτικό γραμματέα του.
Είναι αποτρόπαιο το γεγονός ότι, 75 χρόνια μετά την ίδρυση του Κράτους του Ισραήλ, οι περισσότεροι άνθρωποι συνεχίζουν να συγχωνεύουν διαφορετικές, και συχνά αντικρουόμενες, απόψεις που βασίζονται αποκλειστικά στη θρησκεία όσων τις ομολογούν.
Ο «Ρεβιζιονιστικός Σιωνισμός» είναι το αντίθετο του Σιωνισμού του Ναούμ Γκόλντμαν και του Παγκόσμιου Εβραϊκού Κογκρέσου. Δεν ενδιαφέρεται για τον εβραϊκό λαό και ως εκ τούτου δεν δίστασε να σχηματίσει συμμαχία με αντισημιτικές ένοπλες δυνάμεις.
Οι «ρεβιζιονιστές σιωνιστές», συμπεριλαμβανομένων των Μεναχέμ Μπεγκίν και Αριέλ Σαρόν, έχουν δείξει τι είναι ικανοί με τη Νάκμπα . η αναγκαστική εκδίωξη της πλειονότητας του αραβικού πληθυσμού από την Παλαιστίνη το 1948. Αυτό το έγκλημα, η μνήμη του οποίου στοιχειώνει τόσο τους Άραβες όσο και τους Ισραηλινούς, είναι που καθιστά την ειρήνη στην Παλαιστίνη αδύνατη μέχρι σήμερα.
Ο Μπέντζαμιν Νετανιάχου έκανε συμμαχία με τους Στράους το 2003 κατά τη διάρκεια ενός μεγάλου συνεδρίου κεκλεισμένων των θυρών στην Ιερουσαλήμ . Με την εκλογή του Volodymyr Zelensky, του οποίου έγινε προσωπικός φίλος, ο Νετανιάχου ανανέωσε επίσης τη συμμαχία του Jabotinsky με τους «ολοκληρωμένους εθνικιστές».
Ο Άξονας σχηματίζεται.
Η κοινή ιδεολογία του νέου Άξονα
Ακριβώς όπως ο ιταλικός φασισμός, ο γερμανικός ναζισμός και ο ιαπωνικός Hakkō ichiu έχουν ελάχιστη σχέση μεταξύ τους, έτσι και οι Straussians, «ολοκληρωτικοί εθνικιστές» και «ρεβιζιονιστές σιωνιστές» σκέφτονται διαφορετικά και επιδιώκουν διαφορετικούς στόχους. Μόνο οι Ναζί ήταν αντισημιτικοί σε σημείο να επιδιώκουν να σκοτώσουν έναν ολόκληρο λαό. Οι φασίστες περιφρονούσαν τους Εβραίους, αλλά δεν επεδίωξαν να τους εξοντώσουν. Οι Ιάπωνες δεν μπήκαν ποτέ σε αυτό το μίσος και μάλιστα προστάτευσαν τους Εβραίους στο σπίτι τους και στα εδάφη που κατέλαβαν. Με τον ίδιο τρόπο σήμερα, αν οι «ολοκληρωτικοί εθνικιστές» είναι εμμονικά ενάντια στη ρωσική κουλτούρα και επιθυμούν να σκοτώσουν όλους τους Ρώσους, άνδρες, γυναίκες και παιδιά,
Κάθε μία από αυτές τις τρεις απομονωμένες ομάδες αποτελεί κίνδυνο για συγκεκριμένους πληθυσμούς, αλλά και οι τρεις μαζί απειλούν ολόκληρη την ανθρωπότητα. Μοιράζονται την ίδια λατρεία της βίας και της εξουσίας. Έχουν δείξει ότι μπορούν να εμπλακούν σε πολέμους εξόντωσης. Όλοι θεωρούν ότι ήρθε η ώρα τους. Ωστόσο, όχι μόνο πρέπει να ξεπεράσουν τις εσωτερικές τους αντιθέσεις, αλλά ο άξονάς τους είναι ακόμα αβέβαιος. Για παράδειγμα, οι Straussians μόλις προειδοποίησαν τους «ρεβιζιονιστές σιωνιστές» για πιθανή επέκταση των εβραϊκών οικισμών στα παλαιστινιακά εδάφη.
Έρευνα-Επιμέλεια Άγγελος-Ευάγγελος Φ. Γιαννόπουλος Γεωστρατηγικός και Γεωπολιτικός αναλυτής. «Διαφωνώ με αυτό που λες, αλλά θα υπερασπιστώ μέχρι θανάτου το δικαίωμά σου να το λες», όπως είπε ο Βολταίρος. Για αυτό με βάση αυτό το αξίωμα και στα πλαίσια της πραγματικής δημοκρατίας, στο Mytilenepress δημοσιεύονται όλες οι απόψεις.
Toυ Τιερι Μεισαν.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου